tag:blogger.com,1999:blog-68187142011-07-31T09:01:00.450+04:30خُرده‌کلـآمهای ســـعیدsaeednoreply@blogger.comBlogger4271100tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-7604110377415384372010-03-14T15:16:00.003+03:302010-03-14T18:50:39.768+03:30<a href="http://www.bbgoal.com/"><span style="font-weight:bold;">نویسنده‌ی</span></a> کتاب «طنز وبلاگی»، بعد از آنکه وزارت فخیمه این کتاب را «غیر قابل چاپ» تشخیص داده، آن را در اینترنت <a href="http://bbgoal.com/tanzeweblogi.pdf"><span style="font-weight:bold;">به صورت پی‌.دی.اف</span></a> و بعنوان کادوی عیدی منتشر کرد. به نوبه خودم کادو را دانلود کردم و خواندم. دستش درد نکنه!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-760411037741538437?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-19486971891657433492009-10-12T18:53:00.000+03:302009-10-12T18:54:31.098+03:30نحوه پخش اخبار تغییر می‌کند/ روزنامه جام جم 20-7-88<p>به دلیل استقبال بالای مردم از بخش اخبار، صدا و سیما قصد دارد با <br>بهره‌گیری از آخرین متد و روشها، نحوه‌ی پخش خبر را در دو بخش شکلی و <br>محتوایی تغییر دهد:<p>من حدس می‌زنم تغییرات چنین باشد که؛ در بخش شکلی روی سر مجری کلاه بوقی <br>بگذارند چون بدین شکل هنگام خوااندن خبر، شاخ مجری دیده نمی‌شود.<br>در بخش محتوایی هم بنظرم؛ دروغها ببخشید! خبرها را گنده‌تر پخش می‌کنند چون <br>دروغ ببخشید! خبر هر چه گنده‌تر باشد، پذیرش آن راحت‌تر است و مخاطبین بهتر <br>اقناع می‌شوند.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-1948697189165743349?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-84347448458589848192009-10-01T19:01:00.000+03:302009-10-01T19:02:13.881+03:30بالاخره بازجو از پرده <a href="http://www.mowjcamp.org/article/id/39256"><b>درآمد</b></a>. وقتی بازجو از پرده درآمد باباطاهر عریان از فرط خوشی به پرده در رفت و گفت:<br> <br> خوشا آندم که بازجو از در آیه<br> همه غمهای عالم از سر آیه<br> <br> گل و پروانه و شمع و غم یار<br> همه با هم ز خایه در در آیه<br> <br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-8434744845858984819?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-65269989924105509602009-09-09T17:55:00.001+04:302009-09-09T17:55:36.316+04:30در این مملکت گل و بلبل خدا نکند از چیزی خوشت بیاید. خدا نکند یک لحظه <br>&#171;خوش به حالت&#187; شود. خدا نکند حتی یک لحظه احساس &#171;خوش به حالی&#187; پیدا کنی. <br>لاکردار آسمان و زمین و تمام نیروهای منفی دست به یکی می‌کنند تا حالت را <br>بگیرند.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-6526998992410550960?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-17426226526652048492009-09-08T21:33:00.001+04:302009-09-08T21:33:48.318+04:30<a href="http://maatine.com/88-06-16-iraj-mirza/"><b>بیانیه‌ی</b></a> جمعی از طنزپردازان در اعتراض به اقدام موهن شهرداری مشهد<br> <br>     شهرداری مشهد نام بلوار «ایرج میرزا» را در این شهر تغییر داده است و در توجیه اقدام خود بر روی پرده‌ی بزرگی، در یکی از معابر، اطلاعیه‌ای را منتشر نموده که از آن برداشتی جز عدم آگاهی از شاخصه‌های فرهنگی و ادبی چیز دیگری استنباط نمی‌شود. آنچه بیش از تغییر نام بلوار تاسف‌برانگیز است، توضیحات نامناسب، ناآگانه و اهانت‌آمیز درباره‌ی این چهره‌ی ادبی است.<br> <br>     ادبیات محل بازآفرینی و انعکاس واقعیات جامعه است. این انعکاس در آثار بسیاری از چهره‌های کهن و معاصر کشور به چشم می‌خورد. با دیدگاه شهرداری مشهد باید نام بسیاری از خیابان‌ها، میادین و ابنیه را در سطح کشور تغییر داد. زیرا که سعدی، مولانا، عبید زاکانی و بسیاری دیگر از ستارگان ادبیات ایران در آثار خود نکاتی را انعکاس داده‌اند که ممکن است با سلیقه‌ی کسانی همخوانی نداشته باشد. اما معیار رویارویی با مفاخر فرهنگی نباید سلیقه‌ی فردی یا گروهی در یک محدوده‌ی مکانی و زمانی باشد. میزان اعتبار فرهنگی هر شخصیتی در عرصه‌ی ناخود‌آگاه جمعی و تاریخی یک ملت تعیین می‌شود.<br> <br>     ما جمعی از طنزپردازان ضمن اظهار تاسف از این اقدام غیرفرهنگی و اعتراض به آن، از شهرداری و شورای شهر مشهد می‌خواهیم از این پس در مواجهه با مفاخرکشور با احتیاط و آگاهی بیشتری روبرو شود و ضمن بازگرداندن نام «ایرج میرزا» به این بلوار، بخاطر اقدام ناصواب و ناصحیح خود عذرخواهی نمایند. <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-1742622652665204849?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-18900382932207151452009-09-06T14:26:00.001+04:302009-09-06T14:26:49.518+04:30مطلب زیر را از <a href="http://www.golagha.ir/news/?ty=13&amp;id=3437"><b>اینجا</b></a> کش رفتم:<br> <br> يكي به كور مادرزاد گفت: «هيچ تا به حال شيربرنج خوردهای؟»<br> جواب داد: «نه، اصلاً من نميدونم شيربرنج چه شكليه.»<br> گفت: «يه چيزيه سفيد.»<br> جواب داد: «سفيد چيه؟»<br> گفت: «سفيد رنگ غازه.»<br> جواب داد: «غاز چه شكليه؟»<br> يارو انگشتهاشو راست كرد و نوكاشو به هم چسبوند و مچ دستشو كج كرد، مختصر، دستشو شكل غاز نمود و دست كوره را گرفت و ماليد به دست خودش.<br> گفت: «غاز يه همچو شكلي داره.»<br> كوره همين كه دستش به دست گنده و زبر يارو خورد، خودشو عقب كشيد و گفت: «نه جانم! من شير برنج به اين كلفتی نخورده‌ام.»<br> حالا به جون همهتون، اونايی هم كه خواستن به ما كور و كچلها، مشروطه و حكومت ملی را حالي كنن، همين كار رو كردن و درست همون قدر ما از مشروطه و آزادی سر درآورديم كه اون كوره از شيربرنج...<br> <br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-1890038293220715145?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-68218553615179821412009-08-10T04:23:00.001+04:302009-08-10T04:23:35.587+04:30دیروز  در ولایت ما اتفاق جالب و تاریخی افتاد:<br> یکی از هم‌ولایتی‌ها به مناسبت تشرف به حج شیلون داد اما اکثر مهمانها (و شاید هم بیشتر!) به این مهمانی نرفتند. چرا؟ شایع شده که حاج‌آقا آنفلوانزای خوکی گرفته.<br> این اتفاق از آن جهت اهمیت دارد که در ولایت ما سابقه نداشته گروهی که در خیر و شر یکدیگر بطور حتمی حضور دارند، بخاطر یک مسئله‌ی سوسولی، اینچنین واکنشی نشان دهند. اما جالب‌تر این که، اکثر کسانی که در این شیلون شرکت نکرده‌ بودند، پیرهای بی‌سواد بودند؛ یعنی کسانی که نسبت به اینگونه دعوتهای رسمی حساسیت دارند، و برای حضور در چنین دعوتهایی مقیّد هستند. و معمولاً هم بر اساس تجربه و حس رفتار می‌کنند.<br> <br> به هر حال این اتفاق باعث شد تا من بر اساس شواهد و مدارک زیر وقوع یک کودتا را پیش‌بینی کنم و در همین جا از محضر کیهانیان خواهش کنم تا به جخت، نیمه‌ی پنهان و سناریوی <b>کودتای عمو غلامرضای خوکی</b> را تهیه و بعنوان کیفرخواست به دادگاه عدل اسلامی به ریاست قاضی تکبیری احاله دهند. باشد که این بار لقمه‌ حلال، و از کودتایی واقعی جلوگیری شود.<br>  <br> 1-    نحوه اعلام آمار رسمی مبتلایان به آنفلوانزای خوکی در این روزها و هفته‌ها<br> 2-    رفتار پیرهای بی‌سواد در ماجرای بالا<br> <br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-6821855361517982141?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-88639355403214179052009-08-05T20:23:00.001+04:302009-08-05T20:23:33.968+04:30من سو-گند می‌خورم<br>که اَخ‌ل‌اق را ترویج کنم<br>و از آزادی و حرمت افراد و حقوق اساسی که قانون اساسی برای ملت شناخته است <br>پذیرایی کنم.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-8863935540321417905?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-23606263324124341272009-08-02T17:50:00.001+04:302009-08-02T17:50:30.426+04:30دیروز دوازده کارگردان ایرانی؛ دوازده پرسش* را در باره دوازده بند از قانون اساسی از نمایندگان مجلس پرسیده و از آنها خواسته‌اند تا در پیشگاه تاریخ و وجدان‌ ملت ایران پاسخ دهند که بین سوگند نمایندگی و مصائب کنونی ملت، چه نسبتی وجود دارد؟ <br> <br> در پاسخ به دوازده پرسش کارگردانان؛<br> به گزارش پارلمان‌بلاگ:<br> نمایندگان بعد از دوازده جلسه‌ی دوازده ثانیه‌ای، با فریادهای دوازده دوازده، ته استکان دولت را بالا کشیده و بطور رسا دوازده مرتبه گفتند: <b>ما وکیل‌الدوله‌ایم! ما وکیل‌الدوله‌ایم!....</b><br> <br> *****<br> * متن نامه کارگردانان <br> ما نگرانیم! <br> ما فیلمسازان ایران، كارمان تصویرگری است و به دلالت حرفه خود چشم و گوش ملت خویشتنیم تا راوی كمال انسانی باشیم. خانه ملت ایران به روایت تاریخ خود، بنیانگذار قانون اساسی است و نمایندگان ملت ایران به نص قانون اساسی و سوگندی كه یاد كرده‌اند در این خانه، موظف به حفظ قانون‌اند. این روزها چشم‌های نگران ما و ملت ما به صحنه اجتماع خویش دوخته شده. در این زمان اندك پس از آن شور عظیم چنان وقایع جانكاهی رخ نموده كه ما نیز از باور آن باز مانده‌ایم.<br>  ما نگرانیم! ما تصویرگران آمال مردم ایران از كسانی كه با سوگندشان پایبندی به اصول قانون اساسی را میثاق خود قرار داده‌اند سوال می‌كنیم كه اصول مندرج در قانون اساسی در بندهای ذیل با شرایط كنونی كشورمان ایران چه نسبتی دارد؟<br> <br> <b> اول</b> ـ سوگند نمایندگان / اصل شصت و هفتم قانون اساسی: وكلای ملت به خدای قادر و قرآن مجید سوگند یاد می‌كنند كه در انجام وظایف وكالت امانت و تقوا را رعایت نموده، به استقلال، اعتلای كشور، حفظ حقوق ملت، خدمت به مردم، قانون اساسی و استقلال و آزادی مردم پایبند و متعهد باشند.<br> <br>  <b>دوم </b>ـ حق حاكمیت ملت/ اصل پنجاه و ششم قانون اساسی: حاكمیت مطلق بر جهان و انسان از آن خداست و هم او انسان را بر سرنوشت اجتماعی خویش حاكم ساخته است و هیچ‌كس نمی‌تواند این حق الهی را از انسان سلب كند یا در خدمت منافع فرد یا گروهی خاص قرار دهد.<br> <br> <b> سوم </b>ـ آزادی/ اصل نهم قانون اساسی: در جمهوری اسلامی ایران آزادی و استقلال و وحدت و تمامیت ارضی كشور از یكدیگر تفكیك ناپذیرند و حفظ آنها وظیفه دولت و آحاد ملت است. هیچ فرد یا گروه یا مقامی حق ندارد به نام استفاده از آزادی به استقلال سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و نظامی و تمامیت ارضی ایران كمترین خدشه‌ای وارد كند و هیچ مقامی حق ندارد به نام حفظ استقلال و تمامیت ارضی كشور آزادی‌های مشروع را هر چند یا وضع قوانین و مقررات سلب اند.<br> <br> <b>چهارم </b>ـ تفتیش عقاید/ اصل بیست سوم قانون اساسی: تفتیش عقاید ممنوع است و هیچ‌كس را نمی‌توان به صرف داشتن عقیده‌ای مورد تعرض و مواخذه قرار داد.<br> <br>  <b>پنجم</b> ـ مطبوعات/ اصل بیست و چهارم قانون اساسی: نشریات و مطبوعات در بیان مطالب آزادند مگر آنكه مخل به مبانی اسلام یا حقوق عمومی باشند. تفصیل آن را قانون معین می‌كند.<br> <br> <b> ششم</b> ـ سانسور- استراق سمع- تجسس/ اصل بیست و پنجم قانون اساسی: بازرسی و نرساندن نامه‌ها، ضبط و فاش كردن مكالمات تلفنی، افشای مخابرات تلگرافی و تلكس، سانسور، عدم مخابره و نرساندن آنها، ‌استراق سمع و هرگونه تجسس ممنوع است مگر به حكم قانون.<br> <br> <b> هفتم</b> ـ بازداشت‌ها / اصل سی و دوم قانون اساسی: هیچ‌كس را نمی‌توان دستگیر كرد مگر به حكم و ترتیبی كه قانون معین می‌كند. در صورت بازداشت، موضوع اتهام باید با ذكر دلایل بلافاصله كتبا به متهم ابلاغ و تفهیم شود و حداكثر ظرف مدت 24 ساعت پرونده مقدماتی به مراجع صالحه قضایی ارسال و مقدمات محاكمه در اسراع وقت فراهم گردد. متخلف از این اصل طبق قانون مجازات می‌شود.<br> <br>  <b>هشتم </b>ـ شكنجه / اصل سی و هشتم قانون اساسی: هرگونه شكنجه برای گرفتن اقرار برای كسب اطلاع ممنوع است. اجبار شخص به شهادت، اقرار یا سوگند مجاز نیست و چنین شهادت و اقرار و سوگندی فاقد ارزش و اعتبار است. متخلف از این اصل قانون مجازات می‌شود.<br> <br>  <b>نهم</b> ـ مجازات‌ها/ اصل سی و ششم قانون اساسی: حكم به مجازات و اجرای آن باید تنها از طریق دادگاه صالح و به موجب قانون باشد.<br> <br>  <b>دهم</b> ـ محاكم / اصل سی و پنجم قانون اساسی: در همه دادگاه‌ها طرفین دعوی حق دارند برای خود وكیل انتخاب نمایند اگر توانایی انتخاب وكیل را نداشته باشند باید برای آنها امكانات تعیین وكیل فراهم گردد.<br> <br>  <b>یازدهم</b>- رسیدگی به جرائم سیاسی و مطبوعاتی/ اصل یكصد و شصت‌و هشتم: رسیدگی به جرائم سیاسی و مطبوعاتی علنی‌است و با حضور هیات منصفه در محاكم دادگستری صورت می‌گیرد. نحوه انتخاب شرایط، اختیارات هیات منصفه و تعریف جرم سیاسی را قانون براساس موازین اسلامی معین می‌كند.<br> <br>  <b>دوازدهم</b> ـ تجمعات / اصل بیست و هفتم قانون اساسی: تشكیل اجتماعات وراهپیماییها، بدون حمل سلاح، به شرط آن كه مخل به مبانی اسلام نباشد آزاد است. <br> <br> اكنون همه آنان كه بر كرسی خانه ملت تكیه زدهاند، در پیشگاه تاریخ وجدانهای آگاه ملت ایران پاسخ دهند كه میان مضمون آن سوگند به خداوند و كتاب الهی با مصائبی كه امروز بر مردم توفان زده كشورمان میرود چه نسبتی وجود دارد؟ <br> ما نگرانیم! <br>  رخشان بنی‌اعتماد، محمدرضا اصلانی، كامبوزیا پرتوی، كیومرث پوراحمد، كمال تبریزی، احمدرضا درویش، خسرو سینایی، كامران شیردل، رسول صدرعاملی، كیانوش عیاری، اصغر فرهادی و مجید مجیدی.<br> <br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-2360626332412434127?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-12306918118811500492009-07-26T14:45:00.000+04:302009-07-26T14:46:07.850+04:3010 دلیل برای نکوهش تله‌ویزیون<br>مطلب زیر را در اینترنت پیدا کردم. بنظرم آگاه ساختن مردمان عادی از <br>فتنه‌های تله‌ویزیون از نان شب! هم واجب‌تره.<br> <br>مقدمه: دلايلي كه در زير در نكوهش &#171;تلويزيون&#187; و يا در نكوهش وابستگي به <br>ديدن تلويزيون برشمرده مي‌شود به قابليت‌هاي بالقوه‌ي تلويزيون در جهاني <br>فرضي يا محتمل نظر ندارد، بلكه برگرفته از امكانات، تاثيرها و كاركردهاي <br>بالفعل آن در جهان واقعي موجود است. بي‌شك ويژگي‌هاي مثبتي از جمله آموزش <br>عمومي، اطلاع‌رساني آزاد، گسترش پذيرش تنوع فرهنگي و ارتقاي فرهنگي مخاطبان <br>(كه با توجه به گستردگي دامنه‌ي مخاطبان و ساير قابليت‌هاي تلويزيون به <br>عنوان يك رسانه‌ي جمعي فراگير از اهميت بالايي برخوردارند) تنها در شرايطي <br>امكان تحقق مي‌يابند كه نگرش غالب در به‌كارگيري تلويزيون، نگرشي كالايي و <br>سودانگارانه و نيز نگرشي ابزارانگارانه (در جهت كسب يا حفظ قدرت) نباشد. <br>اما درست به دليل همين اهميت و نقش موثر تلويزيون در زندگي اجتماعي دوران <br>مدرن، چشم‌پوشي از آن براي كانون‌هاي قدرت تقريبا محال است. بنابراين <br>ويژگي‌هاي مثبت ياد شده تنها مربوط به فضا و زماني است كه انسان‌ها در پي <br>مشاركت فعال در تعيين سرنوشت اجتماعي خود، به حق نظارت عمومي و كنترل <br>دمكراتيك بر عوامل موثر در حيات جمعي، از جمله رسانه‌ها، دست يابند. بديهي <br>است تا رسيدن به آن مرحله تنها مي‌توانيم از ويژگي‌هاي شرايط موجود سخن <br>بگوييم.<br>اما شناخت تاثيرهاي منفي تلويزيون، كه موضوع نوشتار حاضر است، شايد بتواند <br>حس ترس و احتياط را در ما برانگيزد كه خود مقدمه‌ي مصونيت است. (ضمن آن كه <br>با در نظر داشتن آن قابليت‌هاي مثبت و مقايسه‌ي اين دو، خواه‌نا‌خواه به <br>درك عميق‌تري از مناسبات اجتماعي در &#171;جهان واقعا موجود&#187; مي‌رسيم.) از اين <br>زاويه، شايد بتوان دلايل برشمرده شده‌ي زير را در نكوهش نحوه‌ي به كارگيري <br>تلويزيون دانست:<p>1- تلويزيون به عنوان آسان‌ترين سرگرمي كه برخورداري از جذابيت‌هاي <br>گونه‌گون آن بي‌هيچ تلاشي و بدون نياز به هيچ گونه يادگيري يا پيش‌شرطي <br>ميسر است، ما را به خود وابسته مي‌كند و نوعي اعتياد به سرگرمي ثابت شبانه <br>(و يا حتا روزانه) براي مردمي خسته از كار و هياهوي زندگي روزمره ايجاد <br>مي‌كند؛ بنابراين بخش مهمي از اوقات فراغت اندك ما را مي‌گيرد. اوقاتي كه <br>مي‌توان و بايد آن را (در كنار تفريح و استراحت) به تعمق در تجربيات <br>روزانه، مطالعه و تفكر، ارتباط با دوستان و نزديكان و يا يادگيري كارهاي <br>مورد علاقه و... اختصاص داد. به عبارت ديگر، تلويزيون در ازاي &#171;چيزهايي&#187; كه <br>به ما مي‌دهد، فرصت بهره‌گيري از اوقات فراغت، به عنوان يكي از اركان اصلي <br>رشد فردي را از ما مي‌گيرد. آمارهاي غير رسمي ميانگين ساعت‌هاي استفاده‌ي <br>ايرانيان (شامل خانوارهاي صاحب جعبه‌ي تلويزيون) را بين پنج تا شش ساعت در <br>شبانه روز بيان مي‌كنند. همين رغم در اروپا بين دو تا سه ساعت است. بديهي <br>است كه در اين مورد، جدا از تفاوت موجود در بينش‌ها و هنجارهاي اجتماعي <br>مردم كشوري توسعه نيافته با مردم كشورهاي متروپل، تفاوت در گستره‌ي <br>انتخاب‌هاي پيش رو براي نحوه‌ي پر كردن اوقات فراغت نيز دخالت دارد.<p>2- صرف‌نظر از محتواي عمدتا سطحي، كليشه‌يي و يا حتا مبتذل برنامه‌هاي <br>تلويزيون، اين رسانه به دليل برخورداري از جادوي &#171;تصوير آميخته با صدا و <br>موسيقي&#187;، خود را به بيننده تحميل مي‌كند و قدرت انتخاب، تفكر و تحليل را از <br>او مي‌گيرد. يعني نگاه كردن به صفحه‌ي تلويزيوني كه در مقابل ما روشن است، <br>تا حد زيادي غير ‌ارادي و بي‌اختيار است. به عبارت ديگر &#171;تلويزيون ديدن&#187; <br>عملي انفعالي (passive) است. در حالي كه ثابت شده تنها اعمالي در رشد فكري، <br>رواني و شخصيتي ما موثرند كه در آن‌ها حضور فعال (active) داشته باشيم.<p>3- ديدن برنامه‌هاي تلويزيون رضايتي دروغين و موقتي در ما ايجاد مي‌كند (كه <br>اين خود از نظر روان‌شناشي به دليل انفعالي بودن &#171;تلويزيون ديدن&#187; است). به <br>همين دليل پس از پايان برنامه‌يي، بلافاصله با چرخاندن كانال‌ها، به دنبال <br>برنامه‌ي ديگر مي‌گرديم. يعني راه فراري كه براي گريز از اين حس ناخوشايند <br>بدان پناه مي‌بريم، از جنس همان چيزي است كه بروز چنين حسي را موجب شده است.<p>4- با بلعيدن هر برنامه‌ي تلويزيوني، بايد حجم زيادي از تبليغات همراه آن <br>را هم (به اجبار يا رضايت) ببلعيم و اين تبليغات كم‌كم در درون ما نيازهاي <br>مصرفي تازه‌يي ايجاد كرده و الگوي مصرفي جديدي را خلق مي‌كنند. ضمن اين‌كه <br>خود برنامه‌هاي تلويزيون هم معرف شيوه‌ي زندگي و به طور كلي الگوي فرهنگي <br>معيني هستند كه در آن خوشبختي و رضايت انسان، در برخورداري هرچه بيش‌تر از <br>موهبت‌هاي مادي زندگي، يعني رفاه و مصرف هر چه بيش‌تر، معرفي مي‌شود. به <br>همين دليل جامعه‌ي معتاد به تلويزيون در نهايت شامل افرادي است كه با جديت <br>تمام تنها براي فراهم كردن مقدمات مادي زندگي- كه اتفاقا پايان‌ناپذير هم <br>هست- تلاش مي‌كنند و به تدريج ساير ملزومات زيست انساني و اصلا خود زندگي <br>را به فراموشي مي‌سپارند.<p>5- با روشن شدن تلويزيون، افراد خانواده و يا افراد فاميل حاضر در يك <br>مهماني كوچك خانوادگي، جذب اين جعبه‌ي جادو شده و تلويزيون به جاي آن‌ها <br>صحبت مي‌كند. پس امكان گفتگو بين آن‌ها و يا ظهور و رشد ساير خلاقيت‌هاي <br>تقويت كننده‌ي ارتباطات جمعي از ميان مي‌رود. يعني در فضاي كوچك خانوادگي، <br>تلويزيون فرصت تمرين براي يادگيري گفت‌وگو و ايجاد ارتباط با ديگران را <br>محدود مي‌كند. نتيجه‌ي تداوم اين وضع در درازمدت، از بين رفتن فرهنگ <br>گفت‌وگو در ميان افراد جامعه است. پس عادت به تلويزيون در سطح كلان امكان <br>شكل‌گيري و پرورش قابليت برقراري ارتباط متقابل بين افراد جامعه را كاهش <br>مي‌دهد.<br>شايد اكنون تا حدي قابل درك باشد كه چرا در يك محفل كوچك شبانه، جعبه‌ي <br>جادو بلافاصله روشن مي‌شود و تا پايان شب‌نشيني هنرنمايي مي‌كند. در واقع <br>تنها به اين دليل ساده كه خلا ارتباطي آدم‌ها را پر مي‌كند!<p>6- تلويزيون با تبليغ نگرش و باورهاي بسيار محدود و خط‌كشي شده‌يي در مورد <br>انسان و زندگي و نيز مسايل و رخدادهاي اجتماعي، سياسي و فرهنگي، به طور <br>وسيعي انسان‌ها را هم‌ريخت و يكسان مي‌كند؛ و اين با امكانات دروني متنوع و <br>دنياي بي‌نهايتي كه در درون هر فرد نهفته است منافات دارد. به واقع در <br>دنياي مدرن، تلويزيون مهم‌ترين ابزار ايدئولوژيك نظام سرمايه‌داري است كه <br>آن را در جهت &#171;مهندسي افكار عمومي&#187; و يا حتا به باور من در جهت &#171;مهندسي <br>خصلت‌هاي عمومي&#187; به كار مي‌گيرد. (گرچه اين كار در سطوح و مراتب مختلفي از <br>ناشي‌گري تا حرفه‌يي‌گري قابل تحقق است)<br> به همين دليل در جامعه‌هاي فاقد زيرساخت‌هاي فرهنگي و مدني قوي، تلويزيون <br>در درازمدت مجموعه‌يي از كوتوله‌هاي هم‌سان به وجود مي‌آورد. چون در اين <br>گونه جوامع به دليل پايين بودن سطح بينش و هنجارهاي عمومي از يك سو، و <br>محدوديت گستره‌ي انتخاب از سوي ديگر، نقش و تاثير تلويزيون به مراتب <br>پررنگ‌تر از ساير جوامع است. بنابراين، در اين جوامع، تلويزيون ابزار <br>تبليغاتي بسيار مهمي در دست دولت‌هاست تا شرايط جامعه و جهان را بدان نحو <br>كه مايل‌اند، براي مردم تحت حكومت خود تصوير كنند. از اين نقطه نظر، به <br>عنوان نمونه‌ي مورد بررسي در كشور ما، نقش تلويزيون در پيروزي احمدي‌نژاد <br>در انتخابات رياست جمهوري سال 1384 بسيار قابل تامل است (جدا از نقش و <br>تاثير ساير زمينه‌ها و بسترهاي اجتماعي، سياسي و اقتصادي).<p>7- تلويزيون در كنار ساير رسانه‌هاي تصويري (و نيز به واسطه‌ي جذب <br>قابليت‌هاي اين رسانه‌ها) نقش مهمي در رواج و گسترش اجتماعي آشكار و پنهان <br>خشونت و سكس در دنياي معاصر دارد. چرا كه برنامه‌هاي تلويزيوني با <br>به‌كارگيري مداوم كليشه‌هاي خشن و جنسيتي در سطوح و لايه‌هاي مختلف بصري و <br>رواني، سعي مي‌كنند بر جذابيت خود و نيز بر تعداد مخاطبان خود بيافزايند و <br>به اين ترتيب به تدريج هنجارهاي رفتاري و اجتماعي را تغيير ‌دهند. در اين <br>ميان بيش‌ترين ضربه بر كودكان و نوجوانان و تا حدي هم جوانان (كه نسل‌هاي <br>بعدي اجتماع را تشكيل مي‌دهند) وارد مي‌آيد. چرا كه تاثيرپذيري و واكنش <br>آنان نسبت به تغيير هنجارهاي رفتاري و اخلاقي به مراتب بيش از بزرگ‌سالاني <br>است كه زيست اجتماعي و فردي آن‌ها در چارچوب‌هاي رفتاري و اخلاقي نسبتا <br>ثابت و پايداري تداوم مي‌يابد. بنابراين تلويزيون به طور مداوم به <br>بازتوليد، تثبيت و تعميق خشونت و ناهنجاري‌هاي جنسي در دنياي آينده كمك مي‌كند.<br>در سطحي وسيع‌تر، تلويزيون به القا و نيز گسترش دركي كالايي و ابزاري از <br>انسان ياري مي‌رساند كه رواج خشونت و ناهنجاري‌هاي جنسي را مي‌توان به <br>مثابه نتيجه‌ها و تبعات فرعي رشد چنين نگرشي قلمداد كرد.<p>8- تلويزيون با تكرار مداوم اخبار و اطلاعات، مخاطبان خود را به فاجعه‌هاي <br>دنياي پيرامون عادت مي‌دهد. به عبارت ديگر ديدن بي‌وقفه‌ي گزارش‌ها و اخبار <br>مرتبط با فجايع و جنايت‌هاي بشري، درحالي‌كه توان و يا حتا فرصتي براي <br>اتخاذ موضع يا بروز واكنشي دروني يا بيروني نسبت به آن‌ها نداريم، تنها <br>نتيجه‌يي كه در پي دارد، ايجاد بي‌تفاوتي تدريجي در مخاطبان (جدا از تاثرات <br>احساسي اوليه و زودگذر) و نيز عادي و كمرنگ شدن بار انساني اين‌گونه فجايع <br>و رخدادهاست. فراموش نكنيم كه در گرايش عمومي به اين وضعيت بي‌تفاوتي، عادت <br>تدريجي به خشونت‌هاي موجود در برنامه‌هاي تلويزيوني هم نقش موثري دارد.<p>9- تلويزيون استوره‌سازي مي‌كند و در اين مسير علاوه بر به‌كار‌گيري و <br>بازتوليد وسيع اسنوره‌هاي سينمايي، ورزشي، موسيقي و هنر پاپ در غالب پخش و <br>تبليغ فيلم‌هاي سينمايي، مسابقه‌هاي ورزشي، كليپ‌هاي موسيقي و غيره، <br>استوره‌هاي بومي خاص خود را نيز خلق مي‌كند. در شق يكم اسطوره‌هايي چون <br>ديويد بكهام، جنيفر لوپز، برد پيت، شكيرا و ... گرچه در محيط (مديوم) ديگري <br>متولد و پرورده شده‌اند، اما تنها به كمك هزاران شبكه و كانال تلويزيوني <br>چنين اقبال عمومي و محبوبيت جهاني يافته‌اند. از اين منظر تلويزيون ضمن <br>توده‌يي و حتا عاميانه كردن استوره‌ها،‌ از امكان جاي‌گزيني آن‌ها نيز <br>برخوردار است، گرچه در ضمن اين فرآيند، وجه غالب در ماهيت و ارزش استوره‌ها <br>به تدريج از توانايي‌هاي دروني خاص آن‌ها، به شهرت و محبوبيت جهاني و <br>موفقيت بي‌چون و چراي آنان استحاله مي‌يابد. در شق دوم يعني در خلق <br>استوره‌هاي بومي مختص هر كشور نيز شاهد ظهور اسطوره‌هايي هستيم كه گرچه <br>دوره‌ي دوام و منطقه‌ي نفوذ آن‌ها محدودتر است، اما جاي‌گاه و تشخص قاطعي <br>در اذهان عمومي يافته و تاثير مقطعي مهمي در فضاي فرهنگي و گفتمان توده‌‌يي <br>بر جاي مي‌گذارند. در كشور ما شايد كاراكترهاي سريال‌هاي زنجيره‌يي مهران <br>مديري در سال‌هاي اخير نمونه‌ي جالبي در اين مورد باشد.<br>به هر حال اين استوره‌پروري و استوره‌پرستي (كه در ظاهر امري است متعلق به <br>دوره‌ي پيشامدرن) در اذهان عمومي مردم جوامع مختلف تابوهاي ذهني جديدي را <br>جاي‌گزين استوره‌ها و تابوهاي مذهبي و يا باورهاي سنتي به جاي مانده از <br>دوره‌‌هاي گذشته مي‌كند و البته اين استوره‌هاي مدرن تنها شامل اشخاص و <br>كاراكترهاي انساني خاص نيست، بلكه در غالب آن‌ها نگره‌‌هاي استوره‌اي معيني <br>هم گسترش مي‌يابند. به هر حال آن‌چه مهم به نظر مي‌رسد آن است كه اين <br>جاي‌گزيني عمومي بدون انتخاب فردي و در غياب زمينه‌هاي آگاهانه رخ مي‌دهد.<p>10- تلويزيون دعوتي مدام است به فراموشی. پخش مسابقه‌ي مستقيم فوتبال جام <br>ملتهاي اروپا بلافاصله پس از پخش اخبار يا گزارشهاي مرتبط با جانباختگان <br>بمبگذاري در بغداد يا حمله‌ي اسراييل به يك اردوگاه فلستيني و يا سانحه‌ي <br>سقوط هواپيماي مسافري در كشورمان، اين رويدادها را همارز و همسطح نشان <br>ميدهد و درعين حال به ما ميگويد كه جذابيتهاي زندگي آنقدر زياد هست كه <br>بتوان وقايع تلخ پيراموني را ناديده گرفت.<br> <br>[منبع: ماهنامه نقد نو]<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-1230691811881150049?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-45480826691745667862009-07-20T20:10:00.001+04:302009-07-20T20:10:28.033+04:301-    برای اطلاع کسانی که فکر می‌کنند سران حزب‌اله تابع محض‌اند: از فردی مطمئن شنیدم که سران حزب‌اله در ولایت ما به موسوی رأی داده‌اند و اکنون همچنان طرفدار موسوی هستند.<br> 2-    <a href="http://hamounism.blogspot.com/2009/07/blog-post_20.html"><b>طرح خاموشی سراسری</b></a> در ساعت 21 سه‌شنبه 30 تیر (فردا شب) بدجور طرفدار پیدا کرده.<br> 3-    اینطور که استنباط می‌شود ماجرای مشایی یک طرح تبلیغاتی و فریبنده است. <br> <br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-4548082669174566786?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-64222767853401554742009-07-19T19:17:00.000+04:302009-07-19T19:18:09.102+04:30استفتاء از <a href="http://mollah.blogspot.com/"><b>ملاحسنی</b></a><br> <br> محضر مرجع عاليقدر بلاگ‌آباد و حومه، حضرت آيت‌اله‌العظمی مش‌غلام ملاحسنی دامت (ب) و (ت) الی (ی) <br> <br> سام علیک مشدی!<br> <br> همان‌گونه كه حضرت عالي مستحضريد، در جمعه گذشته دولت غاصب ا.ن بر اساس حکمت مشائی، فردی را بعنوان معاون اول گماشته است. حالا و از اون لحاظ که این برگماشته، سابقه‌ی دوستی با اسرائیل و آسفالت کردن کوه دماوند و حضور در جلسه قر دادن، و غیره و ذالک را در کارنامه خود دارد؛ از محضر آن عالم حکیم و آپ‌دیت، خواهشمند است جهت تنوير افكار اهالی بلاگ‌آباد، با صراحت و کمی مصلحت! نوع تعامل با دولت غاصب ا.ن و معاونش را  برای ابن حقیر و احتمالاً سایر بلاگرین و بلاگرات تبيين بفرمائيد.<br> اجرکم عند لینک<br> <br> مش‌سعیدآقای پاپتی‌زاده اصل ناکجاآبادی (رنگین‌کلام)<br> 28 تیر 1388 <br> <br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-6422276785340155474?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-72513809951889811882009-07-13T19:33:00.000+04:302009-07-13T19:34:14.310+04:30اولی: گروهبان گارسیا (به تعبیر ملا) به امام زمان <a href="http://www.ilna.ir/newsText.aspx?ID=64747"><b>نامه</b></a> نوشته<br> دومی: چطوری می‌خواد نامه رو به دست امام زمان برسونه!؟ (-؛<br> اولی )؛(<br> <br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-7251380995188981188?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-16538347145045882162009-07-11T19:37:00.001+04:302009-07-11T19:37:27.068+04:30بعضی حرفها و حضورها تاریخ‌‌سازند. به نظر من حضور حماسی مردم تهران در راه‌پیمایی دوشنبه 25 خرداد 88 یکی از آن <b>حضورهای تاریخی</b> بود همچنان که پرسش و پاسخهای زیر هم بی‌شک از <b>حرفهای تاریخی</b> است.<br> <br> <b><a href="http://www.kadivar.com/Index.asp?DocId=2329&amp;AC=1&amp;AF=1&amp;ASB=1&amp;AGM=1&amp;AL=1&amp;DT=dtv">پاسخ‏هاى فقهى - سياسى حضرت آيت‏اللّه العظمى منتظرى<br> به پرسش‏هاى حجةالاسلام والمسلمين دكتر محسن كديور</a><br> <a href="http://www.kadivar.com/Data/Remote/0/Data/Resources/Medias/880419-01.pdf"><br> متن PDF</a></b><br> <br> بسم اللّه الرحمن الرحيم<br> محضر مبارك فقيه متأله، علامه مجاهد، شيخنا الاستاد، آيت‏اللّه العظمى منتظرى دام‏ظله<br> سلام عليكم<br> ميلاد مسعود مولاى متقيان، امام مظلومان، اسوه عدالت‏جويان و سرور آزادى‏خواهان على‏بن ابى‏طالب(عليه الاف التحيةوالسلام) را به آن عالم ربانى تبريك و تهنيت عرض مى‏كنم. اين عيد سعيد را در شرايطى برگزار مى‏كنيم كه دهها پيرو آن امام همام ‏در اعتراض مسالمت‏آميز به حق‏كشى‏هاى حكومت ايران، شهيد و صدها نفر مجروح و هزاران نفر بازداشت و زندانى شده‏اند. تأسف‏بار آن‏كه اين همه تجاوز به حقوق مشروع مردم به نام اسلام و تشيّع صورت گرفته است. سوگوارانه از نام سبز على(ع) خرج مى‏كنند و به راه سياه معاويه مى‏روند.<br> از محضر شما آموخته‏ام كه اشاعه معارف قرآنى، تعاليم نبوى و احكام اهل بيت بهترين راهكار مبارزه با ظلم و جور در هرشرايطى است. اينك به مقتضاى حال و براى روشن نگاه داشتن كورسوی «اميد» در دلهاى پاك نسل جوانى كه از متوليان رسمى به نام‏اسلام قساوت ديده، به نام تشيّع خرافات شنيده، و روح و روانشان از اين همه دروغ و ريا و خيانت در امانت زخمى و خسته است، به در خانه‏اى آمده است كه خانه اميد ملت مظلوم ايران است و ياد مجاهدت‏ها و دفاع جانانه شما از حقوق به تاراج رفته ملت -به‏ويژه در 13 رجب سال 1376 و بيش از پنج سال حبس خانگى متعاقب آن - هرگز از حافظه تاريخيش محو نمى‏شود. بر اين شاگرد كوچك خود منّت بگذاريد و با پاسخ به اين پرسشهاى شرعى در اين ظلمت‏كده روزنى به نور بگشاييد. اين پرسشها، پرسشهاى مردم ‏رشيد و مظلوم ايران از پيشوايان دينى‏شان است.<br> از اين‏كه با صرف وقت گران‏بهاى خود - علاوه بر اين‏كه به شكوفايى فقه «عدالت محور» اهل بيت(ع) يارى كرده از سقوط آن در ورطه فقه اشعری «امنيت محور» توجيه‏گر ظلم ممانعت مى‏كنيد - براى مؤمنان تشنه حق در اين شرايط خطير ارائه طريق مى‏فرماييد، صميمانه سپاسگزارم. اميدوارم اين شاگرد كوچكتان را در اين كنج غربت از دعاى خير فراموش نفرماييد.<br> عزّت عالى مستدام باد<br> محسن كديور <br> 14 تير 1388 <br> ---------------------------------<br> <br> <b>سؤال 1-</b> تصدّى مناصبى كه بر اساس قانون لازم‏الرّعايه - شرط ضمن عقد خدمت كليه متصديان خدمات عمومى – مشروط به شرايطى الزامى از قبيل عدالت، امانتدارى، تدبير و برخوردارى از رأى اكثريت مردم است، پس از سقوط شرايط و احراز مكرّر صفات متضادّ به نحو شياع و در حد اطمينان قريب به يقين، چه حكمى دارد؟<br> <br> بسم اللّه الرحمن الرحيم <br> وسيعلم الذين ظلموا اىّ منقلب ينقلبون<br> جناب مستطاب حجةالاسلام والمسلمين آقاى دكتر محسن كديور دامت بركاته<br> پس از سلام و تحيّت و تبريك متقابل. پاسخ تفصيلى سؤالات جنابعالى فرصت بيشترى مى‏طلبد، ولى اجمالاً به پاسخ‏هايى اشاره‏مى‏شود:<br> ج 1- از بين رفتن هريك از شرايط مذكور در سؤال كه شرعاً و عقلاً در صحت و مشروعيت اصل توليت و تصدى امور عامه‏جامعه دخيل است خود به خود و بدون حاجت به عزل، موجب سقوط قهرى ولايت و تصدى امر اجتماعى و عدم نفوذ احكام‏صادره از سوى آن متولى و متصدى مى‏گردد، و اما شرايطى غير از آن شرايط كه شرعاً و عقلاً در صحت و مشروعيت اصل توليت وتصدى آن امور معتبر نيست ولى طرفين يعنى متولى و متصدى و مردمى كه او متولى و متصدى كار آنها گرديده بر آن ميثاق بسته وتعهد نموده‏اند تخلف از اين‏گونه شرايط موجب خيار تخلف شرط شده و مردم مى‏توانند متصدى و متولّى را به‏واسطه تخلف از شرطاز منصبش عزل نمايند. ولى سقوط عدالت، امانتدارى يا برخوردارى از رأى اكثريت و تأييد مستمر از ناحيه آنان كه از شروطمشروعيت توليت و زمامدارى است موجب مى‏شود كه پس از سقوط آنها، اصولى مانند حمل بر صحت و اصالت برائت درباره‏كارهاى متصدى در امور جامعه كه فاقد شرط گرديده جارى نشود، بلكه وى بايد براى اثبات عدم تخلف از شرع و قانون و احقاق‏حقوق مردم و بقاء بيعت اكثريت مردم با او، بيّنه‏اى معتبر و دليلى معقول براى مردم بياورد و آنان را راضى كند. و در موارد اختلاف‏در پيشگاه داورى آزاد، عادل و بى‏طرف و كاملاً مستقل از حاكميت ادعاى خود را به اثبات رساند. و داورى هر نهادى كه زير نفوذ يا وابسته به او باشد شرعاً و عقلاً حجت نمى‏باشد.<br> <br> <b>سؤال 2-</b> وظيفه شرعى مردم در قبال چنين متصديانى - كه عليرغم امربه‏معروف و نهى‏ازمنكر مكرّر ناصحان و مشفقان براعمال خلاف شرع خود اصرار دارند - چيست؟<br> ج 2 - همانگونه كه گفته شد متصديانى كه شرعاً و عقلاً توليت و تصدى امر اجتماعى را از دست داده‏اند خود به خود از مقام خودمعزولند و تصدى آنان هيچگونه مشروعيتى ندارد و چنانچه به زور يا فريب و تقلب بر آن منصب بمانند مردم بايد عدم مشروعيت و مقبوليت آنها را در نزد خود و بركنارى آنان از آن منصب را با رعايت مراتب امربه‏معروف و نهى‏ازمنكر و حفظ ترتيب «الاسهل‏فالاسهل والانفع فالانفع» و انتخاب مفيدترين و كم هزينه‏ترين راه ممكن ابراز داشته و بخواهند. بديهى است كه اين وظيفه‏اى همگانى‏ مى‏باشد كه هر كس را اعم از خواص و عوام جامعه به اندازه آگاهى و توانايى كه دارد فرا مى‏خواند و كسى نمى‏تواند به بهانه‏اى از عمل به آن شانه خالى كند و خواص جامعه كه از همه به شرع و قانون آگاهتر و تواناترند و از نفوذ كلمه و اعتبار بيشترى برخوردارند مسئوليتى خطيرتر دارند و بايد با اتحاد و همفكرى و ايجاد احزاب و تشكيلات و تجمعات خصوصى و عمومى به ديگران ‏اطلاع‏رسانى كرده و راه چاره را به آنها بنمايانند. مولى اميرالمؤمنين(ع) در وصيّت آخرشان فرمودند: «لا تتركوا الامر بالمعروف‏والنهى عن المنكر فيولّى عليكم شراركم ثم تدعون فلا يستجاب لكم» (نهج‏البلاغه نامه 47) حاكميّت و تسلط اشرار نتيجه طبيعى ترك ‏امربه‏معروف و نهى‏از منكر است، زيرا آنان از فرصت‏ها سوءاستفاده مى‏كنند.<br> <br> <b>سؤال 3 -</b> آيا ارتكاب معاصى كبيره ذيل و اصرار بر آنها به سلب «ملكه عدالت» و تحقق «ملكه جور» منجر مى‏شود يا خير؟<br> الف - آمريّت و تسبيب در قتل نفوس محترمه.<br> ب - آمريّت و تسبيب اقوى از مباشرت در ارعاب و اخافه مسلحانه و ضرب و جرح مردم بيگناه در شوارع.<br> ج - ممانعت قهرآمز از اقامه فريضه امربه‏معروف و نهى‏ازمنكر و نصيحت به ائمه مسلمين از طريق انسداد كليه مجارى‏ عقلانى و مشروع اعتراض مسالمت‏آميز.<br> د - سلب آزادى و حبس آمران بالمعروف و ناهيان عن‏المنكر و ناصحان و اعمال فشار براى گرفتن اقرار بر امور خلاف‏واقع از آنها.<br> ه - ممانعت از اطلاع‏رسانى و سانسور اخبار كه مقدمه واجب انجام فريضه امربه‏معروف و نهى‏ازمنكر و نصيحت به ائمه‏مسلمين است.<br> و - افترا به معترضان خواهان اجراى عدالت مبنى بر اين‏كه «هر كه با متصديان امور مخالف است مزدور اجنبى و جاسوس‏ خارجى است»<br> ز - كذب و شهادت دروغ و گزارشهاى خلاف واقع در امور مرتبط با حق‏الناس.<br> ح خيانت در امانت ملى.<br> ط - استبداد به رأى و بى اعتناى به نصيحت ناصحان و تذكر عالمان.<br> ى - ممانعت از تصرّف مالكان شرعى در مِلك مُشاع سرنوشت ملى.<br> ك - وهن اسلام و شَين مذهب از طريق ارائه چهره‏اى بسيار خشن، غيرمعقول، متجاوز، خرافى و استبدادى از اسلام و تشيّع‏در جهان.<br> ج 3- ارتكاب همه معاصى نامبرده يا اصرار بر برخى از آنها از بارزترين و گوياترين شواهد فقدان ملكه عدالت و از مصاديق ‏آشكار ظلم و بى‏عدالتى است. به‏راستى اگر اين‏گونه معاصى موجب فسق و خروج آشكار از عدالت در نگاه عموم نباشد پس چه‏معصيتى است كه انجام آن گواه ستم و بى‏عدالتى در انظار همگان است؟! و روشن است كه هرگونه معصيتى به‏ويژه چنان معاصى ‏نامبرده در صورتى كه در قالب دين، عدالت، قانون انجام گيرد مفسده‏اى افزون دارد و بيشتر موجب خروج از عدالت شده و داراى‏ مجازات دنيوى و اخروى شديدترى خواهد بود، زيرا اين‏گونه ارتكاب معصيت علاوه بر مفسده خود معصيت مفسده فريبكارى و مفسده تخريب چهره دين، عدالت و قانون را نيز دربر دارد.<br> و در مواردى كه كارهايى به نظر متصديان حاكميت، عادلانه و مشروع و به نظر عده زيادى از مردم، نامشروع و مصداق فسق و ظلم و تضييع حقوق مى‏باشد، بايد نظر و قضاوت داوران عادل و بى‏طرف و مرضىّ‏الطرفين ملاك قرار گيرد.<br> <br> <b>سؤال 4-</b> آيا تمسك به جملاتى از قبيل «حفظ نظام از اوجب واجبات است» مجوّز تجاوز به حقوق مشروع مردم و زير پا نهادن بسيارى از ضوابط اخلاقى و محكمات شرعى از قبيل صداقت و امانتدارى است؟ آيا به بهانه حفظ «مصلحت نظام» مى‏توان از اجراى اصل اصيل «عدالت» -كه صفت مميّز فقه سياسى تشيّع در طول تاريخ بوده است - صرف‏نظر كرد؟ اگر برخى‏متصديان، مصلحت نظام را با مصلحت شخصى خود اشتباه گرفته باشند و بر تشخيص خطاى خود اصرار كنند، وظيفه شرعى‏مؤمنان چيست؟<br> ج 4 - حفظ نظام به خودى خود نه موضوعيت دارد و نه وجوب آن وجوب نفسى مى‏باشد؛ به‏ويژه اگر مقصود از «نظام» شخص ‏باشد. نظامى كه گفته مى‏شود: «حفظ آن از اوجب واجبات است» نظامى است كه طريق و مقدمه و بر پا كننده عدل و اجراء فرائض ‏شرعى و مقبولات عقلى باشد و وجوب حفظ آن هم تنها وجوب مقدمى خواهد بود. بنابراين با توجه به اين نكته، تمسك به جمله «حفظ نظام از اوجب واجبات است» به هدف توجيه و صحه‏گذارى بر امور متصديان و كارگزاران و عدالت‏نمايى كار آنان براى‏ديگران در حقيقت تمسك به عام در شبهه مصداقيه و ميان دعوا نرخ تعيين كردن و تنها به قاضى رفتن است؛ كه اگر چنين تمسكى از روى ناآگاهى باشد بايد طبق مراتب امربه‏معروف و نهى‏ازمنكر با آن معامله نمود. از طرف ديگر بديهى است كه با كارهاى ظالمانه و خلاف اسلام نمى‏توان نظام اسلامى را حفظ يا تقويت نمود، زيرا اصل نياز به نظام براى اجراى عدالت و حفظ حقوق، و در يك كلمه ‏اجراى احكام اسلامى است؛ پس چگونه متصور است با ظلم و جور و كارهاى خلاف اسلام، نظام عادلانه و اسلامى را حفظ و تقويت نمود؟ حاكميتى كه بر اساس چماق و ظلم و تجاوز به حقوق ديگران و تصرف غاصبانه و تغيير در آراء آنان و كشتن و بستن و بازداشت و شكنجه‏هاى قرون‏ وسطى و استالينى و ايجاد خفقان و سانسور روزنامه‏ها و اخلال در وسائل ارتباطى و زندانى كردن ‏عقلاء و نخبگان جامعه به بهانه‏هاى واهى و تحميل اعتراف به امور خلاف واقع به‏ويژه در زندان نزد شرع و عقل و عقلاء جهان‏ محكوم و بى‏ارزش است، و بر حسب اخبار معتبره وارده از اهل بيت عصمت و طهارت ( ع ) اقرار و اعتراف در زندان يك ذرّه اعتبارشرعى و قانونى ندارد و نمى‏تواند ملاك حكم باشد. (وسائل، كتاب الاقرار، باب 4 و ابواب حدالسرقة، باب 7(<br> مردم رشيد ايران نيز از حقيقت اين اعترافات كه نمونه‏هاى آنها در تاريخ حكومت‏هاى فاشيستى و كمونيستى ثبت است كاملاً آگاه ‏مى‏باشند و مى‏دانند اين اعترافات و مصاحبه‏هاى ساختگى تلويزيونى با زور و شكنجه و تهديد در جهت پنهان نمودن ظلمها و بى‏عدالتى‏ها و تحريف چهره اعتراضات مسالمت‏آميز و قانونى مردم، از فرزندان به بند كشيده آنان گرفته مى‏شود. و مسئولين مربوطه ‏بدانند كه آمر و متصدى و مباشر گرفتن اين‏گونه اعترافات و مصاحبه‏هاى دروغ گناه‏كار و مجرمند و شرعاً و قانوناً مستحق تعزير خواهند بود. كشور متعلق به مردم است نه مال من و شما، و تصميم از ناحيه آنان مى‏باشد، و متصديان امور خدمتگزار مردم مى‏باشند. مردم بايد بتوانند با تجمعات آزادانه و تبليغات كتبى و شفاهى از حقوق خويش دفاع كنند، شاه هنگامى صداى انقلاب مردم را شنيدكه ديگر دير شده بود. اميد است متصديان امور نگذارند به آنجا برسد، بلكه هرچه زودتر در برابر خواسته‏هاى ملت خويش انعطاف‏ پيدا كنند، جلو ضرر را از هرجا بگيريم به نفع خواهد بود.<br> <br> <b>سؤال 5-</b> امارات شرعی «ولايتِ جائر» چيست و علماى اعلام ( اعلى اللّه كلمتهم ) و نيز مكلفان در قبال بروز آن چه‏ وظيفه‏اى دارند؟<br> ج 5- جور، مخالفت عمدى با احكام شرع و موازين عقل و ميثاق‏هاى ملى است كه در قالب قانون درآمده باشد و كسى كه متولى ‏امور جامعه است و بدين‏گونه مخالفت مى‏ورزد جائر و ولايتش جائرانه است و تشخيص چنين ولايتى در درجه اول بر عهده خواص ‏جامعه يعنى عالمان دين‏آشنا و مستقل از حاكميّت و انديشمندان جامعه و حقوقدانان و آگاهان از قوانين مى‏باشد كه هم به احكام و موازين عقل و قوانين حاكم آشنايند و هم با قرائن و شواهد اطمينان‏آور به مخالفت عمدى با آنها پى‏برده و مى‏توانند آن را مستدل‏كنند. مشروط بر اين‏كه از هرگونه نفوذ حاكميّت و ملاحظات خطى و سياسى آزاد و مستقل باشند. و در درجه دوم بر عهده عموم ‏مردم است كه به اندازه آگاهى خود از آن احكام و قوانين و با مرتكزات دينى و عقلى خود و رودر رويى مستقيم با موضوعات و مشكلات دينى، فرهنگى، اقتصادى، سياسى، مخالفت عمدى حاكمان را با شرع و قانون لمس كرده و احساس نمايند.<br> بالاخره به طور اجمال عدالت يا بى عدالتى حاكمان امرى ملموس در جامعه و آثار آن نمايان است، و چهره در نقاب ندارد. و هركس به هر مقدار آگاهى و توان در مقابل بى‏عدالتى‏ها و تضييع حقوق مردم مسئوليت دارد و بايد ديگران را هم آگاه كرده و هم با در نظر گرفتن شرايط موجود و حفظ مراتب امربه‏معروف و نهى از منكر راهكار ارائه دهد چون نمى‏شود و نمى‏توان باور كرد كه‏انسانى عدالتخواه باشد ولى در راه آن گامى برندارد يا هراس داشته يا خود و ديگران را با تسويل و آراستن كوتاهى خود يا تسويف وامروز و فردا كردن و يا به بهانه نداشتن قدرت سرگرم كند. ترس از مخلوق شرك باللّه العظيم است و تسويل و تسويف هم ضلال واضلال. سيره اولياى معصومين(ع) نيز تلاش در راه عدالت اجتماعى بود و اگر آنها تنها به امور فردى اسلام همت و اكتفاء داشتند اين‏همه ظلم و ستم بر آنان و به بند و حصار كشيدن و تحت مراقبت قراردادن و در نهايت به شهادت رساندن آنان براى چه بود؟! خداونداز عالمان به خصوص عالمان دين ميثاقى غليظ گرفته كه در مقابل ظلم سكوت نكنند «اخذاللّه على العلماء ان لا يقارّوا على كظّة ظالم‏و لا سغب مظلوم» (نهج البلاغه / خطبه 3). البته عمل به اين ميثاق همانگونه كه ثوابى عظيم دارد هزينه‏اى سخت هم خواهد داشت.( أحسب الناس ان يتركوا ان يقولوا آمنا و هم لا يفتنون. و لقد فتنا الذين من قبلهم فليعلمن اللّه الذين صدقوا وليعلمن الكاذبين) (عنكبوت / 2 و 3)<br> <br> به هوس راست نيايد به تمنّى نشود /  اندر اين راه بسى خون جگر بايد خورد<br> ان شاء اللّه موفق باشيد <br> 17رجب 1430 – 19/4/1388<br> قم المقدسة – حسينعلی منتظرى <br> <br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-1653834714504588216?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-24105219915916833002009-06-18T01:36:00.001+04:302009-06-18T01:36:19.574+04:30اس.ام.اس قطع<br>اینترنت قطع<br>و اگر هست ضعیف<br>تمام سایتهای خبری مستقل، چیز!<br>و نمانده جز<br>خبرخوانی عزیز<br>و دیگر هیچ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-2410521991591683300?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-39475716064897489242009-06-17T15:01:00.001+04:302009-06-17T15:01:54.099+04:30در زندگی هر ملت روزهایی هست که سرنوشت‌سازند و این روزها از همان روزهاست! <br>خوشبختانه مردم آگاه در داخل و خارج از کشور بخوبی حساسیت این روزها و <br>دقایق را درک کرده‌اند و هر کس در حد توان و امکانات، بی‌ترس و به هر شکلی <br>که امکان داشته پا به میدان گذاشته تا از رأی خود نگهداری کند.<p>هیچگاه نخبگان را چنین متحد و همراه ندیده بودم.<br>هیچگاه بلاگرها را چنین دوست و همراه ندیده بودم.<br>هیچگاه دانشجویان و جوانان را چنین نترس و بی‌باک ندیده بودم.<br>هیچگاه اقتدارگرایان را چنین لرزان و ترسان ندیده بودم.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-3947571606489748924?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-63277991803827641282009-06-09T10:53:00.001+04:302009-06-09T10:53:53.758+04:30به نظرم خلاصه مناظره دیشب در یک جمله این است؛ <b>تام جری را خورد</b>.<br> <br>  در مناظره دیشب  انگار تام و جری روبروی هم نشسته بودند منتها نه در دنیای کارتون و سرگرمی بلکه در عالم واقع. تام برای خودش آرام لم داده بود و مطمئن از لقمه چرب و نرمی که در مقابلش قرار گرفته، گاهی با حرکتهای آرام پلک، و گاهی با تکان دادن دمب، جری را که دنبال سوراخ می‌گشت می‌‌ترساند و در نهایت هم بعد از نود دقیقه بازی کردن با آقا موشه، یک لقمه چپ‌ش کرد.<br> <br> اما چرا اینطور شد؟<br> <br> به نظر من تام در این مناظره از تاکتیکهای نظامی استفاده کرد. او دقیقاً به نقاط ضعف و قوت جری آگاه بود. او می‌دانست که استراتژی جری بر تبلیغات و جر زدن بنا شده. او دقیقاً می‌دانست که هدف جری از سفرهای استانی و سفرهای خارجی و شرکت کردن در کنفرانس‌های متعدد در راستای همین استراتژی تبلیغاتی است. او به اهمیت بلندگو و روی آنتن بودن در تبلیغاتِ جری آگاه بود. او می‌دانست که جری چطور با این حربه عوام را می‌فریبد و شکستها و خفت‌ها را به دروغ حماسه نشان می‌دهد. او همچنین مثل همه کارشناسان می‌دانست که مهمترین نقطه ضعف جری اقتصاد است و بعنوان یک کارشناس اقتصادی نظامی، تمام مدارک لازم برای غلبه بر حریف را از مناظره‌های قبلی در اختیار داشت؛ مدارکی که همه مردم آنها را دیده بودند و مثل هاله نور قابل انکار نبود. او توان تهاجمی و حداکثر قدرت سلاحهای جری را در اختیار داشت. او با آگاهی به این مسائل با خیال راحت و مطمئن از پیروزی قدم به کارزار گذاشت.<br> <br> به نظر من تام بعنوان یک فرمانده نظامی جری را گول زد و او را با پای خودش به صحنه رزمی کشاند که در ظاهر به نفع جری بود اما فقط یک کارشناس! می‌توانست نتیجه را از قبل بفهمد.... <b>در واقع تام قصد داشت محکمترین ضربه را به حساس‌ترین جای جری در جلوی چشم همه مردم، و طوری بزند که با هیچ ماله‌ای صاف نشود</b>، که زد. تام با اتکا به سوابق فرماندهی و اطمینان از سلاح اقتصادی‌اش، چنان درسی به جری داد که این موش موشک، معنای کارشناس بودن رئیس جمهور در همه زمینه‌ها را شاید بعدها بفهمد! شاید هم نفهمد! بنظرم در این مناظره تام به جری در باره دلیل نوشتن آن نامه معروف برای نوشیدن جام زهر هم به نحوی پاسخ داد.  <br> <br> ***<br> خوشبختانه مردمی که از دست آمارهای جری بدجور عصبانی و  تشنه شنیدن پاسخهای یک کارشناس اقتصادی در این مناظره‌ها بودند به خواسته‌شان رسیدند. <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-6327799180382764128?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-22601011708832720412009-06-06T02:06:00.001+04:302009-06-06T02:06:56.259+04:30من رأی می‌دهم.<br> من رأی می‌دهم چون رأی ندادن به نفع جهل و خرافه و دروغ و خیال و شعار و عوام‌فریبی تمام می‌شود.<br> من رأی می‌دهم اما نه برای تایید کردن کسی.<br> من رأی می‌دهم و مطمئن هم هستم که با رأی من، ریاست بر قوه مجریه به دیگر مدعیان خواهد رسید.<br> <br> <br> امیدوارم هر کس به ریاست رسید <b>قدر این رأی را بداند</b> و کاری نکند که چهار سال بعد در غیاب طبقه متوسط احمدی‌نژادی دو سر ظهور کند. من فعلاً برای نفی کردن رأی می‌دهم اما امیدوارم شرایط انتخابات از دوره بعد به گونه‌ای شود که برای تأیید کردن رأی بدهم و شرایطی ایجاد شود تا اگر عمری بود بتوانم از بین کاندیداهای مختلف یکی را <b>به شرط چاقو</b> انتخاب کنم.<br> <br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-2260101170883272041?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-80751624932217577142009-05-27T01:40:00.000+04:302009-05-27T01:41:00.045+04:301- این روزها فرماندارها شخصا به همراه گروههای کاری سهام عدالت، به این <br>روستا و آن روستا می‌روند و تاکید دارند که سود سهام عدالت متعلق به <br>روستائیان را حداکثر تا تاریخ 12 خرداد پرداخت کنند. کاش به جای این همه <br>خدمت! گروه‌های مهندسی را برای اجرای آبیاری قطره‌ای به روستاها اعزام <br>کنند. والله اینجوری خداداد، کشاورز، مهندس، تولیدات، چاه آب، وزارت نیرو و <br>سفره‌های زیرزمینی راحت‌تر و راضی‌ترند!<p>2- اگر این روزها گذرتان به بانک بسیجیان افتاد و دیدید که کارمندهای <br>اخموی این بانک شنگولانه ورجه وورجه و خوش‌اخلاقی می‌‌کنند اصلاًً تعجب <br>نکنید؛ آنها بدون استثنا نفری سی‌وپنج میلیون تومان وام مسکن با اقساط ماهی <br>دویست‌وخورده‌ای هزار تومان جایزه انتخابات را پیشاپیش بردند!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-8075162493221757714?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-67494978436583336072009-05-04T21:15:00.000+04:302009-05-04T21:16:12.002+04:30انتخابات دهم ریاست جمهوری، علی‌الحساب 6 ماه به تعویق افتاد!<br>(انجمن حمایت از مصرف کننده)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-6749497843658333607?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-3947193937350023592009-04-28T20:27:00.000+04:302009-04-28T20:28:13.263+04:30<b>کاندیدای حزبی:<br> </b><br> حداقل آدم می‌فهمد پدرش کیست.  مادرش کیست. در کجا به دنیا آمده. چگونه رشد کرده. کجا درس خوانده. مدرک‌ش را کجا گرفته. چه مرض‌هایی دارد! نظر واقعی‌اش راجع به مسائل مختلف چیست. اهدافش چیست. و معلوم است که چه انتظاراتی باید از او داشت و کلاً قابل پیش‌بینی است.<br> <b><br> و اما کاندیدای زیر بته‌ای:</b><br> <br> شب: یهو از زیر بته بیرون می‌جهه<br> صبح: از خودش حرفهای گنده گنده در می‌کنه<br> ظهر: نفت می‌خوره مست می‌کنه<br> عصر: چاقوی زنجان می‌کشه حظ می‌کنه<br> آخر شب: لگد به دیوار می‌زنه پس نمی‌ره<br> <br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-394719393735002359?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-54494031361883196792009-04-24T15:18:00.001+04:302009-04-24T15:18:37.931+04:30<b>اصلاح الگوی مصرف (10)</b><br> <br> بنا بر اعلام مرکز کنتورلیک سالانه 5 هزار میلیارد ساعت وقت مردم تهران در ترافیک می‌گذرد. به‌به چه خوش می‌گذرد! یک نفر برای پرداخت قبض برق در ترافیک گیر کرده. یکی از بندرلنگه کوبیده آمده تا از فلان دکتر نوبت بگیرد. یکی برای ثبت‌نام در شرکت ایران‌ول آمده. یک ماشین‌باز از آبادان برای خریدن نمد صداگیر آمده. یکی برای تحویل پول و مدارکی که هرگز مسترد نمی‌شود آمده. قبیله‌ی لیلی برای حضور در دادگاه آمده. درصد بالایی به دنبال آدرس می‌گردند و ...، خلاصه هر کس برای انجام کوچکترین کار به یک ماشین آویزون شده.<br> <br> خب برای اصلاح این الگوی غلط چه باید کرد:<br> <br> -    آنقدر ترافیک را افزایش ‌دهیم تا حضرت با عجله برای رفع ترافیک ظهور کند.<br> -    اینترنت را همچنان فاضلاب فرض کرده و بودجه شبکه فیل-تر-ینگ و مرکز جی‌جی‌لیک را افزایش ‌داده و ملت آویزون را با شوک درمان کنیم.<br> -    اتوبانها را دو طبقه کنیم؛ یک طبقه مخصوص حضرات.<br> -    مقداری از بودجه حماس و مش‌عباس و شبکه فیل-تر-ینگ و مرکز جی‌جی‌لیک را به اینترنت پر سرعت اختصاص دهیم و دسترسی تک تک مردم به اینترنت پر سرعت را فراهم کنیم:<br> [روزنامه اعتماد: <a href="http://www.etemaad.ir/PDF/88-01-23/v-16.pdf"><b>شرکت «شبکه باند وسیع ملی» توسط نخست وزیر استرالیا تشکیل شد</b></a>. .این شرکت وظیفه دارد در طول ۸ سال، ارتباط اینترنتی با سرعت ۱۰۰ مگابیت را برای نود درصد مدارس، شرکت‌ها و خانه‌های استرالیا فراهم کند. این سرعت هزار برابر سریعتر از اینترنت موسوم به «پر سرعت» در ایران است.<br> <br> پیش از این، کره جنوبی، ژاپن، کشورهای حوزه اسکاندیناوی، کانادا و چند کشور دیگر طرح‌های بزرگ برای برقراری ارتباط ارزان و قابل اتکای شهروندان به اینترنت را داشته‌اند اما ظاهرا استرالیا اولین کشوری است که هدفش دسترسی تک تک مردم کشور به اینترنت پر سرعت است. اما چرا؟ چرا در شرایطی که برخی کشورها، اینترنت را تهدیدی علیه خود می‌دانند و در دوره‌ای که پروژه‌ها و شرکت‌های عظیم به خاطر وضعیت بد اقتصادی در حال تعطیل شدن هستند، یک کشور برای رساندن اینترنت مافوق سریع به تک تک افراد کشور چنین هزینه‌ای را متقبل می‌شود؟ نخست وزیر استرالیا جواب می‌دهد که دلیل این سرمایه‌گذاری ملی، تبدیل اقتصاد استرالیا به اقتصاد سازگار با قرن بیست و یکم است. به نظر هیات کارشناسی او، اینترنت فوق سریع لازمه ارتباطات و کار و کسب در استرالیای دهه بعدی خواهد بود و نه فقط به پیشرفت اقتصاد، آموزش و بهداشت کمک خواهد کرد که عامل مهمی خواهد بود در اتصال شهرهای بزرگ و مناطق روستایی به یکدیگر.<br> <br> این پروژه علاوه بر ایجاد بیست و پنج هزار شغل در سال، به مردم این فرصت را خواهد داد تا از روی اینترنت تلویزیون ببینند، رادیو گوش کنند، با هم حرف بزنند و کنفرانس ویدئویی داشته باشند. مردم خواهند توانست از خانه یا سفر کار کنند و پزشکان خواهند توانست با استفاده از ارتباط تصویری با کیفیت بالا، مریضان شهرهای دیگر را ویزیت نمایند. در این شرایط اینکه یک فرد از نظر فیزیکی کجاست دائما کم اهمیت‌تر خواهد شد.<br> <br> شکی نیست که در آینده‌ای نه چندان دور، اقتصاد، آموزش، تفریح، و هر چیز دیگر بیشتر و بیشتر به خطوط اینترنت و سرعت بالای آن وابسته خواهند شد و تا چشمانمان را باز کنیم، اینترنت با سرعت بالا، زیرساختی خواهد بود هم‌رده جاده و تلفن امروزی. در آن زمان کشورهایی که این روزها به فکر توسعه زیرساختشان نبوده‌اند، جایی در بین کشورهای پیشرفته نخواهند داشت؛ کشورهایی که «مصرف کنندگانشان - با دسترسی وسیع به اینترنت پر سرعت - ناگهان تبدیل به قدرتی عظیم خواهند شد و آینده جهان را شکل خواهند داد.»]<br> <a class="moz-txt-link-freetext" href="http://www.etemaad.ir/PDF/88-01-23/v-16.pdf">http://www.etemaad.ir/PDF/88-01-23/v-16.pdf</a><br> <br> ***<br> <b><a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_04.html">سیاست ضربدری</a>- اصلاح الگوی مصرف (1)<br> <a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_05.html">سیاست آیینه‌بندان</a> - اصلاح الگوی مصرف (2)<br> <a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_06.html">سیاست زرشک</a> - اصلاح الگوی مصرف (3)<br> <a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_08.html">سیاست بادی‌ول</a>- اصلاح الگوی مصرف (4)<br> <a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_10.html">سیاست لی‌لی‌پوت‌سازی</a>- اصلاح الگوی مصرف (5)<a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_13.html"><br> سیاست اخته‌سازی</a>- اصلاح الگوی مصرف (6)<br> <a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_17.html">سیاست باج سبیل</a>- اصلاح الگوی مصرف (7)<br> <a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_21.html">ساختن شهر نو</a> - اصلاح الگوی مصرف (8)<br> <a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_22.html">سیاست بسکتبالی</a>- اصلاح الگوی مصرف (9)<br> </b><br> *****<br> با اینکه این موضوع سر درازی دارد اما نوشته بالا آخرین نوشته‌ی من در این باب است.<br> <br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-5449403136188319679?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-42200334720905113862009-04-22T22:16:00.000+04:302009-04-22T22:17:10.237+04:30اصلاح الگوی مصرف (9)<br> <br> در بازی فوتبال هر بازیکن/ تیم می‌تواند در یک نیمه بطور کامل توپ را در اختیار خودش نگه دارد. در نیمه بعدی هم هر بازیکن/ تیم می‌تواند بسرعت توپ را از حریف گرفته و تا پایان بازی در اختیار بگیرد. در بازی فوتبال تیم‌ها می‌توانند تبانی کنند. بازیکنان می‌توانند تبانی کنند. دروازه‌بان می‌تواند خودش را به موش‌مردگی بزند. در بازی فوتبال داور می‌‌تواند با یک سوت اشتباه، نتیجه بازی را عوض کند. در بازی فوتبال یک تیم می‌تواند در زمین‌اش فقط پاس‌کاری کند و دیگر هیچ. در بازی فوتبال یک تیم می‌تواند یازده نفره بچپد داخل دروازه و دیگر هیچ. در فوتبال می‌توان ناجوانمردانه‌تر و کثیف‌تر از بقیه ورزشها رفتار کرد. با همه‌ی اینها در همین فوتبال تیمهایی مثل لیورپول و بارسا بازی می‌کنند.<br> <br> در کشور ما هر کس به قدرت می‌رسد فوتبالی بازی می‌کند، آنهم از نوع غضنفری (گل به خودی) و کثیفش. هافبک به مهاجم پاس نمی‌دهد. مهاجم پاس دادن را کسر شأن می‌داند. استقلالی به پرسپولیسی پاس نمی‌دهد، پرسپولیسی به استقلالی پاس نمی‌دهد و سپاهانی به هیچکدام. داور جانبدارانه سوت می‌زند. تماشاچی از تماشای بازی لذت نمی‌برد و اعصابش به هم می‌ریزد و....<br> <br> وقتی یک تیم با کلی هزینه‌ و حتی با بازی کثیف نتواند نتیجه بگیرد، بهترین اصلاح برای الگوی مصرفش این است که قانون اساسی‌اش بسکتبالی بشود.<br> <br> ***<br> <b><a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_04.html">سیاست ضربدری</a>- اصلاح الگوی مصرف (1)<br> <a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_05.html">سیاست آیینه‌بندان</a> - اصلاح الگوی مصرف (2)<br> <a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_06.html">سیاست زرشک</a> - اصلاح الگوی مصرف (3)<br> <a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_08.html">سیاست بادی‌ول</a>- اصلاح الگوی مصرف (4)<br> <a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_10.html">سیاست لی‌لی‌پوت‌سازی</a>- اصلاح الگوی مصرف (5)<br> <a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_13.html">سیاست اخته‌سازی</a>- اصلاح الگوی مصرف (6)<br> <a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_17.html">سیاست باج سبیل</a>- اصلاح الگوی مصرف (7)<br> <a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_21.html">ساختن شهر نو</a><a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_21.html"> </a></b><b>- اصلاح الگوی مصرف (8)</b> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-4220033472090511386?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-66504567741884895682009-04-21T08:14:00.001+04:302009-04-21T08:14:59.204+04:30<b>اصلاح الگوی مصرف</b> (8)<br> اخه عزیزم چرا خشونت؟ مگه می‌تونی به زور اراذل و اوباشو به کویر ببری؟ مگه می‌تونی اخراجشون کنی؟ بر فرض که اخراجی‌های 3 ساختی، با ما چکار می‌کنی؟ کی به ما پناه می‌ده؟ نه،  این کارو نکن. خیلی خرج داره. مصرف می‌ره بالا! به فکر اصلاح الگوی مصرف باش. تو فقط یه تیکه از کویر به ما بده کار تمومه. یه شهر نو می‌سازیم. اراذل، اوباش، بیجه، خفاش، کرکس و بقیه حیوونا خودشون تشریف می‌آرن. شمام هر وقت خواستین تشریف بیارین!<br> (زنان خیابانی)<br> <br> ***<b><a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_04.html"><br> سیاست ضربدری</a>- اصلاح الگوی مصرف (1)<br> <a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_05.html">سیاست آیینه‌بندان</a> - اصلاح الگوی مصرف (2)<br> <a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_06.html">سیاست زرشک</a> - اصلاح الگوی مصرف (3)<br> <a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_08.html">سیاست بادی‌ول</a>- اصلاح الگوی مصرف (4)<br> <a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_10.html">سیاست لی‌لی‌پوت‌سازی</a>- اصلاح الگوی مصرف (5)<br> <a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_13.html">سیاست اخته‌سازی</a>- اصلاح الگوی مصرف (6)<br> <a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_17.html">سیاست باج سبیل</a>- اصلاح الگوی مصرف (7)<br> </b><br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-6650456774188489568?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-85545005596451801932009-04-17T18:32:00.001+04:302009-04-17T18:32:43.795+04:30<b>اصلاح الگوی مصرف (7)</b><br> پرداخت باج سبیل یکی از بهترین الگوهای مصرف در کشورهای توسعه یافته است. مطابق این سیاست، هر ساله چهارتا آدم عاقل به بهانه سال نو و عید دیدنی به محضر دولت و مجلس و قاضی‌القضات و فلان شورا و فلان مجمع رفته و از آنها می‌پرسند که؛ «داش/آبجی! چند می‌گیری تا آخر سال کاری به کار مردم نداشته باشی؟» مثلا دولت می‌گوید 150 میلیارد یا مثلا قاضی‌القضات می‌گوید 50 میلیارد و هر کدام بالاخره یک مبلغی را می‌گویند.<br> <br> بعدش این چهارتا عاقل یک گوشه‌ای می‌نشینند و با چرتکه میزان مصرف همه‌ (دولت، مجلس و ...) را جمع می‌زنند. اگر سرجمع این مبلغ از پول سالیانه فروش نفت کمتر شد که هیچ، دو دستی همه‌ی پول نفت را تقدیم‌شان می‌کنند تا هر کاری دوست دارند با آن بکنند [دوست داشتند به عراقی‌ها بدهند تا دفعه بعد پر زورتر به ایران خانم تجاوز کنند. دوست داشتند به حماس و مش‌عباس بدهند. دوست داشتند به هر بی‌سروپای بی‌دین یا با دین بدهند. به مردم چه!؟] اما اگر میزان مصرف آنها از پول نفت بیشتر شد (که قطعاً بیشتر می‌شود) آن وقت [همان چهارتا عاقل مورد نظر!] با قرض و قوله از این بشر و آن بشر، و یا وام گرفتن از این بانک و آن بانک، باید پول مصرفی دولت و بقیه‌ی خدمتگزاران! را هر طور شده تهیه و با عزت و احترام تقدیم کنند و از آنها بخواهند باج سبیلاً تا پایان سال کاری به کار مردم نداشته باشند. اینجوری هم مردم از شر نفت و نفتخوار راحت می‌شوند و هم نفتخوارها و بقیه‌ی چیزمیزخوارها حداقل یکسال دست از سر کچل مردم برمی‌دارند.<br> <br> وقتی نفت و پول یامفت نباشد بطور خودکار همه به فکر اصلاح الگوی درآمد می‌افتند و وقتی الگوی درآمد اصلاح شد خیالتان تخت که الگوی مصرف خودبخود اصلاح خواهد شد؛ کسی که برای کسب درآمد زحمت کشیده بطور حتم اجازه نمی‌دهد هر ننه‌قمری کنترل درآمدش را بدست بگیرد و مطابق سلیقه عمه‌ش مصرف کند!<br> <br> ***<br> <b><a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_04.html">سیاست ضربدری</a>- اصلاح الگوی مصرف (1)<br> <a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_05.html">سیاست آیینه‌بندان</a> - اصلاح الگوی مصرف (2)<br> <a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_06.html">سیاست زرشک</a> - اصلاح الگوی مصرف (3)<br> <a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_08.html">سیاست بادی‌ول</a>- اصلاح الگوی مصرف (4)<br> <a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_10.html">سیاست لی‌لی‌پوت‌سازی</a>- اصلاح الگوی مصرف (5)<br> <a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_13.html">سیاست اخته‌سازی</a>- اصلاح الگوی مصرف (6)</b> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-8554500559645180193?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-57648871005220170412009-04-13T11:05:00.001+04:302009-04-13T11:05:39.086+04:30<b>اصلاح الگوی مصرف (6)</b><br> <br> اخته‌سازی یکی از کارهای اصولی برای ریشه‌کن کردن مصرف، و یکی از اصلاحات ریشه‌ای در الگوی مصرف است. با این کار بسادگی می‌توان از تولید مصرف‌کننده‌های جدید جلوگیری کرد و مهم‌تر از آن، می‌‌توان مصرف کننده‌های موجود را بی‌مصرف کرد!<br> <br> اخته‌سازی باعث اصلاح در اصلاح (اصلاح به توان 2) می‌شود و از آن کارهای کارستان است. شاعر در اهمیت این اصلاح فرماید:<br> <br> قطع خواهی مصرفت از بیخ و بن<br> خویش را مردانه، ای جان اخته کن<br> <br> ***<br> <b><a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_04.html">سیاست ضربدری</a>- اصلاح الگوی مصرف (1)<br> <a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_05.html">سیاست آیینه‌بندان</a> - اصلاح الگوی مصرف (2)<br> <a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_06.html">سیاست زرشک</a> - اصلاح الگوی مصرف (3)<br> <a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_08.html">سیاست بادی‌ول</a>- اصلاح الگوی مصرف (4)<br> <a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_10.html">سیاست لی‌لی‌پوت‌سازی</a>- اصلاح الگوی مصرف (5)</b> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-5764887100522017041?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-80594413681422928922009-04-10T19:18:00.001+04:302009-04-10T19:18:57.226+04:30اصلاح الگوی مصرف (5)<br> این روزها تعدادی از متخصصان راجع به <a href="http://www.mehrnews.com/fa/NewsDetail.aspx?NewsID=857066"><b>کاهش قد مردم</b></a>  و افزایش شمار لی‌لی‌پوتی‌ها (به دلیل سوءتغذیه و فشارهای اجتماعی) ابراز نگرانی می‌کنند.<br> این مسئله شاید از جایی که این متخصصان به آن نگاه می‌کنند درست باشد اما کارنشناسانی که از یک جای دیگر به آن نگاه می‌کنند، کوچک شدن قد و قواره مردم را نه تنها نگران کننده نمی‌دانند بلکه آنرا بهترین شیوه برای اصلاح در الگوی مصرف می‌دانند‌.<br> <br> «هیکل آدمها» با «میزان مصرف» نسبت مستقیم تصاعدی دارد، که با این حساب، اگر قد و قواره آدمها کوچک بشود، میزان مصرف بطور تصاعدی کم می‌شود و اگر قد و قواره آدمها بزرگ بشود، میزان مصرف بطور تصاعدی بالا می‌رود. چرا؟ چون مصارف یک فرد، شامل مولفه‌های زیاد و پر شماری است؛ انواع خوراک، پوشاک، آب، هوا، جا، دارو، انرژی، .... که در نتیجه، با کاهش یا افزایش هیکل آدمها، این مولفه‌ها بطور تصاعدی بر «میزان مصرف» اثر گذاشته و آن را کم یا زیاد می‌کنند.<br> <br> به اعتقاد این دسته از کارنشناسان، کوچک کردن هیکل آدمها و لی‌لی‌پوت‌سازی یکی از بهترین روشها برای اصلاح در الگوی مصرف هست چون با این روش می‌توانیم یک بشکه نفت بفروشیم و با آن کشور را اداره کنیم و بقیه درآمد نفت و گاز و معادن را در صندوق ذخیره ارزی پس انداز کنیم برای گالیور!<br> <br> ***<br> <b><a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_04.html">سیاست ضربدری</a>- اصلاح الگوی مصرف (1)<br> <a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_05.html">سیاست آیینه‌بندان</a> - اصلاح الگوی مصرف (2)<br> <a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_06.html">سیاست زرشک</a> - اصلاح الگوی مصرف (3)<br> <a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_08.html">سیاست بادی‌ول</a>- اصلاح الگوی مصرف (4)</b> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-8059441368142292892?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-28607343248814674462009-04-08T20:24:00.001+04:302009-04-08T20:24:44.496+04:30اصلاح الگوی مصرف (4)<br> خوشبختانه امسال بر اثر سرمایه‌گذاریهای دول‌َت! باران به اندازه کافی بارید و در تابستان خاموشی نداریم اما این دلیل نمی‌شود که از اصلاح الگوی مصرف، توسعه نیروگاهها و توجه به انرژیهای نوین غافل شویم.<br> با این مقدمه به طرح یکی از باحال‌ترین انرژیهای نوین می‌پردازم؛ «باد معده»<br> <br> روزگاری مردم دارای آنچنان عزت نفسی بودند که تا سرحد توان، کمکهای نقدی و مالی را، حتی از نزدیکترین اقوام قبول نمی‌کردند. ولی این روزها انگار خلقیات عوض شده و تعداد قابل توجهی از همان مردم، با شوق و گاه التماس، برای دریافت کمترین کمک، بدون ‌عار و ننگ به هر دری می‌زنند و گدایی می‌کنند، چرا؟ چون واقعاً نمی‌خواهند کار کنند. می‌توانند اما نمی‌کنند. دل به کار نمی‌دهند. تنبل شده‌اند. لم می‌دهند، مفت می‌خورند و باد معده را پُر زور و بی‌جهت به هوا در می‌کنند.<br> چه باید کرد؟ ساده است؛ سیاست بادی‌وِل<br> <br> به اعتقاد کارنشناسان باد معده‌ی این مفتخورها یکی از سالم‌‌ترین، بوسازترین، خوش‌صداترین و پربادترین انواع مواد است. این ماده بصورت خام قادر به تولید انواع انرژی‌ست که با جهت دادن به آن می‌توان بهترین کارها را انجام داد، از تولید برق گرفته تا ... تولیدات فرهنگی!<br> از پالایش آن نیز در صنایع عطرسازی و موسیقی استفاده‌های فراوان می‌توان برد. این انرژی فعلا رایگان و مفته اما وقتی سهام مفتخورها به 51% برسد بطور حتم باید منتظر شکل‌گیری اوپک بادی‌! هم باشیم. <br> <br> ***<br> <a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_04.html"><b>سیاست ضربدری- اصلاح الگوی مصرف (1)<br> </b></a><a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_05.html"><b>سیاست آیینه‌بندان - اصلاح الگوی مصرف (2)<br> </b></a><a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_06.html"><b>سیاست زرشک - اصلاح الگوی مصرف (3)</b></a> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-2860734324881467446?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-21197430489179477792009-04-06T15:42:00.001+04:302009-04-06T15:42:24.702+04:30اصلاح الگوی مصرف (3)<br> سیاست زرشک: این سیاست یکی از پیش نیازهای اساسی برای هر گونه اصلاح در الگوی مصرف محسوب می‌شود.<br> برای دولتی که در تعطیلات مغزی، بی‌حساب کتاب، 270 میلیارد دلار از ارث پدرش هزینه کرده؛ آجیل شکلات خورده، پشمک باقلوا خورده، چلومرغ و ماهی و کباب خورده، به حماس و حاج‌عباس چک سفید داده، پولهای بی‌زبان را دسته‌دسته شادباش کرده، به صغیر و کبیر عیدی داده و ...، برای چنین دولتی قبل از هر گونه اصلاح، لازم است تا به سیاست زرشک عمل کند [منظور سبزی زرشک است، نه آن زرشکی که روی پلو می‌ریزند]. در اینگونه مواقع، خوردن یکی دو وعده خوراک زرشک، لامصب جلا می‌دهد معده‌ی این دولت بی‌صاحاب را، و سیستم مصرفی‌اش را بطور طبیعی برای اصلاح الگوی مصرف آماده می‌کند!<br> خوشبختانه این سبزی در ابتدای فصل بهار، به وفور در اغلب کوه‌ها و تپه‌های کشور وجود دارد و از این بابت نیازی به واردات و صرف هزینه‌های ارزی نیست.<br> <br> ***<br> <a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_04.html"><b>سیاست ضربدری- اصلاح الگوی مصرف</b></a> (1)<br> <a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_05.html"><b>سیاست آیینه‌بندان - اصلاح الگوی مصرف (2)</b></a> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-2119743048917947779?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-16127198585011284182009-04-05T22:13:00.001+04:302009-04-05T22:13:36.999+04:30اصلاح الگوی مصرف (2)<br> سیاست دیگری که انجامش در اصلاح الگوی مصرف بسیار موثر خواهد بود، سیاست آیینه‌بندان است:<br> <br> پیرزنی در فلان دهات برای آنکه بزهایش را ندزدند، یک لامپ جلوی طویله گذاشته. بی‌انصاف این بابابرقی از بس «لامپ اضافی خاموش» را تکرار می‌کند که پیرزن بیچاره بالاخره با شرمندگی لامپ را خاموش می‌کند، و دزد ....<br> <br> دهه فجر نزدیک است. به مدد امدادهای غیبی برق همینجوری از دکل‌ها لبریز می‌شود. بابابرقی خفه‌خون گرفته، و وزارت نیرو برای جلوگیری از اتلاف برق، مجبور می‌شود لطف کند و شهرها، جنگلها، کوه‌ها، راه‌ها و ... را نورافشانی ‌کند. همه راضی‌اند منتها چهار روز نگذشته، دوباره سروکله بابابرقی و خاموشی‌ پیدا می‌شود. روزانه چهار ساعت برق تشریفش را می‌برد و ....<br> <br> راه حل:<br> برای اصلاح این الگوی غلط،  با بهره‌گیری از سیاست آیینه‌بندان و بدون صرف کردن انرژی بیشتر، می‌توان نورافشانی را دائمی کرد. چطور؟ بستن آیینه در هر کوی و برزن و درخت و بویژه در نوک دکل‌های برق.<br> برای موفقیت کامل این طرح، لازمه مسئول مرکز کنترل برق، یک رمال و ترجیحاً آیینه‌بین باشد.<br> <br> ***<a href="http://rangink.blogspot.com/2009/04/blog-post_04.html"><b><br> اصلاح الگوی مصرف (1)</b></a> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-1612719858501128418?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-53150028938261162352009-04-04T23:47:00.000+04:302009-04-04T23:48:16.306+04:30<b>اصلاح الگوی مصرف (1)</b><br> از آنجا که راه‌کارهای جهانی و بشری به درد حاکمان ما نمی‌خورد، قصد دارم در این سلسله نوشتارها بپردازم به ارائه راه‌کارهای بومی برای اصلاح الگوی مصرف.<br> <br> <b>سیاست ضربدری</b>×<br> برای اصلاح در الگوی مصرف باید ابتدا مصارف و الگوهای غلط را بشناسیم. آنهم از بالا به پایین، نه برعکس. عمده مصارف کجاهان؟<br> بعد از اینکه الگوهای غلط و عمده مصارف پیدا شد، با استفاده از سیاست ضربدری بسادگی می‌توان آنها را اصلاح کرد. سیاست ضربدری یکی از ساده‌ترین و بهترین سیاستها برای اصلاح الگوی مصرف هست. اما این سیاست چی چیه؟ ساده است:<br> اگر سیاست غلط قبلی را با این علامت / نشان دهیم. سیاست اصلاحی این شکلی \ خواهد بود؛ یعنی همان سیاست قبلی با 90 درجه تغییر. من این سیاست را ضربدری× می‌نامم چون از انطباق این دو علامت/\ ضربدر × تشکیل می‌شود ولی خب اگر کسی آن را سیاست 90 درجه هم بنامد اشکالی نمی‌بینم. کاربرد این سیاست بسیار آسان و راحت است و برای بسیاری از پروژه‌های مصرفی قابل استفاده است.<br> <br> <b>نمونه</b>: طرح آبرسانی به قم<br> یکی از پروژه‌های عمده مصرفی که هزینه‌ها و خسارات زیادی به کشور وارد کرده و هنوز نتیجه نداده، طرح آب‌رسانی به شهر قم است. این طرح در دولت سازندگی و اصلاحات و فعلی! خیلی پول خورده اما هنوز ثمر نداده و معلوم نیست بالاخره برای یک لیوان آب شیرینی که قراره به گلوی اهالی قم برسد این ملت چقدر باید هزینه کند و خسارت ببیند؛ احداث سد پانزده خرداد، انتقال آب به پشت این سد، لوله‌کشی از سرچشمه‌های لرستان، کم شدن آب زاینده‌رود، کم شدن آب رودخانه دز، فجایع زیست محیطی و ....<br> <br> اگر طرح آبرسانی از سرچشمه‌ رودها به شهر قم را یک الگوی غلط بدانیم، برای اصلاح این الگو، بر اساس سیاست ضربدری کافی است که؛ به جای کشیدن آب از سرچشمه‌‌ی یک رود به قم(/)، قم را به ته آن رود(\) منتقل کنیم. همین! با این اصلاح، مشکل آب قم برای همیشه حل می‌شود و مهمتر از آن، بخاطر تشنه نماندن اهالی قم، رود همیشه پر آب باقی می‌ماند.<br> توضیح دقیق‌تر؛ بجای اینکه سعی کنیم مثلاً آب را از سرچشمه زاینده‌رود به قم برسانیم، باید تلاش کنیم تا قم را به ته زاینده‌رود؛ یعنی گاوخونی، منتقل کنیم. برای این کار:  اطراف قم را بُرش می‌دهیم و آن را مثل یک قطعه چمن از جای خود برداشته و با سلام و صلوات، و خونی کردن چندصد گاو، دقیقاً در جای گاوخونی می‌کاریم. سخت بود؟ با این کار هم اهالی قم به آب شیرین می‌رسند و هم زاینده‌رود موظف می‌شود همیشه جاری و ساری باقی بماند! حال فرض بفرمایید این اصلاح در سال گاو انجام بشَه، چی می‌شَه!<br> <br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-5315002893826116235?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-44948954834128733862009-04-03T02:01:00.001+04:302009-04-03T02:12:37.964+04:30از فردا دور جدیدی از فعالیت روزنامه‌های وطنی با رسالت خبرتپانی آغاز می‌شود. به همین مناسب بد ندیدم نیم‌نگاهی به مهمترین رسالت روزنامه‌های کاملاً مسئول و عزیزمان انداخته شود. منتها قبل از آن گفته باشم که بنظر من یک روزنامه‌ همانطور که از اسمش پیداست؛ رسانه‌ای است که در عصر حاضر می‌باید بصورت روزانه،  واقعی یا مجازی، در سرما و گرما، در ایام تعطیل و غیرتعطیل و با رعایت اصول حرفه‌ای، به خبر رسانی در حوزه انتشارش بپردازد.<br> <br> <b>مهمترین رسالت روزنامه‌های ایرانی</b>:<br> <br> -    <b>رسالت بی‌خبری</b>: یکی از مهمترین رسالتهای روزنامه‌های ایرانی رسالت بی‌خبری است. در این رسالت‌ که همه‌ساله با خواب 20 روزه‌ی بهاره آغاز می‌شود، اولویتهای ‌رسانه‌ای و اهمیت رکن چهارم دمکراسی بطور عملی به روزنامه‌خوانها تفهیم می‌شود! در این دوره، خبر و خبررسانی هیچ اهمیتی ندارد، روزنامه‌خوانها نیازی به مطالعه اخبار و گزارشات ندارند، و سازمانهای پرمدعا و طرفدار آگاهی‌بخشی، هیچ نگرانی از بابت ضایع شدن حقوق روزنامه‌خوانها و قطع20 روزه جریان اطلاعات ندارند.<br> <br> -    <b>رسالت خبر تپانی</b>: بعد از خواب 20 روزه، نوبت به رسالت خبرتپانی می‌رسد. در این دوره، خبر و خبررسانی به اولویتی عبادی سیاسی تاریخی فرهنگی تبدیل می‌شود و اگر خدای نکرده (ولو برای یک روز) از انتشار یکی از روزنامه‌ها جلوگیری شود، به یکباره صدای همه سازمانهای بشردوست و بشرکش در دفاع از اهمیت کار روزنامه و نقش ممتاز آن در آگاهی‌بخشی و فلان و فلان، گوش فلک را کر می‌کند. در دوره خبرتپانی، مدیران روزنامه‌ها کاملاً مسئول می‌شوند، روزنامه‌خوانها عزیز می‌شوند، و همه روزنامه‌های ایرانی وظیفه پیدا می‌کنند تا اخبار را در قبال وجه به روزنامه‌خوان و جَد و آباءش بتپانند.<br> <br> -    <b>رسالت خبرسازی</b>: این رسالت بیشتر در باره افراد و کشورهای خاص و یا در ایام خاص (مثل انتخابات) نمود پیدا می‌کند. در این دوره، اصول ماکیاولی در اولویت کار روزنامه قرار می‌گیرد. نتایج نظرسنجی‌ها، نحوه انعکاس اخبار، و تمام ابزار و وسایل در جهت رسیدن به هدف بکار گرفته می‌شود و دروغ گفتن و هتک حرمت از شیر مادر حلال‌تر می‌شود.<br> <br> -    <b>رسالت خبرسواری</b>: ماهیت این رسالت با رانت خبری همراه است و از آنجا که انجام این رسالت به عهده روزنامه‌های نورچشمی گذاشته شده و شامل همه روزنامه‌ها نمی‌شود، توضیح بیشتر ضرورت ندارد.<br> <br> -    <b>رسالت خبرچینی</b>....................................................... ...........................................<br> <br> -    <b>رسالت  خبرپراکنی</b>: در این رسالت، روزنامه‌ها هیچ دخل و تصرفی در کار ندارند. هر روزنامه با استناد به <b>رسالت خبرپراکنی</b>، با یک اشاره و بی کم و کاست خبر را کپی/ پیست کرده و بسته به تیراژ می‌پراکنَد.<br> <br> -    <b>رسالت خبرپرانی</b>:  در این رسالت، روزنامه یک خبر را می‌پراند و سپس چشم به هنرنمایی خبر می‌دوزد:<br> <br> اگر خبر جَلد و بازیگر باشد با منافع زیاد بر بام روزنامه می‌نشیند.<br> اگر خبر ناشی و گیج باشد، بر هر بامی که دلش خواست می‌نشیند.<br> اگر خبر اوج گرفت و به حریم عقاب رفت، طعمه عقاب می‌شود و اگر طعمه عقاب نشد یحتمل قهرمان می‌شود.<br> اگر خبر به محدوده فرودگاه برود، خرابکار و تروریست می‌شود.<br> اگر خبر بر گنبد حرم بنشیند، مقدس می‌شود و اگر بر کَله باباکرم بریند کافر می‌شود.<br> اگر ....<br> <br> *****<br> <br> <b>نتیجه</b>:<br> 1-    وقتی که روزنامه‌ها با نادیده گرفتن حقوق روزنامه‌خوان‌ها به خودشان اجازه می‌دهند تا در ابتدای سال مخاطب را به مدت 20 روز به حال خود رها کنند، چرا روزنامه‌خوان‌ها نباید این حق را داشته باشند تا در بقیه روزهای سال روزنامه‌ها را به حال خودشان رها کنند؟ به هر حال یک روزنامه‌خوان به هر روشی که در این 20 روز روزنامه‌اش را خوانده، قاعدتاً در بقیه روزهای سال هم می‌تواند بخواند.<br> 2-    روزنامه‌هایی که مثل بچه‌های مدرسه‌ای برای حداکثر استفاده از تعطیلات جر می‌زنند، چرا تصور می‌کنند که باید کارکردشان از حد شیشه‌پاک‌کن و زیرانداز فراتر برود؟<br> 3-    این مدعیان <b>روزنامه‌اند یا روزی‌نامه</b>! مسئله این نیست؟<br> 4-    روزنامه‌‌ای را که 20 روز خواب ببَرد، خواننده‌اش را آب می‌بَرد.<br> 5-    روزنامه که درنیامد، چه 20 روز چه 360 روز.<br> <br> و اما ختم کلام:<br> <b>یک لینکده‌ی به‌روز، به از صد روزی‌نامه‌ی پوفیوز</b>.<br> <br> *****<br> <b>توضیح</b>: به نوبه خودم از تک‌تک‌ اهالی بلاگ‌آباد؛ این روشنی‌بخشان چراغ آگاهی در عصر حاضر، که بی‌جیره و مواجب در طول سال و بخصوص در ایام تعطیلات خوش می‌درخشند ممنومم. اجرتان با آقای/خانم تاریخ ;-)<br> <br><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-4494895483412873386?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-38243842343539699032009-04-02T04:55:00.001+04:302009-04-02T05:14:27.057+04:30در پدیده‌ای نادر از دیروز قارچهایی به وزن حدوداً 200 کیلوگرم در ولایت ما روئیده شده. مردم ولایت به محض مطلع شدن از موضوع، شبانه برای یافتن و جمع‌آوری قارچ به کوه و کمر سرازیر شده‌اند. به گفته ریش‌‌سفیدهای ولایت علت این پدیده‌ به احتمال زیاد، تغییرات بارندگی و بارش بارانهای شگفت‌آور است. عکس و توضیحات بماند پس از تصاحب قارچ! همین قدر عرض کنم که انگار بارانهای اخیر در اکثر مناطق کشور شگفت‌آور بوده و این یعنی اینکه؛ این پدیده در بیشتر نواحی کوهستانی و کوهپایه‌ای و تپه‌‌ای رخ داده.<br />***<br />قارچ سرشار از پروتئین است. نوع خوردنی آن در کوهها و ارتفاعات می‌روید و اخیرا پرورش قارچ خوراکی نیز رواج پیدا کرده.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-3824384234353969903?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-46538999862704525872009-03-28T15:19:00.000+04:302009-03-28T15:20:04.813+04:30تالاب آقاگل یکی از زیباترین تالابهای ایران، در مرز بین استانهای همدان و مرکزی، و در فاصله جاده‌ای 40 کیلومتری در شمال‌شرق ملایر، در کنار روستای کردخور (اسلام‌آباد) از توابع ملایر قرار دارد.<br> این تالاب زیستگاه پرندگان زیبا و محل استراحت پرندگان مهاجر بود که در تابستان سال 1387 بطور کامل خشکید. در همان ایام روزنامه جام جم در تیتر اول خود، علت خشک شدن این تالاب را خشکسالی <a href="http://www.jamejamonline.ir/papertext.aspx?newsnum=100943492399"><b>اعلام کرد</b></a>.<br> <br> ***<br> <br> یکی از مکانهایی که در تعطیلات نوروزی امسال برای دیدار از آن برنامه‌ریزی کرده بودم تالاب آقاگل بود: خوشبختانه تنها نبودم و همسفرهای خوبی اعلام آمادگی کردند. وقتی به نزدیکی‌ روستای کردخور (اسلام‌آباد) رسیدیم، ظهر شده بود. باد نسبتاً شدیدی می‌وزید. از دور غبار انبوه سفید رنگی توجهم را جلب کرد. فکر کردم این غبار ناشی از کارخانه گچ است. اما نزدیک‌تر که شدیم متوجه شدم که این غبار همان خاک‌های نرم در بستر خشک‌شده‌ی تالاب است که بعلت باد شدید به هوا بلند می‌شود. عین همان غبارهایی که اخیراً اهالی خوزستان را جان به لب کرده و مسئولین به دنبال پیدا کردن منشأ آن در کرات دیگر هستند!<br> <br> به هر حال در کمال ناباوری دیدم که تالاب همچنان خشک است. با یک نفر از اهالی راجع به چگونگی خشک شدن تالاب صحبت کردم، گفت که؛ «تالاب دو سال قبل ده متر آب داشت ولی بمرور آبش کم شد تا اینکه در تابستان 1387 بطور کامل خشک شد.» علت را جویا شدم، گفت که آب تالاب از رودخانه قره‌سو تأمین می‌شد، و قطع شدن مسیر رودخانه قره‌سو توسط نیروگاه اتمی اراک، باعث خشک شدن تالاب آقاگل شد.<br> <br> وقتی ناامید از دیدن تالاب زیبای آقاگل برمی‌گشتیم، هیولای زشتِ گرد و غبار، جاده‌ها و شهرهای اطراف را پوشانده بود.<br> <br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-4653899986270452587?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-91028349783594120752009-03-21T12:47:00.001+03:302009-04-02T05:12:07.146+04:30آغاز سال 1388 خورشیدی بر همگی مبارک باد. <br /><br />به امید روزی که هیچ امیدی بخاطر اظهار عقیده زندانی نشود و انسانیت ملاک امور باشد.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-9102834978359412075?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-21029562722995538382009-03-10T11:43:00.001+03:302009-03-10T12:39:48.244+03:30<br> فدراسیون جهانی کشتی «فیلا» بر اساس <a href="http://www.isna.ir/ISNA/NewsView.aspx?ID=News-1303572&amp;Lang=P"><b>رهنمودهای</b></a> قهرمان جهان «محمود فتیله»، و برای جذاب کردن و گرایش کودکان، نوجوانان، جوانان، میانسالان، پیرها و خانواده‌ها به ورزش کشتی، قوانین کشتی را از امروز تغییر داد. جزئیات این تغییر چنین است:<br> <br> 1-     کشتی در چهار وقت برگزار ‌شود. وقت اول یک دقیقه. وقت دوم 3 دقیقه. وقت سوم 5 دقیقه. و وقت چهارم نامحدود و اُپن است. وقت اسراحت هم 30 ثانیه.<br> 2-    در وقت اول، کشتی‌گیران به مدت یک دقیقه باید از 100% عقل‌شان استفاده کنند و حق ندارند تحت هیچ شریطی از زورشان استفاده کنند.<br> 3-    در وقت دوم، کشتی‌گیران باید بطور مساوی 50% از عقلشان استفاده کنند و 50%  باقیمانده را زور بزنند. حق استفاده از فن سالتو را ندارند. در عوض برای اجرای هر فن فتیله‌پیچ 6 امتیاز، درخت‌کن 5 امتیاز و برای بزکش 4 امتیاز در نظر گرفته شده.<br> 4-    در وقت سوم که 5 دقیقه است، کشتی‌گیران باید کشتی کج بگیرند، و با اجرای فنون جدی و نمایشی تماشاچیان را به وجد بیاورند. در این مرحله کشتی‌گیران تا 8%  عقلشان را می‌توانند استفاده کنند.<br> 5-    در وقت چهارم، کشتی گیران بهیچ عنوان حق استفاده از عقلشان را ندارند و باید کشتی خرکی بگیرند؛ لگد بیاندازند. بگوزند. بگازند. برینند. بشاشند. هر کاری که عشقشان کشید بکنند. و به هر شکلی که توانستند به حریف ضربه بزنند. به هر کجای سالن که خواستند می‌‌توانند بروند و در داخل سالن از هفت دولت آزادند. زمان این مرحله از کشتی نامحدود است،  نیازی به داور ندارد و هر خری که آخر سر زنده بماند برنده است. <br> <br><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-2102956272299553838?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-8166965359910222352009-03-08T23:52:00.000+03:302009-03-08T23:53:44.593+03:30از امروز بوی دلنشین بهار به مماغم رسید.<br>خوش باد همزمانی بوی بهار و روز جهانی زن.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-816696535991022235?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-55392515592327851622009-02-18T19:16:00.000+03:302009-02-18T19:17:12.264+03:30دهه فجر امسال، واقعاً انفجار نور بود. این دهه از نظر نور هیچ کم و کسری <br>نداشت؛ در شهرها، بین شهرها، بیابان، کوه، جنگل، کجا، ناکجا، این‌جا، آن‌جا <br>و همه جا نور بود. دمش گرم، زبل‌خان در همه‌جا کولاک کرد؛ او در اینجا با <br>پروژکتورهای اتمی‌ چنان مشتی به دهان بابابرقی کوبید که بیچاره در جا <br>برقکوب کرد. آفرین زبل‌خان. دمت گرم. دهان این یاوه‌گوی استبراقی را باید <br>یک نفر می‌کوفت و این کار از کسی ساخته نبود جز زبل‌خانِ خودمان. آفرین زبل‌خان.<br>زبل‌خان در آنجا هم کولاک کرد؛ او با نورآوری اتمی‌ چنان نوری به دامن دیو <br>سیاه شب تابانید که دیوَک بیچاره ده روز یا بیشتر از نظرها پنهان شد. آفرین <br>زبل‌خان.<br>زبل‌خان اینجا. زبل‌خان آنجا. زبل‌خان همه جا.<p>در دهه فجر به هر جا که می‌رفتی نور بود و نورآوری. برق بود و برق‌واره. و <br>سیم بود و ماله. حیف که زود تمام شد. قدرش را ندانستیم. شکر نعمت نکردیم. <br>به جای تشکر، هی ادای بابابرقی را درآوردیم و گفتیم لامپهای اضافه خاموش. <br>به جای تشکر، هی غر زدیم‌و هی غر زدیم. آنقدر غر زدیم و ادای بابابرقی را <br>درآوردیم که زبل‌خان با آن‌همه مهر و مرام، عصبانی شد و ناخواسته <br>بی‌بی‌برقی را فرستاد سراغ ما. تقصیر خودمان بود. زیادی تحت تأثیر حرفهای <br>بابابرقی قرار گرفته بودیم. فکر می‌کردیم که.... نادان بودیم. نمی‌دانستیم <br>که....<br>حالا چکار کنیم با این بی‌بی‌برقی!؟ زبل‌خان ما را ببخش!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-5539251559232785162?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-2017047404689272652009-02-14T00:08:00.000+03:302009-02-14T00:09:07.394+03:30لبخندساز رفتنی است؛ لبخند را بخاطر بسپار!<br> <br> <b>حسنی نگو یه قلچماق</b><br> <br> توی ده  درندشت<br> حسنی با هوندا می‌گشت<br> <br> موی کثیف<br> روی سیاه<br> ناخن دراز<br> آه و واه و واه<br> <br> نه داش فری<br> نه عم قزی <br> نه ننه‌جون  آق اسی<br> هیچکس باهاش رفیق نبود<br> <br> تنها روی دوچرخه<br> سبیلِ بابا می‌چرخه<br> <br> ***<br> <br> کره الاغ کدخدا<br> ویراژ می‌داد از اون‌ورا<br> <br> آهای الاغ گنده‌بک<br> کجا می‌ری تنها و تک؟<br> <br> دارم می‌رم سر بیارم<br> دیرم شده عجله دارم<br> <br> منم بیام هوندا؟<br> نوکرتم، اوهوندا!<br> <br> ***<br> <br> تیغ که رسید به دسته<br> حسنی شدش سردسته<br> <br> حسنی نگو یه قلچماق<br> نره‌خر و دست به چماق<br> <br> حسنی دیگه تنها نبود<br> حاج حسن ‌آقا شده بود<br> <br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-201704740468927265?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-89649793105492160222009-02-12T16:52:00.001+03:302009-02-12T16:52:24.737+03:30بعضی فیلمها واقعاً تأثیرگذارند و بعضی صحنه‌ها ناخودآگاه در ذهن ماندگار <br>می‌شود. مدتها قبل فیلمی را دیدم مربوط به جنگ دوم جهانی و لحظات حمله اتمی <br>و تسلیم ژاپن. در آخرین صحنه‌ی این فبلم بعد از تسلیم ژاپن؛ ژنرالهای <br>جنگ‌طلب ژاپنی روی عرشه یک کشتی بطور منظم صف بستند و خیلی مصمم, خونسرد و <br>هماهنگ, اسلحه‌شان‌ را روی شقیقه گذاشتند و همگی در یک لحظه ماشه را <br>کشیدند. دوره‌ی این رهبران و سیاستهایشان به پایان رسیده بود. آنها خودشان <br>آگاهانه و داوطلبانه رفتند و نشان دادند که بعضی کشورها چرا بزرگ می‌‌شوند؟ <br>ژاپن به رهبرانی جدید با سیاستهایی جدید نیاز داشت. رهبرانی که با درک <br>شرایط توانستند در عرض 15 سال کشوری شکست خورده را بازسازی کرده و به <br>قدرتی صنعتی تبدیل کنند.<p>رفتار آنها را مقایسه کنیم با رفتار:<p>- کسانی که چارچنگولی از دیوار سفارت آمریکا بالا رفتند و بعد از آن همه <br>هزینه, حالا بی‌عذرخواهی از مردم به دنبال رابطه با آمریکا هستند.<p>- کسانی که در بهترین شرایط برای صلح و توقف جنگ, خواستار ادامه جنگ و <br>&#171;سردار جنگ&#187; شدند و بعد از نوشیدن جام زهر بی‌هیچ خجالتی تبدیل به &#171;سردار <br>سازندگی&#187; شدند.<p>- کسانی که با افتخار به دنبال تثبیت قیمتها بودند و هنوز سه سال نگذشته <br>خواستار طرح تحول اقتصادی و آزادسازی قیمتها شده‌اند.<p>انصافاً این رفتارهای متناقض دلیل چیست؟ آیا این رفتارها درخور خودکشی، <br>استعفا و معذرت‌خواهی نیستند؟ چرا سیاستمدارهای ما هیچ وقت هزینه‌ای بابت <br>سیاستهای غلط‌شان نمی‌پردازند؟<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-8964979310549216022?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-46166839527407878562009-02-05T22:08:00.000+03:302009-02-05T22:09:23.873+03:30عجب گیری کردیم ها. اجازه‌گرفتن برای رانندگی، خانه‌سازی، کار، تجارت، راه‌پیمایی، ازدواج، دفن و چه و چه‌ کم بود حالا باید برای چریدن اسب و گاو و گوسفند و خر و شتر و بز و بزغاله هم مجوز بگیریم.<br> <br> «با رای مجلسیان، از اين پس تعليف دام در جنگلها، مراتع و آبخيزها مستلزم <a href="http://www.sarmayeh.net/ShowNews.php?31225"><b>اخذ پروانه چرا</b></a> می‌باشد و پروانه‌های صادره در صورتی دارای اعتبار است كه صاحب پروانه به شغل دامداری مشغول باشد.»<br> <br>  آخه یکی نیست به این مجلسیان بفرماید آخه باباجان خر و گوسفند که دیگر حزب‌الهی و غیرحزب‌الهی و خودی و غیرخودی ندارد؛ این زبان بسته‌ها وقتی گرسنه‌اند بع‌بع و جزوناله‌ای می‌کنند و بعد از اینکه از طویله خارج ‌شدند، سرشان را می‌اندازند پایین، و می‌روند دنبال شکم و علفخوری. عصر هم آرام و سربه زیر برمی‌‌‌گردند به طویله و تا صبح نوشخواری می‌کنند. نه براندازی بلدند و نه پشت هم اندازی، و نه ادعای فارس و عراق دارند. البته از حق نگذریم گهگاهی خراب‌کاری می‌کنند که آنهم کود است و سود.<br> <br> حالا از فرداست که ریاست مراتع هم سرقفلی پیدا کند و برود جزء شغلهای فوق استراتژیک. از فرداست که هر گروهی تلاش می‌کند هر طور شده این شغل را به فردی همسو بسپارد. از فرداست که اسبها، خرها، شترها، گوسفندها و بزهای ناهمسو از چریدن ساقط می‌شوند و خلاصه چنان شیر تو شیری بشود که مقام رهبری مجبور شود یک نماینده جامع‌الشرایط هم در امور دام منصوب فرماید.<br> <br> چریدن حق طبیعی یک دام است. بنظرم  اگر چریدن در مناطقی خاص ایراد دارد بهتر است برای آن مناطق پروانه تردد دام صادر شود نه مجوز چرا.<br> <br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-4616683952740787856?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-67435129343743273372009-01-19T19:21:00.000+03:302009-01-19T19:22:17.955+03:30نمایندگان کرمانشاه که هفته قبل گفته بودند به خاطر اجرا نشدن مصوبات<br>استانی و بی‌توجهی دولت به نمایندگان، رئیس جمهور را در سفر به کرمانشاه<br>استقبال و همراهی نمی‌کنند، پس از جلسه با معاون اجرائی رئیس‌جمهور و گرفتن<br>مبلغی توجه! گفتند که دولت خدمتگزار را در سفر به کرمانشاه با افتخار<br>همراهی می‌کنند. مصوبات هم فدای سرش!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-6743512934374327337?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-80503218835429170702009-01-13T00:43:00.001+03:302009-01-13T00:43:36.594+03:30در چند روز گذشته فرصتی دست داد و توانستم بعضی از اشکالاتِ وبلاگ را برطرف کنم:<br>1- تاریخ پست‌ها را به خورشیدی تبدیل کردم.<br>2- فید وبلاگ را تعمیر کردم و نشانه آن را در ستون کنار قرار دادم.<br>3- مدتها بود بلاگرولینگ اجازه ورود به حسابم را نمی‌داد و باعث شرمنده <br>شدنم در تبادل لینک می‌شد. بناچار از بلاگرولینگ به گودر کوچ کردم. لیست <br>&#171;وبلاگ‌ها&#187; فعلاً کامل نیست و بمرور تکمیل خواهد شد. این لیست بطور خودکار <br>بر اساس حروف الفبا تنظیم شده و من در تنظیمش دخالتی نداشته‌ام.<p>توجه: به تمام بلاگرهایی که بی‌اطلاع به این وبلاگ لینک داده‌اند اخطار <br>می‌شود با زبان خوش این حقیر را مطلع کنند و گرنه مجبورم خودم پاپتی <br>دنبالشان بگردم. اجرت با سیدالشهدای حماس!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-8050321883542917070?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-55223238040155000112009-01-12T22:29:00.000+03:302009-01-12T22:30:13.795+03:30از چند هفته قبل همزمان با آغاز حمله اسرائیل به نوار غزه، در خیلی از رسانه‌های داخلی و در بعضی از وبلاگ‌ها، با این جمله روبرو می‌شویم که: « اسرائیل با هواپیماهای جنگنده، هلی‌کوپترها، کشتی‌های جنگی و تانک‌های <b>مرکاوا</b> و توپخانه به نوار غزه حمله کرد.»<br> <br> این جمله در ظاهر ایرادی ندارد اما از آنجا که من قسم خورده‌ام تا از آن ایراد بگیرم می‌خواهم بدانم که چرا در این جمله از بین این همه وسایل جنگی(هواپیما، هلی‌کوپتر، کشتی، تانک و توپخانه) فقط در «تانک‌ها» به نوع وسیله اشاره شده، و در سایر وسایل مثل کشتی یا هواپیما به نوع آنها اشاره نشده. مثلاً چرا نگفته‌‌اند کشتی فلان یا هواپیمای بهمان. و خلاصه اینکه چرا نوع این وسایل با تبعیض اعلام شده؟<br>  <br> بعد از کلی فکر کردن به دو نتیجه رسیدم:<br> 1-    ما بزرگ و کوچک عادت کرده‌ایم هر چیزی را بی‌تفکر تقلید کنیم.<br> 2-    ممکن هم هست نویسندگان این جمله مقلد نباشند و با اشاره به مرکاوا قصد دارند به دیگران بفهمانند که این تانک اگر چه تانک است اما اسمش مرکاوا است و یک کارهای خاصی می‌کند. که در این صورت خوب بود یک ندایی هم می‌دادند که این تانک چه جور می‌کند! ثواب دارد. خدا را چه دیدی؟ شاید ما هم ناغافل! به ندای جهاد لبیک گفته و مثل استشهادیون 48 ساعته به غزه رفتیم!<br> <br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-5522323804015500011?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-54667095150091356812008-12-28T00:37:00.000+03:302008-12-28T00:38:53.375+03:30حفظ حکومت از نماز و روزه واجب‌تره، به شرطی که من همه‌کاره‌ی حکومت باشم.<br>حفظ حکومت از جان امام زمان واجب‌تره، بشرطی که من پنج‌کاره و یا حدقل <br>سه‌چهار کاره‌ی حکومت باشم.<br>حفظ حکومت از درس بچه واجب‌تره، به شرطی که من دوکاره حکومت باشم.<br>حفظ حکومت مستحبه، به شرطی که من یک‌کاره حکومت باشم.<br>می‌خوام سر به تن‌ حکومت نباشه وقتی من هیچکاره‌‌ام.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-5466709515009135681?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-17237857151587627222008-12-13T15:50:00.001+03:302008-12-13T15:50:38.818+03:30طراحی و ساخت یک خودروی ایرانی باعث افتخار است منتها تأکید نابجا بر «کاملاً» ایرانی بودنش، آدمیزاد را واقعنی به شک می‌اندازد!<br> <br> *****<br> <br> <a href="http://www.etemaad.ir/Released/87-09-20/133.htm"><b>ذکر احوال خودروی کاملاً ایرانی<br> </b></a><br> آن توسن خدادادی، آن ساخته‌ی مهرداد پیشدادی، آن ز نسل آریایی و شهدادی، آن به سمند گفته وادادی، و آن‌که ذکر کاملن‌َش من یکی را به کشتن دادی، اتوکارنا و خودرونا [به ابوالفضل، به امام، به پیر، به پیغمبر، مهرداد کفن شه اگه دروغ بگم] کاملاً و صددرصد ایرانی: «المینیاتور» رحمة‌الله علی الطراح و سازنده فی سایپا و الایتالی و الجرمانی و البقیه علیه و علیهماالسلام<br> <br> نقل است که چون مهرداد از مادر زاده شد با مشتهای گره کرده در قنداقی کفن‌پوش جیغ بزد: «خودروی کاملاً ایرانی حق مسلم ماست.» و چندان جیغ بزد تا از هوش برفت. پس او را سروته کردند و بر پشتش بزدند تا بهوش آمد. این بار جیغ بزد: «تا پایان آذرماه خودروی کاملاً ایرانی تولید باید گردد.» و چندان جیغ بزد تا از هوش برفت. پس دگربار او را سروته کردند و بر پشتش بزدند تا بهوش آمد. این بار جیغ بزد: «مینیاتور، مینیاتور، تولید باید گردد.» و هر چه جیغ بزد از هوش نرفت تا این‌که لاجرم دایه‌ای پستان بر دهانش چپاند و خفه‌اش بکرد و بدو گفت: «مینیاتور دیگر چیست؟» طفل ملوچ ملوچه‌ای بر پستان بکرد و گفت: «مینیاتور؛ خودروی کاملاً ایرانی مال خودمه» و چنین شد که مهرداد به صاحب مینیاتور مشهور گشت.<br> <br> نقل است که صاحب مینیاتور در عنفوان جوانی بدون حتی‌ یکدانه رانت! به  ریاست سایپا گماشته شد. اهل سایپا بدو سخت گرفتندی و گفتند: طرحت و برنامه‌ات را بیاور.<br> گفت: ندارم.<br> چندانش بزدند که هوش از او بيرون رفت. چون بهوش آمد گفتند: طرحت و برنامه‌ات را بياور.<br> گفت: ندارم.<br> چندانش بزدند که بيهوش شد. چون بهوش باز آمد ديگر بار گفتند: طرحت و برنامه‌ات را بياور.<br> گفت: ندارم.<br> گفتند: لنگش گيریم و از پنجره به زباله‌دان اندازیم. هر چه زباله‌دان بود هر یک طرحی را بیرون انداخته التماس کردند این آشغال را نخواهیم. <br> <br> از کرامات او این بود که دو سه روزه خودروی کاملاً ایرانی؛ مینیاتور، عرضه نمود. <br> گفتند: چطو شد!؟<br> گفت: نه کرامات که از اسرار است. چنان که کرامات درجه چهاردهم  طريقت است و اسرار و علم در درجه هشتادم، و اسرار از تفکر بسيار است.<br> گفتند: تفکر بسیار چقدر طول کشد؟<br> گفت: حداکثر سه روز.<br> <br> نقل است که چون <a href="http://www.mehrnews.com/fa/newsdetail.aspx?NewsID=799527"><b>از مینیاتور پرده‌برداری گردید</b></a> مهرداد بر برادرش منوچهر شورید و گفت: «پلت‌فرم سمند فرانسوی است اما مینیاتور خودرویی کاملاً ایرانی است.» منوچهر سکوت بکرد و در دل بگفت: « ای مادر به خطا! تا وقتی گرز زمردنشان در دستان تست مرا چاره‌ای نیست جز صبر که: ان الله مع الصابرین.»<br> <br> نقل است که صاحب مینیاتور از بچه‌گی با برادرش منوچهر اختلاف داشتی‌ و هر یک دیگری را مادر به خطا ‌دانستی. مهرداد از زبیده نامی عربی زاده شدی و منوچهر از مراجل نامی ایرانی. این اختلاف با تولید خودروی کاملاً ایرانی به زدوخورد و لشکرکشی برسید تا اینکه منوچهر با سپاه خراسان به مهرداد حمله بکرد و پس از یکسال محاصره‌ بغداد را مسخر بکرد و مهرداد را بکشت و گرز زمردنشان بدست بگرفت و در بغداد ماندگار شد.<br> <br> نقل است که چند سال بعد نخستین خودروی پاک و طاهر و مستقل ایرانی در خراسان تولید بشد.<br> <br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-1723785715158762722?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-90199741157034501772008-11-25T12:46:00.001+03:302008-11-25T12:46:44.045+03:30<b>آقای بنی‌صدر، آیا گفته‌ی آقای رفسنجانی </b>[در باره اشغال سفارت آمریکا]<b> حقیقت دارد. ایشان و آقای خامنه‌ای خبری نداشتند؟ شما این گفته‌ها را تایید می‌کنید؟</b><br> <br> بله. هیچ کدام از اعضای شورای انقلاب خبر نداشتند. دانشجویان می‌بایست از کمیته‌ای حرف‌شنوی می‌داشتند و به رهنمود آن کمیته عمل می‌کردند که اعضای آن کمیته را خود آقای خمینی معین کرده بود.<br> اعضای کمیته عبارت بودند از آقای خامنه‌ای، آقای حسن حبیبی و آقای موسوی خوئینی‌ها، آقای شبستری و من. آن دانشجویان فقط به موسوی خوئینی‌ها خبر داده بودند.<br> وقتی هم گروگان‌گیری شد، نظر و رأی اول شورای انقلاب مخالفت با این اقدام بود، حتی آقای رمزی ‌کلارک به ترکیه آمد و از آنجا با آقای بهشتی تلفنی صحبت کرد تا به ایران بیاید.<a href="http://zamaaneh.com/adibzadeh/2008/11/print_post_222.html"><b> بعد</b></a>...<br> <br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-9019974115703450177?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-10653453217793459442008-11-10T17:37:00.001+03:302008-11-10T17:37:53.420+03:30<div align="right">در روزگاری که تورم به سرعت بالا می‌رود، احمق‌ است کسی که به دیگران پول قرض می‌دهد.<br> <br> <div align="center">***<br> </div> <br> در روزگاری که همه با رغبت یا بالاجبار کلاه‌بردار شده‌اند،<b> احمق‌ترین</b> آدم کسی‌ست که بی‌وثیقه قرض دهد و یا ضمانت وام دیگران را کند.<br> <br> </div> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-1065345321779345944?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-30942888750861902522008-11-02T21:10:00.001+03:302008-11-02T21:10:20.897+03:30از داستان‌های مثنوی؛<b> زندانی و هیزم‌فروش</b><br> <br> فقیری را به زندان بردند. او بسیار پرخُور بود و غذای زندانیان را می‌دزدید و می‌خورد. زندانیان از او می‌ترسیدند و رنج می‌بردند، غذای خود را پنهانی می‌خوردند. روزی آنها به زندان‌بان گفتند: به قاضی بگو، این مرد خیلی ما را آزار می‌د‌هد. غذای 10 نفر را می‌خورد. گلوی او مثل تنور آتش است. سیر نمی‌شود. همه از او می‌ترسند. یا او را از زندان بیرون كنید، یا غذا زیادتر بدهید. قاضی پس از تحقیق و بررسی فهمید كه مرد پُرخور و فقیر است. به او گفت: تو آزاد هستی، برو به خانه‌ات. زندانی گفت: ای قاضی، من كس و كاری ندارم، فقیرم، زندان برای من بهشت است. اگر از زندان بیرون بروم از گرسنگی می‌میرم. قاضی گفت: چه شاهد و دلیلی داری؟ مرد گفت: همة مردم می‌دانند كه من فقیرم.<br> <br> همه حاضران در دادگاه و زندانیان گواهی دادند كه او فقیر است.<br> <br> قاضی گفت: او را دور شهر بگردانید و فقرش را به همه اعلام كنید؛ هیچ كس به او نسیه ندهد، وام ندهد، امانت ندهد. پس از این هر كس از این مرد شكایت كند.  دادگاه نمی‌پذیرد...<br> <br> آنگاه آن مرد فقیر شكمو را بر شترِ یك مرد هیزم‌فروش سوار كردند، مرد هیزم فروش از صبح تا شب، فقیر را كوچه به كوچه و محله به محله گرداند. در بازار و جلو حمام و مسجد فریاد می‌زد: «ای مردم! این مرد را خوب بشناسید، او فقیر است. به او وام ندهید، نسیه به او نفروشید، با او دادوستد نكنید، او دزد و پرخور و بی‌عار است. خوب او را نگاه كنید.»<br> <br> شبانگاه، هیزم‌فروش، زندانی را از شتر پایین آورد و گفت: مزد من و كرایه شترم را بده، من از صبح برای تو كار می‌كنم. زندانی خندید و گفت: تو نمی‌دانی از صبح تا حالا چه می‌گویی؟ به تمام مردم شهر گفتی و خودت نفهمیدی؟ سنگ و كلوخ شهر می‌دانند كه من فقیرم و تو نمی‌دانی؟<br> <br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-3094288875086190252?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-24685806900200803872008-10-26T02:22:00.000+03:302008-10-26T02:23:04.829+03:30جمعه شب ساعت 8 در خانه پدری مشغول مطالعه بودم که بچه‌م با تعجب گفت مگر <br>امشب وفات امام جعفر صادق نیست؟ گفتم بله. گفت پس چرا مسجد مولودی گذاشته؟ <br>برای آنکه به کنجکاوی‌اش اهمیت بدهم لحظه‌ای به صدای بلندگوی مسجد گوش کردم <br>و گفتم اشتباه می‌کنی اما او با قاطعیت گفت که این نوار مولودی است. <br>واقعیت این است که من هنوز فرق بین نوار‌های مولودی و مرثیه را نمی‌‌دانم، <br>با این حال به‌ظاهر دقتش را تحسین کردم و به ادامه مطالعه پرداختم.<p>***<p>امروز صبح در محله قیامت شد. کفن‌پوش‌های عزادار از ساعت 8 صبح محله را روی <br>سر گرفتند. با هوار و فریاد و جیغ و داد خودشان را کشتند. بعد که آنها آرام <br>گرفتند، بلندگوی مسجد با آخرین ولوم فعال شد و تا الان که شب از نیمه گذشته <br>هنوز صدای نوار مرثیه از بلندگوی مسجد قطع نشده. بله. انگار دیشب حق با بچه <br>بود، و از صبح به کفن‌پوش‌ها ماموریت داده شده تا فضای محله را بطور کامل <br>از لوث وجود مولودی پاک کنند. بیچاره اهالی که همچون مرغ‌های عروسی و عزا <br>در هر دو حال قربانی‌اند.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-2468580690020080387?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-36991814856144426142008-10-17T23:14:00.000+03:302008-10-17T23:15:22.576+03:30&#1662;&#1575;&#1606;&#1586;&#1583;&#1607;&#1605; &#1575;&#1705;&#1578;&#1576;&#1585; &#1576;&#1607; <a href="http://blogactionday.org/"><b>Blog Action Day</b></a> &#1606;&#1575;&#1605; &#1711;&#1585;&#1601;&#1578;&#1607;. &#1576;&#1604;&#1575;&#1711;&#1585;&#1607;&#1575; &#1583;&#1585; &#1575;&#1740;&#1606; &#1585;&#1608;&#1586; &#1576;&#1740;&#1588;&#1578;&#1585; &#1583;&#1585; &#1576;&#1575;&#1585;&#1607; &#1605;&#1588;&#1705;&#1604; &#1601;&#1602;&#1585; &#1583;&#1585; &#1580;&#1607;&#1575;&#1606; &#1606;&#1608;&#1588;&#1578;&#1606;&#1583;.<br> <br> &#1582;&#1608;&#1588;&#1576;&#1582;&#1578;&#1575;&#1606;&#1607; &#1583;&#1585; &#1581;&#1575;&#1604; &#1581;&#1575;&#1590;&#1585; &#1583;&#1585; &#1575;&#1740;&#1585;&#1575;&#1606; &#1575;&#1589;&#1604;&#1575;&#1611; &#1670;&#1740;&#1586;&#1740; &#1576;&#1607; &#1575;&#1587;&#1605; &#1601;&#1602;&#1585; &#1608; &#1601;&#1602;&#1740;&#1585; &#1608;&#1580;&#1608;&#1583; &#1606;&#1583;&#1575;&#1585;&#1583;. &#1575;&#1604;&#1576;&#1578;&#1607; &#1578;&#1575; &#1740;&#1705;&#1740; &#1583;&#1608; &#1605;&#1575;&#1607; &#1662;&#1740;&#1588; &#1601;&#1602;&#1585; &#1608; &#1601;&#1602;&#1740;&#1585; &#1605;&#1579;&#1604; &#1576;&#1602;&#1740;&#1607;&#8204;&#1740; &#1583;&#1606;&#1740;&#1575; &#1583;&#1585; &#1575;&#1740;&#1585;&#1575;&#1606; &#1607;&#1605;&nbsp; &#1608;&#1580;&#1608;&#1583; &#1583;&#1575;&#1588;&#1578;. &#1586;&#1740;&#1575;&#1583; &#1607;&#1605; &#1608;&#1580;&#1608;&#1583; &#1583;&#1575;&#1588;&#1578;. &#1575;&#1605;&#1575; &#1576;&#1607; &#1607;&#1605;&#1578; &#1740;&#1705;&#1740; &#1575;&#1586; &#1608;&#1586;&#1585;&#1575;&#1740; &#1605;&#1581;&#1578;&#1585;&#1605; &#1608; &#1583;&#1585; &#1575;&#1602;&#1583;&#1575;&#1605;&#1740; &#1575;&#1606;&#1602;&#1604;&#1575;&#1576;&#1740;&#1548; &#1575;&#1586; &#1670;&#1606;&#1583;&#1740; &#1602;&#1576;&#1604; &#1583;&#1585; &#1604;&#1594;&#1578;&#8204;&#1606;&#1575;&#1605;&#1607;&#8204;&#1740; &#1583;&#1608;&#1604;&#1578; &#1605;&#1593;&#1606;&#1575;&#1740; &#1705;&#1604;&#1605;&#1607;&#8204;&#1740; &laquo;&#1601;&#1602;&#1740;&#1585;&raquo; &#1588;&#1583; &laquo;&#1576;&#1575; &#1602;&#1606;&#1575;&#1593;&#1578;&raquo; &#1608; &#1576;&#1607; &#1607;&#1605;&#1740;&#1606; &#1587;&#1575;&#1583;&#1711;&#1740; &#1605;&#1588;&#1705;&#1604; &#1601;&#1602;&#1585; &#1583;&#1585; &#1575;&#1740;&#1585;&#1575;&#1606; &#1576;&#1607;&#8204;&#1705;&#1604;&#1617;&#1740; &#1585;&#1740;&#1588;&#1607;&#8204;&#1705;&#1606; &#1588;&#1583;! &#1570;&#1601;&#1585;&#1740;&#1606; &#1570;&#1602;&#1575;&#1740; &#1608;&#1586;&#1740;&#1585;. &#1740;&#1575; &#1593;&#1604;&#1740; &#1605;&#1583;&#1583;. &#1584;&#1608;&#1575;&#1604;&#1601;&#1602;&#1575;&#1585; &#1593;&#1604;&#1740; &#1606;&#1711;&#1607;&#1583;&#1575;&#1585;&#1578;. &#1585;&#1575;&#1587;&#1578;&#1740; &#1576;&#1607; &#1711;&#1601;&#1578;&#1607;&#8204;&#1740; &#1593;&#1604;&#1740; (&#1593;) &#1576;&#1586;&#1585;&#1711;&#1578;&#1585;&#1740;&#1606; &#1587;&#1585;&#1605;&#1575;&#1740;&#1607; &#1670;&#1740; &#1670;&#1740; &#1576;&#1608;&#1583;&#1567; &#1670;&#1740; &#1670;&#1740; &#1588;&#1583;!&#1567; <br> <br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-3699181485614442614?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-20361537600304526842008-10-06T19:54:00.000+03:302008-10-06T19:55:05.891+03:30بعد از حمایت مش‌‌غلامحسین:<br> <br> هر کس به طریقی سخن از وصف تو گوید<br> ممد به <a href="http://shahrvandemroz.blogfa.com/post-638.aspx"><b>غزلخوانی</b></a> و عبدی به <a href="http://www.ayande.ir/1387/07/post_620.html"><b>کنایه</b></a> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-2036153760030452684?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-74788067055994237332008-10-04T15:54:00.000+03:302008-10-04T16:09:36.194+03:30یکی از عادات بسیار نیکو و پسندیده که در ازمنه قدیم در میان ایرانیان هرگز وجود نداشته و به عون‌الله از چند سال قبل همزمان با ورود برخی از خودروهای وارداتی بتدریج در فرهنگ ایرانی نمودار شده و به سرعت شیوع پیدا کرده؛ امضای کاپوت خودروهاست.<br /><br />این عادت پسندیده، که بحمدالله از حیث «سرعت انتشار» در کتاب رکوردهای گینس نیز درج شده، هم اکنون به وفور و با تفاوتی اندک در همه جای ایران دیده می‌شود و مختص به شهر، روستا، قوم، نژاد و زبان خاصی نیست. آن تفاوت اندک هم مربوط است به مرحله پس از امضاء و چنین است که: در بسیاری از جاها، امضاکننده‌ی محترم بر صاحب خودرو منت نهاده و به رایگان امضای خویش بر کاپوت می‌اندازد و ادعای دیگری ندارد، اما در بعضی از جاها (بخصوص تهران) که به ارزش امضاء واقف ترند، امضاکننده نیم‌ساعت پس از امضای کاپوت، معامله را تمام شده فرض کرده و خودرو را تصاحب می‌کند!<br /><br />در بیان تاریخ و علل چنین عادتی، عده‌ کثیری از متأهلین آنرا با خصلت مهمان‌نوازی در ایرانیان مرتبط دانسته و معتقدند: مهمان خوب است اما نه برای همسایه. و سرکرده فضولیان ابوسعید قرمطی در رساله التابوت فی منهج‌الکاپوت مدعی است که این عادت حسنه، ناشی از سلامت نفس و روح آرام ایرانی است.<br /><br />و اما معتبرترین روایت متعلق است به لالاییون و از صدیق بن لالا‌زاده معروف به «کاپوت جلو» نقل است: شبی در خواب ناز بودم که دیدم صدای دزدگیر یک خودرو، مرا بسوی خود فرا می‌خواند. بیدار شدم و به درب حیاط رفتم دیدم که یک خودروی شیک در کوچه پارک کرده و در تاریکی به من چشمک می‌زند. به کنارش رفتم. خیلی ناز بود. روی کاپوتش نشستم و فنر زدم. حال می‌داد. چند لحظه‌ای نگذشته دیدم کم‌کم زیرم گرم شد و در همان حال، کرمهای ک... با حرکاتشان به من ندا دادند که ای صدیق! همانطور که به ظاهر نشسته‌ای، چاقویی را که از ترس ک..، همیشه همراه داری بیرون آور و روی کاپوت را امضا کن. چنین کردم. خیلی حال داد. احساس عجیبی پیدا کرده بودم. دلم نمی‌‌خواست از روی کاپوت برخیزم. دلم بدجور این کاپوت را گرفته بود. در همان حال دلم شکست و خوابم برد. در خواب ندایی به من گفت: ای لالازاده! به خاطر ک... گشادت آرزوی تو برآورده شد و این خودرو از الان مال توست. حالا برخیز و به امضایت بر روی کاپوت نگاه کن؛ اگر خشک شده، فوری گاز بده، برو بسلامت.<br />و چنین شد که جنان شد.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-7478806705599423733?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-54504254324425252822008-10-01T12:09:00.001+03:302008-10-01T12:09:35.768+03:30بنا بر اعلام دفتر آیت‌العظمی شیخ کاظم بلاگ‌آبادی میزان زکات فطریه برای <br>بلاگرهای مختلف بدین شرح است: آنها که قوت غالب‌شان گندم برشته است 1200 <br>تومان. آنها که قوت غالب‌شان آبمیوه و چیپس و پفک است 2000 تومان. آنها که <br>قوت غالب‌شان فحش و حرص است 1000 تومان. عرق‌خورها 5000 تومان. و بقیه‌ی <br>چیزخورها امسال از دادن فطریه معاف هستند منتها به این شرط که هر چه <br>سریع‌تر و بی‌رودرواسی چیزشان را اعلام کنند.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-5450425432442525282?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-67828870859237235622008-09-30T00:28:00.001+03:302008-09-30T00:28:38.564+03:30-    مطلب زیر شامل دو روایت از مسجد جمکران اول و دوم است. <br> -    نوشته‌های داخل [] به هنگام مطالعه‌ی روایت‌ها در ذهن مجسم و اضافه شده.<br> -    بعضی از کلمات به دلایل خاص قرمز شده.<br> <br> *****<br> <br> 1-<a href="http://www.shahabnews.com/vdca.0n0k49n6y5k14.html"><b> تاریخچه جمکران دوم (مسجد محدثین بابل)</b></a><br> <br> شبی درب منزل عالم ربانی، مرحوم ملانصیرا به صدا درمی‌آید. او درب را گشوده و <b><font color="#ff0000">شخصیتی بزرگوار</font></b> [که «وار»ش خیلی «بزرگ» بوده] را می‌بیند که از ملانصیرا می‌خواهد همراه وی برود. ملانصیرا با او می‌رود تا به مکانی می‌رسد که حضرت به وی امر می‌کند در این مکان مسجدی بنا کند و نام آن را «محدثین» بگذارد. آن حضرت بر سر چاهی در این مکان می‌ایستد و آب چاه بالا می‌آید و وضو می‌گیرد و ملانصیرا نیز به حضرت اقتدا می‌کند. پس از نماز متوجه هلالی از خشت چیده شده در گوشه آن زمین می‌شود که از قبل نبود و حکایت از محراب و قبله می‌کرد که در همان محل محرابی ساخته شد که این محراب مبنای قبله مردم شهر بابل شد.<br> <br> ***<br> <br> 2-<a href="http://www2.irib.ir/occasions/Jamkaran/jamkaran.fa.htm"><b> تاریخچه مسجد جمکران</b></a><br> <br> شيخ حسن بن مثله جمكرانى، يكى از صلحا و سومين سفير حسين بن روح نوبختی؛ از نواب اربعه می‌گويد: من شب سه‌شنبه 17 ماه رمضان سال 373 ه.ق در خانه خود خوابيده بودم كه ناگاه <font color="#ff0000"><b>جماعتى از مردم </b></font>[احتمالاً نوچه‌های حضرت] به در خانه من آمدند [از دیوار بالا پریدند] و مرا از [همسرم جدا کرده و از] خواب بيدار كردند و گفتند: [حضرت ما را فرستاده] برخيز و مولاى خود حضرت مهدى عليه السلام را اجابت كن كه تو را طلب نموده است. آنها مرا به محلى كه اكنون مسجد جمكران است [نزد آقا] آوردند [و پس از پایان مأموریت، ما را تنها گذاشتند و رفتند]. چون نيك نگاه كردم، [در تاریکی!] تختى ديدم كه <font color="#ff0000"><b>فرشى نيكو</b></font> [ 500 شانه با طرح ترنج، خوش‌رنگ و خوش‌بافت] بر آن تخت گسترده شده و جوانى سى ساله بر آن تخت [بزرگوارانه]  <b><font color="#ff0000">تكيه بر بالش</font></b> كرده [قلیان می‌کشد] و پيرمردى هم نزد او نشسته است، آن پير [را از بچگی می‌شناختمش]، حضرت خضر عليه السلام بود كه مرا امر به نشستن نمود. حضرت مهدى عليه السلام مرا به نام خودم خواند و فرمود: [ای حسنک راستگو!] برو به حسن مسلم (كه در اين زمين كشاورزى می‌كند) بگو اين زمين شريفى است و حق تعالى آن را از زمين‌هاى ديگر برگزيده است، و ديگر نبايد در آن كشاورزى كند. عرض كردم: يا سيدى و مولاى! لازم است كه من دليل و نشانه‌اى داشته باشم و گرنه مردم [یعنی همان نوچه‌ها که فرستاده بودی دنبالم] حرف مرا قبول نمی‌كنند، آقا فرمود: تو برو و آن رسالت را انجام بده، ما نشانه‌هايى براى آن [در روی زمین کشاورزی] قرار می‌دهيم، و همچنين نزد سيد ابوالحسن (يكى از علماى قم ) برو و به او بگو [زمین جور شد، حالا]: حسن مسلم را احضار كند و سود چند ساله را كه [با کار و بدبختی] از زمين به دست آورده است وصول كند و با آن پول در اين زمين مسجدى [غصبی] بنا نمايد. [ و بدان که رضایت کشاورز اصلاً مهم نیست، دندش نرم، هم زمین را باید بدهد و هم پول ساختن مسجد را، و] به مردم بگو: به اين مكان [با جیب‌های پر از پول] رغبت كنند و آنرا عزيز دارند و چهار ركعت نماز در آن گذارند. [<b>دو ركعت اول</b>: به نيت نماز تحت مسجد و بدین صورت که ...، و <b>دو ركعت دوم</b>: به نيت نماز امام بدين صورت كه ...]. آنگاه امام عليه السلام فرمودند: هر كه اين دو ركعت نماز را در اين مكان (مسجد جمكران) بخواند مانند آن است كه دو ركعت نماز در كعبه خوانده باشد. چون به راه افتادم، چند قدمى هنوز نرفته بودم كه دوباره مرا باز خواندند و فرمودند: [امان از دست فراموشی!] بزى در گله جعفر كاشانى است، آنرا خريدارى كن و بدين مكان آور و آنرا بكش و بين بيماران انقاق كن. هر بيمار و مريضى كه از گوشت آن بخورد، حق تعالى او را شفا دهد. حسن بن مثله جمكرانى می‌گويد: من به خانه بازگشتم و تمام شب را در انديشه بودم تا اينكه نماز صبح را خوانده و به سراغ على المنذر رفتم و ماجراى شب گذشته را براى او نقل كردم و با او به همان مكان شب گذشته رفتيم، و در آنجا زنجيرهايى را ديديم كه طبق فرموده امام عليه السلام حدود بناى مسجد را نشان می‌داد. سپس به قم نزد سيد ابوالحسن رضا رفتيم و چون به در خانه او رسيديم، خادم او گفت: آيا تو از جمكران هستى؟ به او گفتم: بلى! خادم گفت: سيد از سحر در انتظار تو است. آنگاه به درون خانه رفتيم و سيد مرا گرامى داشت و گفت: اى حسن بن مثله من در خواب بودم كه شخصى به من گفت: [حوصله ندارم برای تو هم توضیح بدهم] حسن ابن مثله از جمكران نزد تو می‌آيد، هر چه او گويد تصديق كن و به قول او اعتماد نما كه سخن او سخن ماست و قول او را رد نكن. از هنگام بيدار شدن تا اين ساعت منتظر تو بودم. آنگاه من ماجراى شب گذشته را براى وى تعريف كردم. سيد بلافاصله فرمود [خدا کند تا الان کسی زنجیرها را نبرده باشد و جعفر کاشانی بز را سربه‌نیست نکرده باشد و فرمود] تا اسب‌ها را زين نهادند و بيرون آوردند و سوار شديم. چون به نزديك روستاى جمكران رسيديم، گله جعفر كاشانی را ديديم. آن بز از پس همه گوسفندان می‌آمد. چون به ميان گله رفتم، همينكه بز مرا [یا ما را] ديد به طرف من [ما] دويد [انگار صاحبش را پیدا کرده بود]. جعفر سوگند ياد كرد كه اين بز در گله من نبوده و تاكنون آنرا نديده بودم [فکر کنم کسی آن را صبح در گله انداخته]. به هر حال آن بز را به محل مسجد آورده و آن را ذبح كرده و هر بيمارى كه گوشت آن تناول كرد، با عنايت خداوند تبارك و تعالى و حضرت بقيه الله ارواحنا فداه شفا يافت. ابوالحسن رضا، حسن مسلم را احضار كرده و [گفت: سهم امام را می‌خوری! و] منافع زمين را از او گرفت و مسجد جمكران را بنا كرد و آن را با چوب پوشانيد. سپس زنجيرها و ميخ‌ها را [که ارث پدرش بود] با خود به قم برد و در خانه خود گذاشت. هر بيمار و دردمندى كه [نذوراتش را می‌داد] خود را به آن زنجيرها می‌ماليد، خداى تعالى او را شفاى عاجل می‌فرمود. پس از فوت سيد ابوالحسن، آن زنجيرها ناپديد شد و ديگر كسى آنها را نديد.<br> <br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-6782887085923723562?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-13796809522748908492008-09-23T03:51:00.000+03:302008-09-23T05:10:56.869+03:30ساعت به مغرب می‌رسید. از صبح صدای ناهنجار بلندگوهای حسینه، پرده‌ گوش و اعصابِ اهالی را خراش ‌داده بود. یک قطعه مرثیه‌ی نامربوط، با صدایی نکره، بی‌وقفه از بلندگوها پخش و تکرار می‌شد. اهالی با آنکه از صدای بلندگوها جان به لب شده بودند اما برای قطع صدا هیچ اعتراض و اقدامی نمی‌کردند. آنها از صبح منتظر نشسته بودند تا بلکه نوارگزار خودش خسته شده نوار را قطع کند، غافل از اینکه نوارگزار صدای داخل حسینیه را قطع کرده و دارد با شنیدن مکرر صدای محبوبش از دور حال می‌کند.<br />*<br />غریبی خوش‌نشین به خانه مادرش در آن محله رفت. پس از چاق سلامتی با مادر:<br /><br />- ننه‌جون! صدای بلندگوی حسینیه اذیتت نمی‌کنه؟<br />- چی بگم ننه. لعنتی از صبح قطع نشده. مغز سرم داره سوت می‌کشه.<br /><br />غریب درنگ نکرد. به حسینیه رفت و به نوارگزار و صدای ناهنجار بلندگوها اعتراض کرد. نوارگزار هم بی‌معطلی صدای بلندگوها را قطع کرد و گفت: «ببخشید»<br />کاش یکی زودتر اعتراض می کرد ( :<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-1379680952274890849?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-23030608258738712822008-09-14T04:12:00.000+04:302008-09-14T03:12:50.172+04:30<b>مرشد</b>: بچه مرشد؟<b><br> بچه مرشد</b>: جان مرشد<br> <br> <b>مرشد</b>: بچه مرشد! بگو ببینم <a href="http://www.donya-e-eqtesad.com/Default_view.asp?@=121750"><b>پول ايرانيان كجاست</b></a>؟<br> <b>بچه مرشد</b>: معلومه مرشد! پول ایرانیان یا در جیب ایرانیان است و یا در توبره دزدان. اگر اینجا نیست آنجاست و اگر آنجا نیست اینجاست.<br> <br> <b>مرشد</b>: آفرین بچه مرشد! حالا بگو ببینم اینجاست یا آنجاست؟<br> <b>بچه مرشد</b>: ول کن مرشد. بابا تو چقدر خنگی!<br> <br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-2303060825873871282?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-66794062469817937042008-09-09T16:02:00.000+04:302008-09-10T15:03:05.656+04:30در حالی که برای استیضاح یک وزیر امضای 10 نماینده کفایت می‌کند، تعداد 82 <br>نفر از نمایندگان که با قاطعیتِ تمام خواستار استیضاح وزیر آموزش و پرورش <br>شده بودند، با قاطعیتی تمام‌تر امضایشان را پس گرفتند؛<p>- بشین<br>- برپا<br>- به چپ چپ<br>- به راست راست<br>- خبردار<br>- امضا کن<br>- امضا نکن<br>- راحت باش<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-6679406246981793704?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-30586034322028093952008-08-29T02:23:00.000+04:302008-08-30T01:23:40.189+04:30نیمه‌شب امروز شنبه (دقیقاً ساعت 00:27 دقیقه) چندین بار زنگ خانه زده شد. <br>خدایا خیر باشه. زنگ زدن در این موقع از شب سابقه نداشت. دخترکی بود غریب، <br>معصوم و 10-12 ساله‌:<br>&#171;مادرم هنوز به خانه برنگشته، گرسنه‌ام!&#187;<p>***<br>از قرص خواب که کاری برنیامد. بعد از این نوشته شاید ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-3058603432202809395?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-39685305645682902702008-08-26T02:26:00.000+04:302008-08-27T01:26:51.478+04:30رئیس‌جمهور: برای پیشرفت کشور همه ملت باید به صحنه بیایند.<br>(روزنامه جمهوری اسلامی/ دوشنبه/ 4 شهریور 1387)<p><br>آدم وقتی جمله‌ی بالا را می‌خواند اگر گوینده‌ی آن را نشناسد فکر می‌کند که <br>بی‌خبر در ایران دولت وحدت ملی تشکیل شده و رئیس‌اش همه ملت را به صحنه‌ی <br>سازندگی، تولید و مشارکت دعوت کرده‌؛ اما اگر گوینده را بشناسی و تلاشهای <br>دولتش را برای حذف کارشناسان، استادان و حتی مدیرانی که برای کسب اندکی <br>تجریه 30 سال خودشان و ملت را پاره پوره کردند دیده باشی، متوجه می‌شوی <br>منظور او از صحنه به طور قطع صحنه‌ی سازندگی و تلاش نیست بلکه یکی از دو <br>صحنه‌ی باقیمانده مد نظر است؛ که اگر منظور شهر صحنه در کرمانشاه نباشد به <br>احتمال قوی منظور همان صحنه‌ی تئاتر و اجراست. که در این صورت برای اینکه <br>همه مردم با عشق و شور و هیجان به صحنه بیایند پیشنهاد مشخص من این است که <br>اندی که احتمالاَ تا الان به تهران رسیده، برود روی صحنه و بخواند: &#171;خوشگلا <br>باید برقصن&#187; و البته تاکید هم یکند هر که روی صحنه نرقصد ابدا خوشگل نیست!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-3968530564568290270?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-39560634134806188382008-08-12T19:21:00.000+04:302008-08-13T18:21:41.885+04:30      بعضی ﺁدمها مثلاً خیلی «طرف» را دوست دارند و در هر فرصتی که گیرشان بیاید نسبت به «طرف» اظهار لطف و ارادت می‌کنند اما همین ﺁدمها به دلایلی نامشخص امکان دارد چشم دیدن خانواده‌ و بستگان «طرف» را نداشته باشند و به ﺁنها بد و بیراه بگویند؛ در این‌گونه مواقع قدیمی‌ها مَثَلی می‌زنند با این مضمون: «قربون خودت، گور پدرت»<br> <br> -    منظور؟<br> -    هیچی بابا. همین جوری داشتم به نظرات رئیس جمهور ایران در باره محو اسرائیل و <a href="http://radiozamaaneh.com/news/2008/08/post_5958.html"><b>صحبتهای</b></a> معاونش در باره دوستی با اسرائیل فکر می‌کردم. <br> <br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-3956063413480618838?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-49501877401386412312008-08-10T11:06:00.000+04:302008-08-11T10:07:07.315+04:30    تصویر مدرک ‌‌ﺁقای کردان <a href="http://www.alef.ir/content/view/30890/"><b>منتشر شد</b></a> و اهالی محترم بلاگ‌ﺁباد و حومه نیز نظرات جالب و محکمه‌پسندی در پای ﺁن نوشتند که حال با توجه به شکایت ﺁقای کردان به دادگاه، بایستی صبر کنیم و ببینیم نظر قاضی- دکترهای موسسه هاوایی چیست!؟<br> <br> مزید اطلاع، متن ترجمه شده این مدرک که توسط جعفرخان انجام شده چنین است:<br> <br> <br> دانشگاه آکسفورد                                                  <br> <br> سِلام علیکم<br> <br> تأیید می‌شَه کَه آقای کردان رساله‌ی «جعلیات در اسلام» را برا ما فرستاده که از نظر سه تا از  دکترهای روانشناس، صاحب این رساله (مستر کردان) چون حق ماموریت نگرفته پس مفتخره که با اَجازَه‌ی مستر لارج از سال 2000 حقوق دکترا بَگیره و برا دفاع جانانه از رساله‌ش هم اجازَه دارَه صبر کُنَه تا به موقع وزیر کشور بشَه و در انتخابات حماسَه‌ی جهانی خلق بَکُنَه. <br> <br> والسِلام علیکم و رحمت‌اله و برکاته<br> <br> پزشک احمدی             دکتر واتسون        دکتر هلمتی<br> <br> ***<br> <br> بلاگ‌ﺁباد ظرفیت بالا و سریعی برای مقابله با فساد و تخلف دارد هر چند که مفسدان و متخلفان با پیشدستی، بلاگرها را مفسد و ملحد فرض کنند!<br> ّّّّّّ<br> <br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-4950187740138641231?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-68438969889104218152008-06-18T13:37:00.000+04:302008-06-18T12:38:35.554+04:30<br> در ماجرای پالیزدار اصل قضیه این است که این آقا با هر پشتوانه، شغل و نیتی که داشته <a href="http://www.rso.blogfa.com/post-166.aspx"><b>اتهاماتی</b></a> را در جمع دانشجویان به مقامات وارد کرده که بر این اساس یا باید بتواند اتهاماتش را در دادگاه ثابت کند و یا این که بخاطر تهمت زدن محاکمه و رسوا شود.<br> <br>   جالبه! رسانه‌ها از شغل این آقا صحبت می‌کنند. گروه‌ها از پشتوانه و نیت‌اش صحبت می‌کنند و قوه قضائیه هم گیر داده به مدرک‌ دکتراش!<br> اصل قضیه چی بود؟<br> <br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-6843896988910421815?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-21383286661286625182008-06-12T18:00:00.000+04:302008-09-23T05:11:47.337+03:30کار، گرما، فوتبال، زندگی، اینترنت، فیلم، مطالعه، موسیقی، همه به درک. اینها و حتی تولیدات صنعتی را می‌توان بی‌خیال شد؛ اما تشنگی نخودها و از بین رفتن اندک‌ تولیدات کشاورزی هرگز!<br /><br />تکه زمینی دارم<br />با دو سهم آب در آن<br />آه... هان! ای دل من<br />از چه رو هستی تنگ؟<br /><br />***<br /><br />سالها قبل در این تکه زمین<br />رو به سوی خورشید<br />خانه‌ای ساختم از عشق و امید<br />این‌ورش کاشتمی بادنجان<br />آن‌و‌رش فلفل و قدری ریحان<br />چشم بد باد ز یاران همه دور<br />اصل مطلب چه بود؟ رفتم دور<br /><br />ها!<br />سالها بود در این تکه زمین<br />عشق می‌کاشتم و گاهی مین!<br />آب می‌دادم و می‌کردم فین<br />کیف می‌کردم از آن و هم از این<br />تا که ناگاه فراق حاصل شد<br />دل من هم زد و رفت کاسب شد<br /><br />نان کسب ار چه لذیذ است و مامان!<br />دغل و پول کثیف است به حق این نان<br /><br />[ ایام گذشت تا این که زمین را:]<br /><br />پار از دستِ دل خسته‌ی خود<br />تیغش‌ انداختم از بهر نخود<br />قصد کردم به خوراک نخودی<br />در جوار خودی و غیر خودی<br />میل کردم به صفا و گز و گوز<br />فارغ از هر چه حیا و دک و پوز<br /> <br />*<br />رفت ایام به سرعت کم و بیش<br />دوش بیرون زدم از خانه خویش<br />گل‌پری گفت: عزبزم! خیر پیش<br />گفتمش نوبت آب‌ست عزیزم در پیش:<br /><br />با خوشی به سوی مزرعه حرکت کردم. نوبت آبیاری نخودها بود. آخرین آبیاری. چاه آب از مزرعه قدری فاصله دارد و رسیدن آب به مزرعه نیم‌ساعت طول می‌کشد؛ آبیاری در این محل هنوز سنتی‌ست و همسایه‌ها علاقه‌ و درآمدی برای روی آوردن به سیستمهای نوین آبیاری ندارند. زمینها یکپارچه نیست و آب کمه.<br /><br />به مزرعه رسیدم. جوی آب تمیز بود. نیم ساعت بعد آب به ابتدای زمین رسید. آه ای نخود، این منم یا خود! با نگاه کردن به آب از خود بی‌خود شدم؛ بی‌اختیار به دوران کودکی و «نخود نخود، هر که به خانه خود» رفتم؛ وقتی به زمان حال برگشتم یکه خوردم؛ یرق قظع شده بود و از آب خبری نبود. ساعتی به صیر و انتظار و نفرین و لعنت گذشت تا این که بالاخره برق تشریفش را آورد و نیم‌ساعت طول کشید تا دوباره آب به ابتدای زمین رسید. این بار با دیدن آب بی‌اختیار به آینده پرواز کردم؛ روی خرمن نخودها می‌پریدم، به گرسنگان نخود می‌دادم و قصر نخودی می‌ساختم که یهو با صدای خر مش‌اکبر به زمان حال برگشتم و دیدم که؛ ای دل غافل دوباره برق قطع شده و از آب خبری نیست؛ لعن و نفرین تشدید شد و ساعتی بدین منوال گذشت تا که برق دوباره تشریف‌فرما شد و شادی به خود و نخود برگشت اما چه سود؟ با رسیدن آب به زمین، دوباره برق مثل برق در رفت و چند مرتبه‌ی دیگر این داستان تکرار شد تا این که بالاخره سهم آب به پابان رسید و شل کردن سر کبسه هم یرای خرید آب به جایی نرسید، هیچ کس حاضر نبود حتی یک دقیقه از سهم آبش را بفروشد که البته حق هم داشتند.<br /><br />از نخودهای ما که گذشت اما؛ ای یزید! در این بحران غذا، برق کشاورزها را قطع نکن لطفاً! و مطمئن باش که:<br /><br />من ندارم غمی از بهر غذا<br />می‌زنم بیلی و گوزم به عزا<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-2138328666128662518?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-74958008349294496462008-06-08T14:07:00.001+04:302008-06-08T14:07:27.341+04:30قدیم: کدخدا را ببین و ده را بچاپ.<br>جدید: نماینده را با خودروی زانتیا یا قدری سهام شنگول کن و ملت را منهول.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-7495800834929449646?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-30171062906408052692008-06-07T16:47:00.000+04:302008-06-07T15:48:35.941+04:30<div align="right">صبح کله‌ی سحر کدخدای گُلباغ‌تپه شال و کلاه کرد و سوار بر سُم‌طلا چهار نعل برای شرکت در عروسی گیس‌طلا، و بعدش حضور در جلسه بحران غذا، یه سوی علی‌آباد تاخت. کدخدای جوان را در این سفر سگ با وفایش «خالدار» همراهی می‌کرد.<br> <br> کدخدا موقع ناهار به علی‌آباد رسید. او مستقیم از مسیر شکم‌ش به مجلس عروسی گیس‌طلا رفت. در آنجا برای صرف غذا به اتاق  مخصوص کدخداها راهنمایی شد؛ کدخدای ده‌بالا، کدخدای ده‌پایین، کدخدای میان‌ده، کدخدای ده‌نو، کدخدای ده‌پیر، و بقیه‌ی کدخداهای دور و نزدیک همه حاضر و در حال صرف کردن غذا بودند.<br> <br> کدخدای گلباغ‌تپه به محض ورود بی‌معطلی با سگ‌ش به صدر مجلس رفت، چهار زانو پای سفره‌ی غذا نشست و سگ‌ را هم در کنار خودش نشاند. بعد دو بشقاب چلوگوشت را جلو کشید؛ یک بشقاب را گذاشت جلوی سگ‌ و یک بشقاب را هم گذاشت جلوی خودش، و بی‌توجه به نگاه‌های متعجب، دوتایی شروع کردند به لمپوندن لقمه‌های غذا.<br> <br> پس از صرف غذا، کدخدا دو تا بسته 50 هزار تومانی از پر شالش بیرون کشید و در سینی هدیه‌ها انداخت و در همان حال با صدای نکره‌اش گفت: «یک بسته هدیه از جانب سگ‌م و یک بسته هدیه از جانب خودم.» و بعد بسرعت و بی‌حداحافظی بر پشت سم‌طلا جهید و عازم اجلاس غذا در مرکز علی‌آباد شد.<br> <br> پس از این اتفاق، در بین کدخداهای حاضر ولوله افتاد. آنها هر ساله در مجمع دهاتی اقتصاد (پای خرمن) تصمیماتی نانوشته را بر اساس قیمت پایه گندم اتخاذ می‌‌کردند و در آخرین مجمع نیز قرار شده بود که هر کدخدا در مراسم عروسی‌ حداکثر 10 هزار تومان هدیه بدهد اما اکنون که سگِ کدخدای گلباغ‌تپه 50 هزار تومان داده بود؛ چه باید کرد؟<br> یکی گفت: «من اگر 10 هزار تومان بدهم یعنی که از این سگ کمترم.» و دیگرانی که رگ غیرتشان باد کرده بود هر کدام چیزی گفتند تا اینکه نوبت به کدخدای ده‌پیر رسید. او گفت: «ای کدخداهای علی‌‌آباد و حومه! قسم به آن خدا که ما را کَد کرد، من حاضرم از سگ کمتر باشم اما هرگز حاضر نیستم مسبب فشار بر رعیت و رسوم غلط و افزایش تورم باشم.» سپس ادامه داد: «الان رعایا (به نسبت یک پنجم کدخداها) هر کدام 2 هزار تومان هدیه می‌دهند و شاد و شنگول در همه عروسی‌ها شرکت می‌‌کنند اما اگر ما 50 هزار تومان هدیه بدهیم، رعیت هم مجبور می‌شود برای آنکه شرمنده نشود حداقل 10 هزار تومان بپردازد و از آنجا که حساب گندم‌های رعایا بر ما روشن است و می‌دانیم که از عهده پرداخت این میلغ بر نمی‌آیند پس بهتر است که ما در این فقره از سگ کمتر باشیم اما رسم غلط درنیندازیم، و رعایا را به زحمت نیندازیم که وجود ما بسته به وجود رعیت است.»<br> با این منطق کدخداها بر احساس‌شان غلیه کردند و هر کدام 10 هزار تومان در سینی گذاشتند و پس از خداحافظی، دسته جمعی برای حضور در اجلاس غذا حرکت کردند.<br> <br> ***<br> <br> اجلاس غذا با سخنان فرمانروای شکم گنده شروع شد. و بعد از او دو سه تا از شخصیت‌های برجسته‌ی شکمی و باسنی ابعاد مختلف بحران غذایی را به حاضران نشان دادند، و در ادامه از کدخداها خواسته شد تا تجربیات گرانبهایشان را در این زمینه به اجلاس ارائه دهند.<br> <br> کدخدای گلباغ‌تپه که ید طولانی در کسب «اولین»ها داشت، بدو بدو خودش را به پشت تریبون رساند و بدون اشاره به تجربیات و موفقیت‌هاش، همین جوری هفت هشت تا از راه‌کارهای دَم دست را برای تأمین غذای این جهان و آن جهان، اهالی مریخ، منظومه شمسی و بقیه کرات صادر کرد و هنوز داشت راه‌کار بیرون می‌داد که فرمانروا به میان حرفش پرید؛<br> <br> <b>فرمانروا</b>: کدخدا، راه کار بسه! با این تفاسیر در گلباغ‌تپه نباید گرسنه وجود داشته باشه، درسته؟<br> <b>کدخدا</b>: بله ارباب. الان در گلباغ‌تپه اصلاً گرسنه نداریم اما دیروز چند تا گرسنه داشتیم که پس از شنیدن یک ساعت راه‌کار، کاملاً سیر شدند و داوطلبانه مُردند.<br> <br> <b>فرمانروا</b>: به به، به به. پدر سوخته! تو با این همه سیاست بگو ببینم چرا خراج نمی‌دهی؟<br> <b>کدخدا</b>: به سر مبارک قسم، ما خراج دادیم؛ من خودم شخصاً خراج را در بقچه پیچیدم و به پشت تیزپا* بستم و طی راه‌کاری کارشناسی شده، خراج را با تیزپا به خدمت فرستادم.<br> <br> <b>فرمانروا</b>: مرتیکه! ما را فیلم کردی؟ مسخره می‌کنی؟<br> <b>کدخد</b>ا: نه. به جان گل‌پری دروغ نگفتم. ریش سفیدهای گلباغ‌تپه همه شاهد ماجرا بودند.<br> <br> بعد از شنیدن این پاسخ‌ها، فرمانروا عصبانی شد و دستور داد تا کدخدا را به محبس ببرند و سُرب داغ در سوراخ سنبه‌هاش بریزند اما وقتی سربازها با گرز و چماق بالاخره موفق به جدا کردن کدخدای کَنه از تریبون شدند، کدخدای ده‌پیر پا پیش گذاشت و از فرمانروا خواست تا ضمن احضار ریش‌سفیدهای گلباغ‌تپه به او اجازه دهد تا از راه دیپلماسی این بحران را مدیریت کند. فرمانروا هم بی‌درنگ قبول کرد و برای رسیدگی به شکم‌ش ادامه جلسه‌ی بحران غذا را به فردا موکول کرد.<br> <br> ***<br> فردا صبح در حاشیه اجلاس، کدخدای ده‌پیر در حضور فرمانروا با ریش‌سفیدهای گلباغ‌تپه در باره نحوه ارسال خراج صحبت کرد و آنها هم بی‌شک حرفهای کدخدای گلباغ‌تپه را تکرار، و ارسال خراج بوسیله تیزپا را تأیید کردند.<br> فرمانروا که هرگز باور نمی‌کرد این جماعت از دَم نادان باشند، دوباره عصبانی شد و دستور داد تا بخاطر خراج ندادن و تبانی، همه‌شان را گردن بزنند اما کدخدای ده‌پیر باز هم وساطت کرد و برای رسیدن به حقیقت آزمایشی ساده ترتیب داد؛<br> <br> او دو تا سینی بزرگ سفارش داد. در داخل یکی از سینی‌ها مویز ریخت و در دیگری چُسِنه*. بعد روی سینی‌ها را درپوش گذاشت و با احترام جلوشان گذاشت و تعارف کرد تا بخورند.<br> آنها وقتی درپوش سینی‌ها را برداشتند دیدند که محتویات یکی از سینی‌ها بسرعت دارد فرار می‌کند. پس بهترین راه‌کار را در این دیدند که اول پادارها را بخورند و بعداً به سراغ بی‌پاها بروند. و بدین ترتیب با آزمایشی ساده بر فرمانروا و بقیه حضار ثابت شد که این جماعت دروغ نمی‌گویند و بطور حتم خراج را با تیزپا فرستاده‌اند!<br> <br> ***<br> <br> گلباغ‌تپه: دهی فرضی<br> تیزپا: خرگوش<br> چُسِنه: حشره‌ای شبیه به سوسک که از مدفوع چهارپایان تغذیه می‌کند.<br> <br> </div> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-3017106290640805269?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-66252630324952716202008-06-02T19:16:00.000+04:302008-06-02T18:16:57.954+04:30هر گاه قیمت مواد غذایی مثل برنج، ماکارونی، قند، چای و ... بطور سرسام آور <br>گران شود (که میشود)، بناچار بی‌مسکن‌ها به غار و غارت پناه می‌برند، و <br>مَسکن‌دار‌های بی‌سرمایه نیز مجبور می‌شوند خانه‌شان را فروخته و به خانه‌ای <br>کوچکتر یا چادر پناه ببرند و در نتیجه؛ مسکن ارزان می‌شود. والسلام.<p>بی سر و سودا: بالام جان، ترا به هر که می پرستی دست از سر حل مشکلها بردار!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-6625263032495271620?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-80900863288475381422008-06-01T08:01:00.000+04:302008-06-01T07:02:25.613+04:30<b>سوال</b>- «يک نفر که اعتبارنامه‌اش زيرسوال می‌رود چه حقی دارد که اعتبارنامه 19 نفر را <a href="http://www.etemaad.com/Released/87-03-12/150.htm#99704"><b>زير سوال ببرد</b></a>؟»<br> <br> <b>جواب</b>- به همان حق معروف:  گر حکم شود که مست گیرند....<br> <br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-8090086328847538142?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-2284995911207572952008-05-31T14:57:00.000+04:302008-05-31T13:57:46.252+04:30این روزها اقشار مختلف مردم در شهر ملایر* حال و روز خوبی ندارند. از دکتر و مریض گرفته تا استاد و دانشجو، از کارگر و مهندس گرفته تا اهالی کوچه و بازار. همه مات و حیران‌اند و هیچکس باور نمی‌کند که شیادان تا بدین حد آزادانه و بی‌پروا گوشت خر را به خوردشان داده باشند. هیچکس باور نمی‌کند که شهر چنین بی در و پیکر و بی‌نظارت باشد.<br> <br> این روزها یک قطعه فیلم سه دقیقه‌ای بسرعت در گوشیهای موبایل رد و بدل می‌شود؛ این فیلم را قصابها وقیحانه از نحوه کارشان هنگام کشتار خرها در کشتارگاه گرفته‌اند. صدای یک زن هم در فیلم شنیده می‌شود. در این فیلم یکی از قصابها (مهدی) با میله‌ی آهنی محکم به گردن دو تا خر می‌کوبد و بی‌هوششان می‌کند، سپس با «تیزی» سرشان را جدا می‌کند. [من که تا این لحظه موفق نشدم فیلم را آپلود کنم.]<br> <br> این روزها ساکت‌ترین آدمهای شهر دانشجوها هستند؛ اصلا حوصله‌ی شوخی و مزاح، بخصوص با راننده تاکسی‌های دانشگاه را ندارند و در برابر رانندگان واقعاً کم می‌آورند:<br> «تقصیر نداری، گوشت خر خوردی جفتک می‌اندازی!»<br> <br> این روزها بحمداله امنیت بطور کامل برای شیادان و دزدها و محتکران برقراره و نیروهای جان بر کف پلیس با کمک سازمانهای نظارتی، از ترس دزدها و اشرار، همه‌ی جان‌شان را گذاشته‌اند برای خدمت بی‌دردسر و عاشقانه‌ی‌! مبارزه با تار موی زنها و طرحهای زن‌زنی؛ که هم حال دارد و هم تماشا.<br> <br> این روزها مردم ملایر از هم می‌پرسند این باند چطور توانسته چندین سال براحتی فعالیت کند و مهمتر از آن، با تمام بیمارستانهای شهر، دانشگاه آزاد ملایر، کارخانه ذوب آهن آلیاژی و رستوران تک‌ستاره قرارداد ببندد و گوشت خر را به خورد دانشجو، استاد، دکتر، بیمار، کارگر و مهندس بدهد؟<br> <br> با توجه به اینکه بخاطر شرایط آب و هوایی، از قدیم گوشت سرد در ملایر خریدار نداشته، این روزها اهالی ملایر از هم می‌پرسند آیا ارتباطی بین این باند و فرماندار نهاوند وجود دارد؟<br> [در افواه شایع است که سرکرده‌ی باند(علی) برادر خانم فرماندار نهاوند(منتظرالمهدی با یک مَن ریش!) است.]<br> <br> <b>و اما شرح ماجرا به گفته اهالی</b>:<br> <br> سرکرده‌ی این باند به اسم علی در بازار سرپوشیده‌ی ملایر مغازه قصابی دارد. او به کمک برادر کوچکش مهدی این مغازه را اداره می‌کند. تعدادی از قصابهای شهر با او نسبت فامیلی دارند و در توزیع گوشت شرکت داشته‌اند.<br> این باند چند سال قبل یک گاوداری مخروبه را در کنار کشتارگاه شهر می‌خرند و بعد بجای گاو در این محل خرداری راه می‌اندازند؛ بدین شکل که خرها را پس از انتقال بدانجا، یکی دو ماه پروار کرده و بعد به شیوه‌ای که در بالا (توضیح فیلم) گفتم کشتار می‌کردند.<br> <br> در باره چگونگی لو رفتن آنها؛ عده‌ای از مردم می‌گویند موقع دفن زایده‌های الاغها یک کشاورز آنها را دیده و اطلاع داده. عده دیگری هم می‌گویند فردی که برای سگ‌اش گوشت خریده مقداری از پوست خر را روی گوشت دیده و پس از فرستادن آن به آزمایشگاه متوجه موضوع شده‌اند. <br> <br> ***<br> •    شهر ملایر در استان همدان واقع شده. شهرت این شهر بیشتر بخاطر کشمش و شیره‌ی انگور آن است. مردمی بافرهنگ دارد. مهمترین اثر تاریخی‌‌اش آتشکده نوشیجان است که آثاری از سه دوره تاریخی من‌جمله مادها را در بر  دارد.<br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-228499591120757295?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-57434665216555599632008-05-27T13:30:00.000+04:302008-05-27T12:30:24.071+04:30اولی: هفتاد میلیون دزد، با خوبی و خوشی در کنار هم زندگی می‌کنند.<br>دومی: بلانسبت شما!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-5743466521655559963?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-22439240565915314332008-05-18T22:48:00.000+04:302008-05-18T21:49:25.225+04:30اوایل؛ مثلاً 10- 15 سال پیش، به ضرب و زور و بعد از کلی خواهش و تمنا، <br>افتخار می‌داد و چند روزی از سال را با دست پر به خانه بچه‌هاش می‌رفت.<p>10 سال پیش، وقتی روزهای ماه به 25 می‌رسید، بی‌دعوت و با دست خالی به <br>خانه‌‌ بچه‌ها می‌رفت و در آخرین روز ماه، بسرعت به خانه‌اش برمی‌گشت.<p>5 سال پیش، از بیست‌‌ام به خانه بچه‌ها می‌رفت.<p>امسال از پانزدهم به خانه بچه‌ها رفت.<p>می‌فهمم؛<br>&#171;سرجمع وضع معیشت‌اش بهتر شده!&#187;<p>***<p>آهان! مسافرتهای نوروزی امسال بیشتر شده بود و خانواده‌های مسافر از فرط <br>خوشی، در کنار آثار باستانی، بصورت گروهی آبگوشت! بار می‌گذاشتند.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-2243924056591531433?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-54216000216485540152008-05-12T17:16:00.000+04:302008-05-12T16:16:41.323+04:30این روزها چقدر مرده زیاد شده. غیر طبیعیه.<br>معمولاً در این موقع از سال بندرت کسی می‌مرد.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-5421600021648554015?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-87745195835957604302008-05-08T22:34:00.000+04:302008-05-08T21:35:10.214+04:30شامگاه دیروز هیئت دولت در شیراز <a href="http://www.mehrnews.com/fa/NewsDetail.aspx?NewsID=679312"><b>جلسه</b></a> داشت. در این جلسه و در مهمترین مصوبه‌ی ثبت‌شده‌ی رسانه‌ای (از تقسیم‌بندیهای جدید مصوبات است) قرار شد لایحه مبارزه با خشکسالی به مجلس ارائه شود تا با تصویب نمایندگان از فردا صبح خشکسالی بشود ترسالی، بلکه دولت محترم تا عصرش مشکل مسکن و تورم و گرانی و تولید و بیکاری و اعتیاد و بفیه‌ی جوجه‌مشکل‌ها را جمع و جور کند تا از پس فردا اول صبح بپردازد به ادامه رسیدگی به مشکلات جهان، اگر چشم‌اش نزنند بدخواهان.<br> <br> هیئت دولت در جلسه‌ی دیشب مصوبه‌ی شفاهی و غیررسانه‌ای هم داشت: به گزارش عقل! در مهمترین مصوبه‌ی شفاهی و غیررسانه‌ای، با توجه به صحبتهای یک شیر پاک خورده، و با ارائه سرنیزه‌های مخصوص که در محل انفجار شیراز بدست آمده بود، بازی یهویی عوض شد و طرح بانو جنی (در فیلم امپراتور دریا) بسرعت تصویب و اجرا شد؛ "<a href="http://www.mehrnews.com/fa/NewsDetail.aspx?NewsID=679275"><b>پنج تا شش</b></a>" نفر که بعبارتی می‌کند 30 نفر با هشت کیلو سرنیزه دستگیر شدند. سر دسته‌شان موقع فرار از مرز با مدارک تروریستی دستگیر شد. همگی‌‌شان در دم اعتراف کردند به "کشورهای غربی بخصوص انگلستان و امریکا" و گل‌بلستان و جاریکا و ... وابسته‌اند و قرار شد تروریست‌ها بزودی در محل انفجار اعدام شوند.<br> و از همه جالب‌تر اعلام شد؛ دروغهای قبلی، و بازی با احساسات مردم و بخصوص احساسات خانواده‌های کشته‌شدگان و مجروحین، و بی‌اعتبار کردن مراکز رسمی، فقط و <a href="http://www.roozonline.com/archives/2008/05/post_7298.php"><b>فقط برای دستگیر کردن</b></a> چند آدمکش‌ مزدور صورت گرفته!<br> <br>  تتمه آبروی مراکز رسمی با متولیان‌شان. کاش مدعیان ارزش‌ها (با فرض صحت ادعا و محاسبه‌ی هزینه و دستاورد) پاسخ می‌دادند که؛ دستگیری و اعدام چند آشغال‌ با ارزش‌تر است یا بازی با احساسات یک ملت!؟<br> <br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-8774519583595760430?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-86634207944312609832008-05-07T01:29:00.000+04:302008-05-07T00:30:30.739+04:30داستانهای مثنوی به نثر / <a href="http://sapidadam.com/index.php?mod=article&amp;cat=%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86&amp;article=2692"><b>دفتر اول تا چهارم</b></a><br> داستانهای مثنوی به نثر / <a href="http://sapidadam.com/index.php?mod=article&amp;cat=%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86&amp;article=2804"><b>دفتر چهارم تا ششم</b></a><br> <a href="http://sapidadam.com/index.php?mod=article&amp;cat=%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86&amp;article=323"><b>شخصیت «شیرین» در خسرو و شیرین نظامی</b></a> <br> <br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-8663420794431260983?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-19295614449107243342008-04-28T17:17:00.000+04:302008-04-28T16:18:13.977+04:30جالبه! همیشه خبرهای خوش روزهای دوشنبه‌ بدستم می‌رسه؛<p>دوشنبه؛ روز خوش، روز طلایی<br>نمی‌دانم چه‌ها گویم خدایی<p>همی دانم که در ایام هفته<br>نبینم خوشتر از روز دوشنبه<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-1929561444910724334?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-67193417573900210342008-04-27T01:37:00.000+04:302008-04-27T00:38:19.878+04:30به بهانه تکمیل ظرفیت صندلیهای مجلس:<p>من به مجلس می‌روم، با کَلَک، دوز و ریا<br>تا بگیرم زانتیا، جان! تا بگیرم زانتیا<br> <br>من به مجلس می‌روم، با دوپینگ از آن بالا<br>تا بسازم خانه را، ما هم شوم از اغنیا <p>من به مجلس می‌روم، با غلام و سق سیا<br>تا بگیرم چند سهمی عمده از فولادیا<p>من به مجلس می‌روم با یَک اصول و با ادا<br>تا بسازم کشوری خوشگل مثال زامبیا!<p>من به مجلس می‌روم، گوشم به فرمان یا ندا<br>این یکی را جمله بر جا، دیگری جمعاً به پا<p>من به مجلس می‌روم تا لم دهَم بر صندلی<br>خنده‌ای هم گاه‌گاهی بر رخ مش‌ممدلی (-:<p>ای عزیزان ما که رفتیم در جوار کبریا<br>عاشقم بر آنکه میخوابد به روی بوریا!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-6719341757390021034?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-46185130992900059712008-04-19T11:15:00.000+04:302008-04-19T22:16:20.998+04:30پیر می‌نالد<br>جوان می‌نالد<br>عروس پشت پرده هم می‌نالد!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-4618513099290005971?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-17334884297832096342008-03-20T11:52:00.001+03:302008-03-20T11:52:59.095+03:30ساقیا آمدن عید مبارک بادت<br>وان مواعید که کردی مرواد از یادت<p>شادی مجلسیان در قدم و مقدم توست<br>جای غم باد مر آن دل که نخواهد شادت<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-1733488429783209634?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-13327092423293221732008-03-19T15:07:00.001+03:302008-03-19T15:07:55.393+03:30ظهر در خانه‌ی پدری، مادر آش رشته چهارشنبه سوری را بار گذاشته بود. بعد از <br>کشیدن غذا آدمکی خمیری را از دیگ خارج کرد و در سینی گذاشت و گفت: &#171;اینم <br>ابو درده!&#187; تعجب کردم، بعد از این همه سن! اولین باره که اسم ابودرده را <br>می‌شنوم. گفتم: &#171;ابو درده دیگه کیه؟&#187; توضیح داد که این آدمک از خمیر رشته <br>درست می‌شود و همراه با رشته به آش اضافه می‌شود. این آدمک نماد دردهاست که <br>باید به جوی آب انداخته شود تا همانطور که آب کثافات را می‌برد، درد و بلا <br>هم از خانواده، دوستان و فامیل برود.<br>ازو پرسیدم: این رسم از که آموختی؟ گفت: مادرم.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-1332709242329322173?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-45657490899078562282008-03-18T16:11:00.001+03:302008-03-18T16:11:33.574+03:30•    امروز داستان یک هوشنگ و یک فرهاد دیگر را می‌خواندم. جالب بود.  آقا هوشنگ! دقیقاً به خاطر داره که 32 سال قبل با کی و کی <b><a href="http://www.roozonline.com/archives/2008/03/post_6711.php">چند تا شپش کشته</a></b> اما آقا فرهاد! که رئیس سابق سازمان برنامه و بودجه‌ [رئیس فعلی دانشگاه تهران] بوده به خاطر نداره که 2 سال قبل چگونه حماسه‌ساز شده و <a href="http://shahrvandemroz.blogfa.com/post-506.aspx"><b>به چه کسی رأی داده</b></a>!<br> <br> - تکه‌ای از خاطرات هوشنگ:<br> هوشنگ: درست همین روزها بود. بهار سال 1354 داشت می‌آمد. در سلول 9 بند 5 کمیته مشترک زیر آفتاب کم رمق نشسته ‏بودیم و داشتیم شپش می‌کشتیم. 9 نفر بودیم ....<br> <br> - تکه‌ای از خاطرات فرهاد:<br> <b>خبرنگار</b>: شما در انتخابات نهم، به چه كسی رأی دادید؟<br> <b>فرهاد</b>: در دوره دوم به آقای احمدی‌نژاد رأی دادم.<br> <br> <b>خبرنگار</b>: در دوره اول به چه كسی؟<br> <b>فرهاد</b>: به خاطر ندارم.<br> <br> <br> •    در روز انتخابات ساعت 5 عصر از جلوی یک مسجد رد می‌شوی، سوت و کور. یک نگهبان با اسلحه جلوی درب ایستاده و پارچه‌ای ناخوانا روی دیوار نصب شده. می‌پرسی: اینجا رای‌گیریه؟ می‌گوید: بله. و قرص مچ‌ات را می‌گیرد تا به داخل بفرستد!. به بهانه‌ای از دستش در می‌روی. شب به دیدن یک دوست می‌روی. تله‌ویزیون روشن است. چه می‌بینی؟ ملتی که این روزها حتی برای «گرفتن» حوصله‌ و نای ایستادن در صف را ندارند، با جادوی سیما برای «دادن» صف کشیده‌اند. جل‌الخالق!<br> <br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-4565749089907856228?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-51353541925425523802008-03-09T15:39:00.000+03:302008-03-09T15:40:07.243+03:30بوی باران بوی سبزه بوی خاك<br>شاخه‌های شسته، باران خورده، پاك<br>آسمان آبی و ابر سپید<br>برگهای سبز بید<br>عطر نرگس رقص باد<br>نغمه شوق پرستوهای شاد<br>خلوت گرم كبوترهای مست<br>نرم نرمك می‌رسد اینك بهار<br>خوش به حال روزگار<br>خوش به حال چشمه‌ها و دشت‌ها<br>خوش به حال دانه‌ها و سبزه‌ها<br>خوش به حال غنچه‌های نیمه باز<br>خوش به حال دختر میخك كه می‌خندد به ناز<br>خوش به حال جام لبریز از شراب<br>خوش به حال آفتاب<br>ای دل من گرچه در این روزگار<br>جامه رنگین نمی‌پوشی به كام<br>باده رنگین نمی‌نوشی ز جام<br>نقل و سبزه در میان سفره نیست<br>جامت از آن می كه می‌باید تهی است<br>ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم<br>ای دریغ از من اگر مستم نسازد آفتاب<br>ای دریغ از ما اگر كامی نگیریم از بهار<br>گر نكویی شیشه غم را به سنگ<br>هفت رنگش می‌شود هفتاد رنگ<br>------------------------------------- فریدون مشیری<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-5135354192542552380?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-26950830454047230792008-02-28T15:37:00.000+03:302008-02-28T15:38:07.830+03:30امروز صبح و همزمان با اربعین حسینی 5 شهید گمنام <a href="http://www.tiknews.org/display/?ID=56666"><b>در دانشگاه علم و صنعت</b></a> به خاک سپرده شد. چند تا شهید گمنام هم در روستای ما به خاک سپرده شد.<br> ظهر خیلی دلم گرفته بود رفتم سر مزار این شهدا تا فاتحه‌ای نثار کنم. فاتحه که خواندم گفتم: خدا رحمتت کنه شهید. با لهجه عراقی پاسخ داد: الممنون یا سعید!<br> <br> گفتم: خدا لعنتت کنه بعثی، چطوری خودتو ایرانی جا زدی؟ گفت: با گمنامی!<br> <br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-2695083045404723079?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-68177959141863440812008-02-26T01:57:00.000+03:302008-02-26T01:58:13.202+03:30یکی از روزنامه‌های اقتصادی از بین این همه موضوعاتِ داغ و مردم‌کش، چسبیده به «پایتخت‌بازی» و از قول باصطلاح بانی انتقال پایتخت <a href="http://www.donya-e-eqtesad.com/Default_view.asp?@=91967"><b>نقل کرده</b></a>: "موقعیت جغرافیایی پایتخت جدید بطور قطع از شعاع 200- 250 کیلومتری تهران دورتر نخواهد بود."<br> <br> این روزنامه در ادامه‌ی این بازی، سوزن پرگار را به تهران فرو کرده و با کشیدن دایره‌ای به شعاع 288 کیلومتر شهرهای؛ ساری، بابل، قزوین، قم، اراک و سمنان را بعنوان گزینه‌‌های احتمالی برای جانشینی پایتخت مطرح کرده و از بین آنها شانس اراک را بیشتر از بقیه دانسته.<br> <br> در این نوشته و با فرضهای موجود در نظر دارم پایتخت احتمالی را از بین گزینه‌های بالا پیدا کنم:<br> <br> 1.    شانس شهرهای شمالی مثل ساری و بابل بخاطر وضعیت جاده‌های شمال، باران فراوان و دوری از مرکز کشور خیلی کم است چون هر لحظه امکان دارد چهارتا راهزن جاده را ببندند یا باران پایتخت را تعطیل کند یا دزدان دریایی پایتخت را غارت کنند یا....<br> 2.    قزوین هم شانس کمی دارد چون اولاً سکونت در قزوین جرأت می‌خواهد درثانی هر لحظه امکان دارد قلدرهای پای تخت بریزند روی تخت.<br> 3.    صلاحیت سمنان بعنوان کاندیدای پایتخت شدن احراز نشد.<br> 4.    شهر اراک اگر چه در مرکز قرار گرفته و از نظر زیرساختها؛ صنایع مادر، راه‌آهن و ... مناسب‌ترین گزینه محسوب می‌شود آمّا بخاطر آب و هوایش (به گفته اهالی، شش ماه از سال را خاک بر سرند و شش ماه را گِل بر سر) و در رقابت با قم شانس کمتری دارد.<br> 5.    قم اگر چه بی‌همه چیز است اما همین که توانسته از یک شهر کوچک به استانی مستقل تبدیل بشود نشان داده هر چند چیزی ندارد اما تا دلت بخواهد «رو» دارد که برای پایتخت شدن و نیز شاهی کفایت می‌کند.<br> <br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-6817795914186344081?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-33321438169279870612007-12-23T17:19:00.001+03:302007-12-23T17:19:33.627+03:30فکر می‌کردم جوانهای تحصیل‌کرده، عمداً کارهای احمقانه می‌کنند اما؛<br> انگار این روزها،<br> <b>ویروس حماقت</b>، بدجوری <b>شیوع</b> پیدا کرده.<br> <br> ×××××<br> <br> مدتی نیستم ... تا آغاز بهار <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-3332143816927987061?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-37824420679420586202007-11-23T01:56:00.001+03:302007-11-23T01:56:54.684+03:30ﺁسمون یه عالمه غصه داره<br>اشکاشو نمی‌تونه نیگر داره<p>زمین از اشکای دل، خسته شده<br>درو بسته، اشکا پیوسته شده<p>داره از سقف اتاق آب می‌چکه<br>یا خود خدا!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-3782442067942058620?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-26279022146751974542007-11-18T11:31:00.001+03:302007-11-18T11:31:30.180+03:30<b>شرافت قضایی</b>: ﺁن‌ست که قاضی از برای کشف حقیقت، در اولین جلسه‌ی دادگاه توپد به خوانده، و در دومین جلسه‌‌ توپد به خواهان. و این روند ﺁنقدر ادامه دهد تا  سنبه‌ها‌ی طرفین تا بیخ بر قاضی ﺁشکار گردد. پس قاضی، سنبه‌ی طرفین در ترازوی عدالت قرار دهد و هر که را سنبه‌اش سنگین‌تر و پرزرورتر باشد حاکم گرداند. والسّـــلام. <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-2627902214675197454?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-33802450526697302002007-11-14T19:13:00.000+03:302007-11-14T19:14:14.964+03:30• پدر، مادر، شما متهمید! چون بدون برنامه و هدف، مرا پس انداختید.<br>• پدر، مادر، شما متهمید! چون در 5 سالگی وقتی ندانسته عکس فلان شاه را <br>در کوچه پاره کردم و بهمین دلیل از همسایه‌ی ژاندارم‌مان سیلی خوردم، نه <br>تنها از من حمایت نکردید که کار ظالم را تأیید کردید.<br>• پدر، مادر، شما متهمید! چون وقتی پنیر بلغاری را به دیوار ‌کوبیدم و <br>یا وقتی که پاکت شیر را با پا ترکاندم، تشویق‌م کردید.<br>• پدر، مادر، شما متهمید! چون اوائل انقلاب وقتی بچه‌تان عکس <br>نایب‌الامام را در ماه ندید مسخره‌ش کردید.<br>• پدر، مادر، شما متهمید! چون هنگام موشک‌باران شهرها، مرا به جای امن و <br>ﺁرام نبردید.<br>• پدر، مادر، شما متهمید! چون بجای پرداختن به متون و فنون مرا با <br>حاشیه‌ها سرگرم کردید.<br>• پدر، مادر، شما متهمید! چون دمکراسی و حقوق بشر را از خانه شروع نکردید.<br>• پدر، مادر، شما متهمید! چون کتابِ &#171;پدر، مادر، ما متهمیم&#187; را از دستم <br>نگرفتید.<br>• پدر، مادر، شما متهمید! چون شرایط خوب دیدن، خوب شنیدن و خوب فهمیدن <br>را زودتر برایم فراهم نکردید.<br>• پدر، مادر، شما متهمید! چون ....<br>• پدر، مادر، شما متهمید! چون پدر و مادر هستید و سازنده‌ی یک نسل از <br>تاریخ ایران.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-3380245052669730200?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-37255042729745168202007-11-14T01:11:00.001+03:302007-11-14T01:11:26.881+03:30کره‌خری در دهِ مرجان خاله<br>زاده شده از خری هفتاد ساله<p>خوش قد و بالا و کمی پُر چانه<br>به هر کی خر نیست، می‌گه: &#171;هی بزغاله!&#187;<p>مثل فشنگ تند می‌دوه کره خر!<br>با همه ناکس می‌ذاره سربه‌سر<p>مرغ و خروس، توله‌سگ‌و گوساله<br>شاکی‌ان از دستِ گُل ﺁلاله!<p>عصری در ﺁغل‌خانه‌ی خان‌‌خاله<br>گیر داد بود به ساحَت مقدّس بزغاله:<p>&#215;&#215;&#215;<p>شنیدستم که مع‌مع کرده‌ای دوش<br>ننه‌م بشنیده این را با دو تا گوش<p>خدا مرگت دهد تا شاد گردم<br>ز دست مع مع‌ا‌ت آزاد گردم<p>&#171;جوابش داد: کای حیوان دربند!&#187;<br>&#171;چرا از مرگ من هستی تو خرسند؟&#187;<p><br>&#171;علاجی کن که دیگر خر نباشی&#187;<br>&#171;کشیدن بار را در خور نباشی&#187;<p>و گرنه تا تو عرعر می‌کنی ساز<br>چه من، چه هر بزی، مع‌‌مع کند باز (-:<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-3725504272974516820?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-55923506126005290272007-11-03T00:04:00.001+03:302007-11-03T00:04:33.914+03:30<b>رفسنجانی</b>: مسئولان اجازه بر باد رفتن منافع کشور بر اثر حرفهای نسنجیده را ندهند.(ایسنا)<br> <b>رئیس شرکت ایران‌ول (سهامی خاص)</b>: اطاعت می‌شه، رئیس بزرگ! <br> <br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-5592350612600529027?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-453856196958606952007-10-27T19:17:00.001+03:302007-10-27T19:17:53.045+03:30حال شما خوبَه. شاد و سرحال هستین. من امروز می‌خوام یه خاطره از خودم ول کنم؛<br> یَک روز داشتم نزدیکای قله تخمه می‌خوردم که تلیفون زنگ زد. گوشی را ورداشتم و گفتم تو کی‌هستی؟ گفت من جهان هستم. گفتم چَه‌کار داری؟ گفت دستم به دامن‌ات! هر جای کار که هستی ایستک کن و فوری بیا منو بساز. گفتم ﺁخه عزیزم من الـﺁنه نزدیکای قله‌ام، یک ذره صبر کن، بذار ایرانو به اوج قله برسونم، بعدش چَشم. گفت نه، دیگه نمی‌تونم، اگر همین الان به دادم نرسی خودمو می‌کُشم. و تلیفون را قطع کرد.<br> <br> خلاصَه، یک سفینه‌ دربَست گرفتم و رفتم به هوا و فضا. از فضا یک دید به جهان زدم، و در یک چشم بر هم زدن، دوباره برگشتم به هوا. بعدش با یک جهش پریدم به داخل طیاره‌ی اختصاصی و از نمای نزدیک هم جهان را دید زدم. عجب تیکه‌ای! جون می‌داد برای ساختن. به الهام گفتم اینجا کجای جهانه؟ گفت اینجا امریکایه. گفتم معطل نکن، بـپـَر بریم بسازیم‌ش. گفت: من اگر بساز بودم فاطی را می‌ساختم. گفتم پس من رفتم.  گفت ﺁره. تو جلدی برو کارشو بساز و بقیه مشاغل را به چاکرت بسپار.<br> خلاصَه، ﺁستین را زدم به بالا، و فشار را دادم به پایین، و پریدم روی امریکا.<br> <br> -    اون یک پرنده است.<br> -    نه اون یک هواپیماست.<br> -    نه بابا، اون سوپرمنه!<br> <br> یک دفعه هشت میلیاردو سیصدو سیزده نفر از مردم جمع شدن و انگشت‌شان را به <b>سوی</b>* (برداشت ﺁزاد!) من کردن و یکصدا فریاد ‌زدن سوپرمنه سوپرمنه. خلاصَه در هیاهوی سوپرمنه سوپرمنه، لباس ﺁذری پوشیدم و گفتم ﺁهان ﺁهان؛ سو ور منه. فی‌الفور یکی از لرهای جانفدا ماتحت‌ش را جلو کشید و گفت بفرما. خندیدم و گفتم؛ این سو* نه، ﺁن سوی* متن!. خلاصَه وقتتان را نگیرم، یک لیوان ﺁب خوردم و به یکی از مشاورا گفتم اینا چی می‌گن؟، سوپرمنه یعنی چی؟ گفت سوپرمن یک امام زمان امریکایی بود که در صحنه‌ی فیلمبرداری، ناغافل از اسب افتاد و مُرد، که البته بنا بر ﺁمار و مدارک منتشره، قبل از مرگش بشارت داده که بزودی معجزه‌ی هزاره از شرق ظهور خواهد کرد. و از معجزه‌های این پیامبر هم این است که  کاپشن می‌پوشد و 120 میلیارد دلار نفت را به یک هورت می‌نوشد.<br>  <br> خلاصَه به احساسات پاسخ دادم و شونصد هزار میلیون ایمیل دریافتی را با یک کلیک  بررسی و جواب دادم، بعد گفتم باکمال‌ترها هری، برید بذارید جهانو زودتر بسازم. خلاصَه اونا رفتن پی کمالات، منم رفتم با همین دستام یقه جهانو گرفتم، و یک تنه داشتم کارشو می‌ساختم که گفتم بیام اینجا ببینم شما خوب هستین و در ﺁزادی کامل به سر می‌برین؟ ها*<br> <br> ×××<br> •    سو: ماتحت (در زبان لری)، ﺁب (در زبان ﺁذری)، جهت، نور <br> •    این مطلب بر اساس شخصیت ﺁن ﺁقای خالی‌بند در طنز چارخونه تهیه شده.<br> <br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-45385619695860695?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-16573677829876974942007-10-14T21:51:00.001+03:302007-10-14T21:51:55.672+03:30قسم به عصر؛ ﺁنها که خانه‌شان را متری خداتومان می‌فروشند، و ﺁ‌نها که <br>خانه‌شان را متری خداتومان می‌خرند، همه در حال خسران و زیان‌اند؛ الا ﺁنها <br>که زمین و خانه اضافی‌ دارند.<p>صَدَقَ عبدا...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-1657367782987697494?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-10148257060129645462007-10-08T00:41:00.001+03:302007-10-08T00:41:23.131+03:30حاتم طایی را گفتند از خود بلندهمت‌تر در جهان دیده و شنیده‌ای؟ گفت بلی؛ <br>یک روز با ابوقراضه به گل‌باغ‌تپه رفتم. در ﺁنجا کارت سوختم را دزدیدند. <br>چهل شتر قربانی کردم از برای امرای گل‌باغ‌تپه تا بلکه باک از بنزین پر <br>شود، موثر نیفتاد. پس به بهانه قضای حاجت به پارک رفتم. یک تاکسی را دیدم <br>گوشه‌ای پارک کرده و راننده‌اش سیگار می‌کشد، گفتمش به مهمانی حاتم چرا <br>نروی که خلقی بر سماط او گرد آمده‌اند. گفت: &#171;بنزین می‌خوای؟&#187; گفتم: &#171;از <br>کجا فهمیدی؟&#187; گفت: &#171;این روزها هیچ حاتم‌ی برای رضای خدا قربانی نمی‌کند و <br>هیچکس بی‌منظور به راننده تاکسی احترام نمی‌کند.&#187; بناچار داستانم را تعریف <br>کردم و بعد با کارت سوخت‌اش بدون ﺁنکه ریالی بگیرد [می‌گفت حرامه] باک را <br>از بنزین پر کردم و به خانه برگشتم. من این راننده تاکسی را بلند همت‌تر از <br>خود دیدم.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-1014825706012964546?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-19529075152470140722007-09-20T16:23:00.000+03:302007-09-20T16:24:15.001+03:30از ﺁنجایی که سخنگوی دولت گفته: &#171;افزایش قیمت نفت به جیب دولت نمی‌رود.&#187; <br>همین‌جوری کنجکاو شدم بدانم پس این افزایش قیمت به کجای دولت می‌رود، این <br>هم نتیجه:<br>یک دولت معمولی، سوراخ‌هاش معلومه و تشکیل شده از: جیب‌ها، گوش‌ها، بینی، <br>دهان و بهمان(لای پاها). حال اگر به گفته‌ی سخنگوی دولت، جیب‌ها را حذف <br>کنیم و سوراخ‌‌های گوش و بینی را هم، که بنا به توصیه‌ی پزشکان نباید چیزی <br>در ﺁنها برود، کنار بگذاریم فقط دو گزینه باقی می‌ماند: دهان و بهمان. که <br>در این صورت، بطور معمول، افزایش قیمت نفت باید به دهان دولت برود مگر این <br>که جناب دولت نظر دیگری داشته باشد!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-1952907515247014072?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-70699849945815129532007-09-19T16:23:00.000+03:302007-09-19T16:24:08.515+03:30در راستای تقویت ﺁزادی‌های مصرحه در صدر و ذیل قانون اساسی، اخیراً یکی از<b> اَ</b>هالی <b>فشار</b>، گفته: «مطبوعات حق ندارند اسم احزابی را بنویسند و منتشر کنند که اجازه فعالیت ندارند.»<br> در همین راسته، خبرنگاری خبرشناس، از وی اجازت گرفت و پرسید: «قربان! منظورتان کدام احزاب است؟» قربان گفت: «منظورم واضحه؛ نهضت ﺁزادی ایران، جنبش مسلمانان مبارز، جبهه ملی، ... و  بقیه‌ی حزبهای زهر ماری» بعد خبرنگار پرسید: «سردار! حالا حق داریم این مصاحبه را چاپ کنیم یا نه؟» سردار گفت: «چطور مگه؟» خبرنگار گفت: «ﺁخه زهر مار توشه» سردار دید که ای داد بی‌داد! مصاحبه‌ش بدون زهر مار یعنی کشک، لال شد و جوابی نداد. خبرنگار با سماجت سوال را پی گرفت و گفت: «سردار! بالاخره این مصاحبه را چاپ کنیم یا نه؟» سردار نگاهی سنگین به دو طرف کرد و گفت: «با اجازه‌ی بزرگترا بله!»<br> <br> ×××<br> <br> صرفنظر از امکان اجرا، و همچنین تأثیر این خط! بر تاریخ و جغرافیا و ممیزی و خاله‌قزی؛ معمولاً فرد تازه‌کار و ضعیف، برای دیده‌شدن، باید طوری حرف بزند که بترکد و یا بترکاند؛ اگر طرح هاله نشد، هولوکاست. اگر طرح احزاب نشد، زنان.<br> <br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-7069984994581512953?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-26611133075293875672007-09-18T19:10:00.000+03:302007-09-18T19:11:28.606+03:30دست خودم نیست. با مشاهده‌ی &#171;رسیدن به قله‌های رفیع&#187; در روزنامه‌ها و <br>سایت‌ها، به یاد صحنه‌ای از فیلم &#171;دنیا&#187; می‌افتم که حاج‌ﺁقا (شریفی‌نیا) به <br>دنیا (تهرانی) می‌گوید:<br>&#171;مگه قرار نبود برسیم به قله‌ها؟ ببین که چطور ولو شدم رو پله‌ها!&#187;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-2661113307529387567?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-90024277694526904892007-09-17T20:18:00.000+03:302007-09-17T20:19:15.471+03:30از وقتی «بورس جهانی حیوانات» راه‌اندازی شده، صبح‌ها که از خواب پا می‌شم، با دست و صورتی نشُسته یک‌راست به سراغ قیمت‌های جهانی می‌رم. چاره‌ای نیست. هفته گذشته بدجوری به گِل نشستم؛ چهار تا کره‌خر را بدون اطلاع از قیمتهای جهانی فروختم و فرداش وقتی که با پول‌ش دوتا کره‌خر هم نتوانستم بخرم، وحشتناک حالم گرفته شد. اما خدا را شکر! پری‌روز خاله‌بزه دوقلو زائید و به مدد بزغاله‌ها، از گِل درﺁمدم.<br> <br> این روزها قیمت‌ جهانی حیوانات و تولیدات‌شان، خیلی نوسان پیدا کرده طوری که از شدت نوسان، علاوه بر انسان‌ها، حیوانات هم دچار سرگیجه شده‌اند‌ و نمی‌دانند چکار کنند. بطور مثال امروز صبح؛ یکی از بزهای گیج، شاخ‌های درﺁمده‌اش را محکم به فولاد کوبید و گفت: «این چه وضعیه! چرا سهام پشکل این‌قدر نوسان داره؟» و گِله داشت از این که یک روز، با سلام و صلوات، به ماتحت‌ش‌ دخیل می‌بندند و روزی دیگر، پِهن بارش می‌کنند.<br> <br> بگذریم. امروز صبح وقتی قیمتهای جهانی را چک می‌کردم دیدم که؛ ای داد بی داد! قیمت پشکل بشدت افت کرده، قیمت بُز ثابت مانده، و خر هم شده کیمیا. بی‌درنگ دست بکار شدم و با چهار تیک‌تاک، تاک‌تیک روزانه‌ام را بر اساس «ارزش روز» تدوین و بر همین مبنا؛ کیسه‌ی پشگل را از زیر دُم بز، باز کردم و با لگد صاحب‌مرده را از ﺁغل انداختم‌ بیرون. [بزک بیچاره حیران مانده بود که؛ این دیگه کیه، یک روز با سلام و صلوات به زیر دمب‌‌‌ام کیسه می‌بنده و فرداش با تیپا اخراج می‌کنه.] و بعد به محضر جناب خر رفتم و از او دعوت کردم تا در صورت تمایل، به من افتخار همراهی و همگامی تا جالیز را بدهد. جناب خر هم بدون ﺁن‌که پوزه‌اش را بالا بگیره، دعوتم را قبول کرد و حتی از من خواست تا طبق معمول، پالان بر پشت‌اش بگذارم و سوارش شوم اما من بدلایل کاملاً انسانی! و با استناد به بند 4 اعلامیه جهانی حقوق حیوانات، و ماده 6 کنوانسیون حقوق چهارپا، و بند 2 اساسنامه حزب خران، و چند ماده تبصره‌ی دیگر، درخواست‌اش را قبول نکردم.<br> <br> وقتی به جالیز رسیدیم از جناب خر خواهش کردم تا بی‌تعارف در هر جایی از بوستان که میل دارد بچرد و خودم هم به خیارچینی پرداختم.<br> بعد از ﺁنکه به اندازه سه کیسه از خیارهای رسیده چیدم، نگاهی به جناب خر انداختم؛ دیدم که مثل همیشه برای رفع گرسنگی مقداری از علف‌های کنار جوب را خورده، در یک گوشه‌ای نشسته و دارد اندیشمندانه در پدیده‌های خلقت غور می‌کند. با خودم گفتم شاید تعارف می‌کند، پس با شرمندگی مقداری از علفهای متعلق به اسبِ خانزاده را گل‌چین کرده و به خدمتش تقدیم کردم. کَله‌ی گنده‌اش را بالا پایین کرد و تشکر کرد، اما نمی‌دانم چرا التفاتی به علفها نکرد و همچنان به غور در پدیده‌های طبیعت ادامه داد.<br> <br> -    «عجب خری! من اگر جای او بودم به هیچ وجه از این علفها نمی‌گذشتم. حقا که خیلی خره.»<br> <br> بعد از مرور این حرفها در ذهن، بی‌خبال شدم و به سراغ خیارچیدن رفتم. ساعتی نگذشته بود که؛ از اتحادیه‌ی خیاربار زنگ زدند و گفتند که بعلت سهمیه‌بندی بنزین از فرستادن وانت‌نبسان به جالیز معذورند. وای! بیچاره شدم. بی‌اختیار دستها را بر سر کوبیده و رو به جناب خر فریاد زدم: «حالا چکار کنم؟».  جناب خر یک لحظه‌ از عالم تفکر پرید و بعد بدون ﺁن‌که عصبانی شود یا جفتکی نثارم کند [کاری که در این‌جور مواقع با بچه‌ها می‌کنیم.]، متفکرانه گوش‌ راست‌اش را یک‌بار تکان داد  و به ادامه غور پرداخت. نمی‌دانم در این حرکتِ گوش چه رازی بود که مرا ﺁرام کرد و به ادامه کار واداشت، هر چند که؛ بخاطر مشکل در حمل بار، چاره‌ای نداشتم جز این که همه‌ی خیارها (اعم از ریز و درشت) را یکجا بچینم تا بلکه به وسیله‌ی تراکتور به میدان بار ببرم، و به هر قیمتی که دادند بفروشم. <br> <br> در خلال کار، با شنیدن خبرها و پیام‌های تلخ و شیرین، بارها خندیدم و اشکیدم، بطور مثال:<br> <br> -    گل‌پری پیغام داد که دخترمان (گل‌چهره) همانند برادرش در یکی از دانشگاه‌های پولی قبول شده )-:<br> -    گل‌مراد (پسرم) پیغام داد که شهریه دانشگاه امسال افزایش ندارد (-:<br> -    دادخدا پیام داد به کشاورزان سهام عدالت می‌دهند (-:<br> -    کدخدا گفت که به صاحب‌خران، سهام عدالت نمی‌دهند )-:<br> -    بابان خبر داد که غضنفر با قراردادی بالاتر، از تیم «کشاورز» به تیم «ﺁفت» رفته )-:<br> <br> و همراه با خنده‌ها و اشک‌هام؛ جناب خر هم، هر بار که صدای خنده یا ناله‌ام را می‌شنید، گوش راست‌اش را فقط یکبار تکان می‌داد و دوباره به عالم غور می‌رفت. عصر که شد خسته و کوفته به خدمت جناب خر رسیدم و برای برگشت به منزل نظرش را جویا شدم؛ بی‌وقفه سه بار گوش راست‌اش را تکان داد. بی‌معطلی زدم بغل و کنارش نشستم. نگاهی به من کرد و با ﺁرامش همیشگی‌اش به غور پرداخت. من هم نگاهی به او کردم و به خرمن خیار، خیره شدم. هزینه‌ی ﺁب، کار و زمین به کنار، لامصب به قیمت تخم‌ش هم نمی‌ارزه. داشتم از حرص می‌ترکیدم )-: که یهویی جناب خر بلند شد و ایستاد. من هم از فکر پول و پله پریدم و کنارش ایستادم.  دقایقی در سکوت گذشت؛ که در یک لحظه، دوتایی هماهنگ قدم برداشتیم و شانه‌به‌ شانه در بوستان قدم‌زنان گپ زدیم؛ او از زیبایی، تفکر و عشق حرف زد و من از  اقتصاد، پول و سرمایه. او از فرهنگِ کار حرف زد و من از امپراتوری ثروت. [و وقتی به خرمن خیار رسیدیم] او از «فرهنگ»ی حرف زد که قرار بود مال انسان باشد و من از «اقتصاد»ی حرف زدم که قرار بود مال خر باشد.<br> <br>  دوباره سکوت برقرار شد، و در این سکوت؛ حساب کردم دیدم که از صبح تا حالا بطور دقیق 10 بار خندیده‌ام، 18 بار اشکیده‌ام و منشأ همه‌شان هم اقتصادی بوده. در حالی که کارهای جناب خر از صبح تا حالا با نگاهی فرهنگی انجام شده و تماماً منشأ فرهنگی داشته. نگاهی به خودم انداختم، ظاهراً ﺁدم بودم. نگاهی به جناب خر انداختم، ظاهراً خر بود. نگاهی به نظراتم انداختم مال خر بود. نگاهی به نظراتش انداختم مال ﺁدم بود. حیران مانده بودم؛ <b>من خَرَم یا او</b>؟<br> <br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-9002427769452690489?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-62614350685461481132007-09-15T23:45:00.000+03:302007-09-15T23:46:12.471+03:30هر چیزی بها و قیمتی دارد که<br>برای دستیابی به ﺁن،<br>باید پرداخت کرد.<p>کاش!<br>قبل از ﺁرزوی دستیابی به حقایق،<br>قیمت‌اش را پرسیده بودم.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-6261435068546148113?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-83890439982425348932007-08-26T17:09:00.001+03:302007-08-26T17:09:52.810+03:30<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: Tahoma;" lang="FA">همزمان با پایان فصل تجدیدی‌ها و بعد از چند روز مِن‌مِن کردن، بالاخره دولت کارنامه‌‌اش را نشان داد. گفته می‌شود کارشناسان، بعد از دیدن کارنامه‌ی دولت، ناخودﺁگاه سوراخ‌های دماغ و دهن‌شان را با چنگ و دندان گرفته و بی‌سروصدا درش را گذاشته‌اند.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: Tahoma;" lang="FA"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: Tahoma;" lang="FA">بنا بر شنیده‌ها، بودارترین نمرات دولت چنین است:<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: Tahoma;" lang="FA"><o:p> </o:p></span></p> <div align="right"> <table class="MsoTableGrid" dir="rtl" style="border: medium none ; border-collapse: collapse;" border="1" cellpadding="0" cellspacing="0"> <tbody> <tr style=""> <td style="border: 1pt solid windowtext; padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: Tahoma;" lang="FA">ردیف<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-style: solid none solid solid; border-color: windowtext -moz-use-text-color windowtext windowtext; border-width: 1pt medium 1pt 1pt; padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: Tahoma;" lang="FA">نام درس<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: Tahoma;" lang="FA"><o:p> </o:p></span></p> </td> <td style="border-style: solid none solid solid; border-color: windowtext -moz-use-text-color windowtext windowtext; border-width: 1pt medium 1pt 1pt; padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: Tahoma;" lang="FA">نمره<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-style: solid none solid solid; border-color: windowtext -moz-use-text-color windowtext windowtext; border-width: 1pt medium 1pt 1pt; padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: Tahoma;" lang="FA">ملاحظات<o:p></o:p></span></p> </td> </tr> <tr style=""> <td style="border-style: none solid solid; border-color: -moz-use-text-color windowtext windowtext; border-width: medium 1pt 1pt; padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: Tahoma;" lang="FA">1<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-style: none none solid solid; border-color: -moz-use-text-color -moz-use-text-color windowtext windowtext; border-width: medium medium 1pt 1pt; padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: Tahoma;" lang="FA">مسکن<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: Tahoma;" lang="FA"><o:p> </o:p></span></p> </td> <td style="border-style: none none solid solid; border-color: -moz-use-text-color -moz-use-text-color windowtext windowtext; border-width: medium medium 1pt 1pt; padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: Tahoma;" lang="FA">5-<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-style: none none solid solid; border-color: -moz-use-text-color -moz-use-text-color windowtext windowtext; border-width: medium medium 1pt 1pt; padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: Tahoma;" lang="FA">به نمره صفر گفته زکی!<o:p></o:p></span></p> </td> </tr> <tr style=""> <td style="border-style: none solid solid; border-color: -moz-use-text-color windowtext windowtext; border-width: medium 1pt 1pt; padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: Tahoma;" lang="FA">2<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-style: none none solid solid; border-color: -moz-use-text-color -moz-use-text-color windowtext windowtext; border-width: medium medium 1pt 1pt; padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: Tahoma;" lang="FA">صنعت<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: Tahoma;" lang="FA"><o:p> </o:p></span></p> </td> <td style="border-style: none none solid solid; border-color: -moz-use-text-color -moz-use-text-color windowtext windowtext; border-width: medium medium 1pt 1pt; padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: Tahoma;" lang="FA">-0-<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-style: none none solid solid; border-color: -moz-use-text-color -moz-use-text-color windowtext windowtext; border-width: medium medium 1pt 1pt; padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: Tahoma;" lang="FA"><o:p> </o:p></span></p> </td> </tr> <tr style=""> <td style="border-style: none solid solid; border-color: -moz-use-text-color windowtext windowtext; border-width: medium 1pt 1pt; padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: Tahoma;" lang="FA">3<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-style: none none solid solid; border-color: -moz-use-text-color -moz-use-text-color windowtext windowtext; border-width: medium medium 1pt 1pt; padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: Tahoma;" lang="FA">طرح و برنامه<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: Tahoma;" lang="FA"><o:p> </o:p></span></p> </td> <td style="border-style: none none solid solid; border-color: -moz-use-text-color -moz-use-text-color windowtext windowtext; border-width: medium medium 1pt 1pt; padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: Tahoma;" lang="FA">-0-<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-style: none none solid solid; border-color: -moz-use-text-color -moz-use-text-color windowtext windowtext; border-width: medium medium 1pt 1pt; padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: Tahoma;" lang="FA"><o:p> </o:p></span></p> </td> </tr> <tr style=""> <td style="border-style: none solid solid; border-color: -moz-use-text-color windowtext windowtext; border-width: medium 1pt 1pt; padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: Tahoma;" lang="FA">4<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-style: none none solid solid; border-color: -moz-use-text-color -moz-use-text-color windowtext windowtext; border-width: medium medium 1pt 1pt; padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: Tahoma;" lang="FA">انضباط<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: Tahoma;" lang="FA"><o:p> </o:p></span></p> </td> <td style="border-style: none none solid solid; border-color: -moz-use-text-color -moz-use-text-color windowtext windowtext; border-width: medium medium 1pt 1pt; padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: Tahoma;" lang="FA">-0-<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-style: none none solid solid; border-color: -moz-use-text-color -moz-use-text-color windowtext windowtext; border-width: medium medium 1pt 1pt; padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: Tahoma;" lang="FA">نامبرده خیلی بی‌انضباط است و<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: Tahoma;" lang="FA">مدام به فکر گردشگری و ارضای <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: Tahoma;" lang="FA">عقده‌های دوران کودکی‌ست.<o:p></o:p></span></p> </td> </tr> </tbody> </table> </div> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: Tahoma;" lang="FA"><o:p> </o:p></span></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-8389043998242534893?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-37572626018853475202007-08-25T00:27:00.000+03:302007-08-25T00:28:05.221+03:30تحقیقی حداقل یک ساله را به کمک اینترنت در یک هفته تمام کردم.<p>ممنونم ازت اینترنت!<br>و همچنین ممنونم از تک‌تک کسانی که در موضوعات مختلف، محتوا تولید می‌کنند.<p>دم همتون‌ گرم! حتی کپی‌کارها.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-3757262601885347520?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6818714.post-83725634900402845192007-08-18T23:12:00.000+03:302007-08-18T23:13:23.033+03:30حرف را باید زد؛ پس از قِل‌قِل کردن<br>دندان را باید کَند؛ پس از لق‌لق کردن<p>بیل را باید زد؛ پس از هن‌هن کردن<br>جان را باید کَند؛ پس از نه‌نه کردن<p>اشک را باید ریخت؛ پس از هق‌هق کردن<br>خنده را هم باید زد؛ پس از قه‌قه کردن<br>:-D<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6818714-8372563490040284519?l=rangink.blogspot.com' alt='' /></div>saeednoreply@blogger.com0